جلد 17، شماره 5 - ( 4-1397 )
جلد 17 شماره 5 صفحات 478-461 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه پیام نور
چکیده: (6806 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: اگرچه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری (Cognitive behavioral treatment) در درمان اختلال اضطراب فراگیر (Generalized anxiety disorder) توسط محققین حمایت شده است، اما مطالعات کنترل شده نشان می‌دهند که هر یک از این روش‌ها فقط تا حدی در درمان این اختلال مؤثر هستند. بنابراین، این مطالعه با هدف دست‌یابی به اندازه اثر مداخلات شناختی-رفتاری در درمان اختلال اضطراب فراگیر و بررسی سایر عوامل مؤثر در اثربخشی این درمان انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مروری (Systematic review) از نوع فراتحلیل (Meta-analysis) میباشد. به این منظور، تعداد 480 مقاله با عناوین مرتبط و با استفاده از کلید واژگان درمان شناختی-رفتاری اختلال اضطراب فراگیر (بهصورت جداگانه و ترکیب با یکدیگر)، از طریق جستجو در پایگاه‌های معتبر علمی به دست آمد. تعداد 21 مطالعه، از طریق چک لیست فراتحلیل انتخاب شدند و داده‌های مستخرج از متن این مقالات به روش فراتحلیل، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که میزان اندازه اثر مداخلات شناختی-رفتاری (018/1Cohen’s d=) طبق جدول Cohen (8/0Cohen’s d≥)، بزرگ میباشد. هم‌چنین تفاوت آماری معنی‌داری در مقایسه اندازه اثرهای ناشی از کاربرد ابزارهای مختلف، فردی یا گروهی بودن درمان و گروه‌های سنی مشاهده نشد (05/0p>).
نتیجه‌گیری: یافته‌های این فراتحلیل نشان داد که اندازه اثر مداخلات شناختی-رفتاری در درمان اختلال اضطراب فراگیر «زیاد» است. هم‌چنین، طبق نتایج تحلیل‌های فرعی می‌توان درمان شناختی-رفتاری گروهی را به عنوان اولین خط درمانی در اختلال اضطراب فراگیر افراد میان‌سال و درمان شناختی-رفتاری فردی را به عنوان اولین خط درمانی افراد کهن‌سال به کار برد.
واژه‌های کلیدی: فراتحلیل، درمان شناختی-رفتاری، اختلال اضطراب فراگیر
زمینه و هدف: اگرچه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری (Cognitive behavioral treatment) در درمان اختلال اضطراب فراگیر (Generalized anxiety disorder) توسط محققین حمایت شده است، اما مطالعات کنترل شده نشان می‌دهند که هر یک از این روش‌ها فقط تا حدی در درمان این اختلال مؤثر هستند. بنابراین، این مطالعه با هدف دست‌یابی به اندازه اثر مداخلات شناختی-رفتاری در درمان اختلال اضطراب فراگیر و بررسی سایر عوامل مؤثر در اثربخشی این درمان انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مروری (Systematic review) از نوع فراتحلیل (Meta-analysis) میباشد. به این منظور، تعداد 480 مقاله با عناوین مرتبط و با استفاده از کلید واژگان درمان شناختی-رفتاری اختلال اضطراب فراگیر (بهصورت جداگانه و ترکیب با یکدیگر)، از طریق جستجو در پایگاه‌های معتبر علمی به دست آمد. تعداد 21 مطالعه، از طریق چک لیست فراتحلیل انتخاب شدند و داده‌های مستخرج از متن این مقالات به روش فراتحلیل، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که میزان اندازه اثر مداخلات شناختی-رفتاری (018/1Cohen’s d=) طبق جدول Cohen (8/0Cohen’s d≥)، بزرگ میباشد. هم‌چنین تفاوت آماری معنی‌داری در مقایسه اندازه اثرهای ناشی از کاربرد ابزارهای مختلف، فردی یا گروهی بودن درمان و گروه‌های سنی مشاهده نشد (05/0p>).
نتیجه‌گیری: یافته‌های این فراتحلیل نشان داد که اندازه اثر مداخلات شناختی-رفتاری در درمان اختلال اضطراب فراگیر «زیاد» است. هم‌چنین، طبق نتایج تحلیل‌های فرعی می‌توان درمان شناختی-رفتاری گروهی را به عنوان اولین خط درمانی در اختلال اضطراب فراگیر افراد میان‌سال و درمان شناختی-رفتاری فردی را به عنوان اولین خط درمانی افراد کهن‌سال به کار برد.
واژه‌های کلیدی: فراتحلیل، درمان شناختی-رفتاری، اختلال اضطراب فراگیر
نوع مطالعه: مقاله مروري |
موضوع مقاله:
روانپزشكي
دریافت: 1396/6/20 | پذیرش: 1397/3/6 | انتشار: 1397/4/24
دریافت: 1396/6/20 | پذیرش: 1397/3/6 | انتشار: 1397/4/24
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |