جلد 11، شماره 3 - ( 4-1391 )                   جلد 11 شماره 3 صفحات 207-218 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Barzegarzadeh H, Dabidi Roshan V. Effects of a 12-Week aerobic Training Course Followed by a 4-Week Detraining Period on Alanine Aminotransferase, Aspartate Aminotransferase, Alkaline Phosphatase and Blood Lipids Level Changes in Menopausal Rats. JRUMS. 2012; 11 (3) :207-218
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-1420-fa.html
برزگرزاده حسین، دبیدی روشن ولی‌اله. اثرات 4 هفته بی‌تمرینی به دنبال 12 هفته تمرین‌های هوازی بر تغییرات آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلکالین فسفاتاز و سطح چربی‌های خون در موش‌های یائسه . مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1391; 11 (3) :207-218

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-1420-fa.html


چکیده:   (6254 مشاهده)

  زمینه و هدف : تأثیر تمرینات شدید بدنی بر افزایش آنزیم‌های کبدی نشان داده شده است، اما تأثیر بی‌تمرینی بر این آنزیم‌ها کاملاً مشخص نیست. مطالعه حاضر، با هدف بررسی تأثیر 4 هفته بی‌تمرینی به دنبال 12 هفته تمرین‌های هوازی بر آنزیم‌های آلانین آمینوترانسفراز (ALT) ، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) ، آلکالین فسفاتاز (ALP) و سطح چربی‌های خون طراحی گردید.

  مواد و روش‌ها : در این مطالعه تجربی، 80 سر موش صحرایی ماده از نژاد ویستار که حداقل سه ماه از اتمام دوران باروری آن‌ها سپری شده بود، انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه کنترل، تداومی و تناوبی تقسیم شدند. گروه‌های فعالیت تداومی و یا تناوبی، دویدن روی نوار گردان را به مدت 12 هفته اجرا کردند و سپس در معرض بی‌تمرینی قرار گرفتند. کلیه آزمودنی‌ها با شرایط مشابه، به مدت 4 هفته نگهداری شدند. بافت‌برداری کبد با شرایط کاملاً مشابه، قبل از آزمون و پایان هفته‌های 6، 12و 16 انجام شد. آنالیز آزمایشگاهی سطوح ALT ، AST و ALP با دستگاه تحلیل‌گر خودکار و بررسی چربی‌های خون با روش آنزیماتیک انجام شد. از آزمون تحلیل واریانس دو طرفه با اندازه‌گیری‌های مکرر برای بررسی روابط متغیرها استفاده شد.

  یافته‌ها : در هر دو گروه تداومی و تناوبی، سطوح ALT ، AST و ALP پس از 4 هفته بی‌تمرینی نسبت به مراحل 6 و 12 هفته تمرین، به طور معنی‌داری کاهش یافت ( 001/0= p ) ولی ALT و AST هر دو گروه در مرحله بی‌تمرینی نسبت به مرحله پیش‌آزمون به طور معنی‌داری بالاتر بود (در مورد ALT به ترتیب 028/0= p و 019/0 p= و AST 050/0 = p و 001/0= p ) . به‌علاوه، مقادیر LDL-C به دنبال 6 و 12 هفته تمرین تداومی و تناوبی هوازی و در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی‌داری کاهش (گروه تداومی به ترتیب 009/0= p ، 001/0= p و 001/0= p و گروه تناوبی هوازی 023/0= p ، 001/0= p و 001/0= p ) و مقادیر HDL-C به طور معنی‌داری افزایش داشته است ( 001/0= p ).

  نتیجه‌گیری : سطوح آنزیم‌های کبدی پس از 4 هفته بی‌تمرینی متعاقب 12 هفته تمرین‌های هوازی به طور معنی‌داری کاهش می‌یابد. به‌علاوه، به دنبال 6 و 12 هفته تمرین تداومی و تناوبی هوازی و در مقایسه با گروه کنترل سطوح LDL-C کاهش و سطوح HDL-C افزایش معنی‌داری داشتند.

  واژه‌های کلیدی : آنزیم‌های کبدی، بی‌تمرینی، موش‌های یائسه، استرس کبدی ‏‏

متن کامل [PDF 372 kb]   (1806 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فيزيولوژي
دریافت: ۱۳۹۱/۵/۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb