جلد 13، شماره 1 - ( 2-1393 )                   جلد 13 شماره 1 صفحات 3-12 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم پزشکی مشهد
چکیده:   (6830 مشاهده)

gte vml 1]> AWT IMAGEچکیده

زمینه و هدف: تعداد و نسبت افراد سالخورده در تمام کشورها در حال افزایش است. دغدغه قرن حاضر زنده ماندن نیست، بلکه افزایش کیفیت زندگی و رفاه روانی است. مهمترین شاخص رفاه روانی در سالمندی روحیه می‌باشد. یکی از شاخص‌های مؤثر بر سازگاری با فرآیند پیر شدن و مشکلات و پیامدهای حاصل از سالمندی و استرس‌های آن و پیش بینی کننده میزان روحیه، حمایت اجتماعی است. حمایت اجتماعی با بهبود و توسعه مکانیسم‌های سازگاری و تطابق روانشناختی در ارتباط است. توجه به انواع حمایت اجتماعی و تقویت آن‌ها میتواند به عنوان یک سرمایه اجتماعی در راستای بهبود کیفیت زندگی و روحیه سالمندان مورد توجه قرار گیرد. این پژوهش به منظور تعیین رابطه حمایت اجتماعی با روحیه سالمندان شهر مشهد انجام شده است.

مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی بر روی 350 نفر سالمند شهر مشهد در سال 1391 انجام گرفته است. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات فردی، مقیاس حمایت اجتماعی Duke و مقیاس سنجش روحیه مرکز سالمند شناسی Philadelphia بودند. داده‌های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و آزمون آماری ضریب همبستگی Spearman مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد از کل سالمندان مورد بررسی 247 نفر (61/70%) مرد و بقیه زن بودند. میانگین سنی سالمندان 61/5±42/66 سال و میانگین نمره روحیه 58/4±19/10 بود. همچنین، نتایج نشان داد میانگین نمره حمایت خانوادگی (73/21±34/47) از حمایت غیر خانوادگی (74/26±58/38) بیشتر است. بین نمره ابعاد حمایت اجتماعی خانوادگی (39/0=rs) و غیر خانوادگی (22/0=rs) با نمره روحیه ارتباط مستقیم و معناداری وجود داشت (001/0p<).

نتیجه‌گیری: حمایت اجتماعی عاملی مهم در ارتقای روحیه سالمندان بوده و نقش پیش بینی کننده‌ای در میزان روحیه سالمندان دارد.

واژه‌های کلیدی: سالمند، روحیه، حمایت اجتماعی

واژه‌های کلیدی: سالمند، روحیه، حمایت اجتماعی
متن کامل [PDF 212 kb]   (2215 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (351 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پزشکی اجتماعی
دریافت: ۱۳۹۱/۵/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۲/۷/۸ | انتشار: ۱۳۹۳/۲/۲۰