جلد 6، شماره 4 - ( 9-1386 )                   جلد 6 شماره 4 صفحات 227-236 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Afarinesh M, Moazedi A, Abbasnegad M, Sheibani V. The Effect of Oral Lecithin and Vitamin A on Learning Following Lesion of Posterolateral Area of CA1 of Rat. JRUMS. 2007; 6 (4) :227-236
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-391-fa.html
آفرینش محمدرضا، معاضدی دکتر احمد علی، عباس نژاد دکتر مهدی، شیبانی دکتر وحید. اثر مصرف خوراکی لسیتین و ویتامین A بر یادگیری متعاقب تخریب دو طرفه نواحی خلفی جانبی CA1 در موش صحرایی. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1386; 6 (4) :227-236

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-391-fa.html


كارشناس ارشد
چکیده:   (15826 مشاهده)
چکیده زمینه و هدف: مطالعات بی‌شماری در زمینه درمان بیماری‌های شناختی نظیر آلزایمر و فراموشی در جریان می‌باشد. بیشتر مطالعات انجام شده در این زمینه، نقش هیپوکامپ را در یادگیری و حافظه فضایی موش‌های صحرایی تأیید می‌نماید. در تحقیق حاضر اثرات تجویز خوراکی لسیتین و ویتامین A بر یادگیری احترازی در عدم حضور نواحی خلفی جانبی CA1 هیپوکامپ بررسی شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، یادگیری و حافظه احترازی غیر فعال 56 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد NMRI با میانگین وزن 25275 گرم با استفاده از دستگاه شاتل باکس ارزیابی شد. موش‌ها به هشت گروه (مساوی) تقسیم شدند. در گروه کنترل هیچ گونه تجویزی صورت نگرفت. در گروه شاهد، آب مقطر تجویز دهانی شد. در گروه شاهد جراحی، فقط الکترود به نواحی خلفی جانبی CA1 هیپوکامپ به صورت دو طرفه وارد می‌شد، اما در گروه تخریب این نواحی به وسیله جریان الکتریکی تخریب شدند. در گروه پنجم (تخریب+آب مقطر)، گروه ششم (تخریب+ لسیتین 120 میلی‌گرم بر کیلوگرم)، گروه هفتم (تخریب+ ویتامینA با مقدار 80000 واحد بر کیلوگرم) و در گروه هشتم (تخریب+ لسیتین + ویتامین A) انجام شد. تجویزها در حجم 10 میلی‌لیتر بر کیلوگرم به صورت دهانی و به مدت یک هفته هر روز و یک ساعت قبل از هر آزمایش صورت می‌گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین گروه شاهد جراحی و گروه تخریب اختلاف معنی‌داری از نظر مرحله به خاطرآوری اول و دوم وجود دارد (05/0p< ). هم‌چنین تجویز خوراکی لسیتین به صورت توام با ویتامین A می‌تواند حافظه احترازی غیر فعال را در موش‌های صحرایی نسبت به گروه تخریب + آب مقطر بهبود بخشد (05/0p<). هم‌چنین تجویز خوراکی ویتامین A با مقدار 80000 واحد بر کیلوگرم کاهش حافظه ناشی از تخریب دو طرفه نواحی CA1 هیپوکامپ را افزایش نمی‌دهد (05/0p<). نتیجه‌گیری: تخریب موضعی ناحیه CA1 هیپوکامپ به طور دو طرفه سبب کاهش حافظه احترازی غیرفعال می‌شود. به نظر می‌رسد که تجویز توأم لسیتین و ویتامین A می‌تواند حافظه احترازی غیرفعال موش‌ها را متعاقب تخریب CA1 بهبود دهد. واژه‌های کلیدی: هیپوکامپ، لسیتین، ویتامینA، حافظه احترازی غیر فعال
متن کامل [PDF 1890 kb]   (1583 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مغز و اعصاب داخلي
دریافت: ۱۳۸۷/۷/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb