جلد 17، شماره 2 - ( 2-1397 )
جلد 17 شماره 2 صفحات 142-131 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
چکیده: (4373 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: ورزش هوازی و مصرف مکمل کلرلا جهت کنترل شاخصهای فشار اکسایشی و همچنین مقادیر پاراکسوناز-1 در بیماران دیابتی از اهمیت فراوانی برخوردار است. هدف از تحقیق حاضر تعیین اثر هشت هفته تمرین هوازی بر مقادیر پلاسمایی پاراکسوناز-1 و لیپید هیدروپراکسید در موشهای نر دیابتی شده تحت تیمار با جلبک کلرلا میباشد.
مواد و روشها: تحقیق حاضر از نوع تجربی میباشد. 50 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به 5 گروه 10 تایی تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه دیابتی شده، گروه دیابتی شده همراه با دریافت مکمل (کلرلا)، گروه دیابتی شده همراه با تمرین و گروه دیابتی شده توأم (مکمل+تمرین). تمرین و دریافت مکمل به مدت 8 هفته پس از القاء دیابت ادامه یافت. در پایان هفته هشتم سطوح پاراکسوناز-1 و لیپید هیدروپراکسیداز اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی Tukey استفاده شد.
یافتهها: در بین گروهها از نظر مقدار پاراکسوناز-1 تفاوت معنیدار مشاهده شد (001/0P=). در مقایسه بین گروه کلرلا با ورزش (001/0P=) و کلرلا با توأم (001/0P=) و همچنین ورزش با توأم (007/0P=) نیز تفاوت معنیداری مشاهده شد. همچنین در بین گروهها از نظر مقدار لیپید هیدروپراکسید نیز تفاوت معنیداری وجود داشت (001/0P=)، به طوری که بین گروه کلرلا با تمرین (005/0P=) و گروه توأم (001/0P=) و گروه تمرین با گروه توأم (029/0P=) نیز تفاوت معنیداری مشاهده شد، به نحوی که پاراکسوناز-1 در گروه توأم افزایش بیشتر داشت.
نتیجه گیری: هشت هفته تمرین هوازی همراه با مصرف کلرلا میتواند باعث کاهش قابل ملاحظه لیپید هیدروپراکسید و افزایش پاراکسوناز-1 در رتهای مبتلا به دیابت شود، هر چند پروتکل جداگانه آنها نیز می تواند مفید می باشد.
واژهای کلیدی: دیابت، ورزش هوازی، جلبک کلرلا، پاراکسوناز-1، لیپید هیدروپراکسید، موش صحرایی
زمینه و هدف: ورزش هوازی و مصرف مکمل کلرلا جهت کنترل شاخصهای فشار اکسایشی و همچنین مقادیر پاراکسوناز-1 در بیماران دیابتی از اهمیت فراوانی برخوردار است. هدف از تحقیق حاضر تعیین اثر هشت هفته تمرین هوازی بر مقادیر پلاسمایی پاراکسوناز-1 و لیپید هیدروپراکسید در موشهای نر دیابتی شده تحت تیمار با جلبک کلرلا میباشد.
مواد و روشها: تحقیق حاضر از نوع تجربی میباشد. 50 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به 5 گروه 10 تایی تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه دیابتی شده، گروه دیابتی شده همراه با دریافت مکمل (کلرلا)، گروه دیابتی شده همراه با تمرین و گروه دیابتی شده توأم (مکمل+تمرین). تمرین و دریافت مکمل به مدت 8 هفته پس از القاء دیابت ادامه یافت. در پایان هفته هشتم سطوح پاراکسوناز-1 و لیپید هیدروپراکسیداز اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی Tukey استفاده شد.
یافتهها: در بین گروهها از نظر مقدار پاراکسوناز-1 تفاوت معنیدار مشاهده شد (001/0P=). در مقایسه بین گروه کلرلا با ورزش (001/0P=) و کلرلا با توأم (001/0P=) و همچنین ورزش با توأم (007/0P=) نیز تفاوت معنیداری مشاهده شد. همچنین در بین گروهها از نظر مقدار لیپید هیدروپراکسید نیز تفاوت معنیداری وجود داشت (001/0P=)، به طوری که بین گروه کلرلا با تمرین (005/0P=) و گروه توأم (001/0P=) و گروه تمرین با گروه توأم (029/0P=) نیز تفاوت معنیداری مشاهده شد، به نحوی که پاراکسوناز-1 در گروه توأم افزایش بیشتر داشت.
نتیجه گیری: هشت هفته تمرین هوازی همراه با مصرف کلرلا میتواند باعث کاهش قابل ملاحظه لیپید هیدروپراکسید و افزایش پاراکسوناز-1 در رتهای مبتلا به دیابت شود، هر چند پروتکل جداگانه آنها نیز می تواند مفید می باشد.
واژهای کلیدی: دیابت، ورزش هوازی، جلبک کلرلا، پاراکسوناز-1، لیپید هیدروپراکسید، موش صحرایی
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تربيت بدني
دریافت: 1396/3/11 | پذیرش: 1396/12/14 | انتشار: 1397/2/23
دریافت: 1396/3/11 | پذیرش: 1396/12/14 | انتشار: 1397/2/23
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |