جلد 17، شماره 3 - ( 2-1397 )                   جلد 17 شماره 3 صفحات 213-224 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
چکیده:   (574 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: سیستم بازداری رفتاری (BIS) موجب افزایش برانگیختگی، فراخوانی حالات عاطفی اضطراب و تجربه عواطف منفی می­شوند و به نظر می رسد افرادی که سیستم بازداری فعال دارند، در مواجهه با حوادث استرس­زا، دچار اضطراب بیشتر می­شوند. از طرفی در معرض زندگی پر­استرس بودن می­تواند عملکردهای گوناگون دستگاه ایمنی را تضعیف نماید. بر این اساس مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش سیستم های مغزی/ رفتاری(BIS/BAS)، رویدادهای استرس­زای زندگی و دوره بیماری در پیش­بینی شدت علائم بیماری در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) در شهر شیراز انجام شد.
مواد و روش­ها: طرح پژوهش حاضر به روش توصیفی و جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به MS شهر شیراز در نیمه اول سال 1394 بود، که 162 بیمار به روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب شدند. از پرسشنامه­­های پنج عاملی Jackson، مقیاس رویدادهای استرس­زای زندگی و مقیاس حالت ناتوانی گسترده (ٍEDSS) به عنوان ابزار پژوهش استفاده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین±انحراف معیار)، آزمون ضریب همبستگی Pearson و رگرسیون سلسله مراتبی، تجزیه و تحلیل شدند.
یافته‌ها: براساس نتایج بدست آمده، BIS (001/0>p)، رویدادهای استرس‌زای زندگی (001/0>p) و دوره بیماری (001/0>p)، تأثیر معنی‌داری بر نمره­ی شدت گستردگی ناتوانی بیماری MS دارند.
نتیجه‌گیری: آن­چه از یافته­ها بر می­آید حاکی از نمره بالای BIS در تعامل با رویدادهای استرسزای زندگی در طی دوران بیماری است؛ برخی تدابیر روان­شناختی اضطراب ناشی از برخورد با رویدادهای استرس­زای زندگی را کاهش می­دهد و گامی مؤثر در ارتقاء سلامت روان بیماران است.
کلید واژه‌ها: مولتیپل اسکلروزیس، سیستم­های مغزی/ رفتاری، رویدادهای استرس زا، مدت بیماری، شیراز
متن کامل [PDF 217 kb]   (330 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (264 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانپزشكي
دریافت: ۱۳۹۶/۵/۳ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۲/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۷/۳/۹