جلد 17، شماره 7 - ( 8-1397 )
جلد 17 شماره 7 صفحات 656-639 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه رازی
چکیده: (3958 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: امروزه استفاده تفریحی از ماده مخدر کتامین رو به افزایش است، لذا این مطالعه بهمنظور تعیین اثر تجویز طولانی مدت کتامین بر روی برخی از پارامترهای خونی، بیوشیمیایی و تغییرات بافتی در موش صحرایی نر انجام شد.
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی نر نژاد Sprague-Dawleyبهصورت تصادفی به دو گروه کنترل (20=n) و آزمایش (20=n) تقسیم شدند. به موشهای گروه کنترل (شاهد)، محلول سالین و همچنین به گروه آزمایش، داروی کتامین روزانه با دوز 15 میلیگرم/کیلوگرم و بهصورت داخل صفاقی تزریق شد. در روزهای صفر، 20، 40 و 60 از هر گروه 5 سر موش بیهوش و پس از خونگیری تشریح شدند. برخی پارامترهای بیوشیمیایی سرم اندازهگیری شد و بافت کلیه و کبد مورد ارزیابی میکروسکوپی قرار گرفتند. برای تحلیل دادهها از آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی Tukey و آزمون نانپارامتریک Kruskal-Wallis استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان دهنده افزایش تعداد گلبولهای سفید، افزایش سطوح سرمی آنزیمهای کبدی، افزایش غلظت اوره، کراتینین، گلوکز و کورتیزول و همچنین کاهش غلظت پروتئین تام و گلبولین در گروه کتامین نسبت به گروه کنترل بود. در بررسی بافت کبد، دژنراسیون واکوئلی، اتساع و پرخونی سینوزوئیدها، تراوش سلولهای تک هستهای در اطراف ناحیه پورتال و نکروز پارانشیم مشاهده شد. در کلیه، دژنراسیون سلول اپیتلیال توبولها، نکروز سلول اپیتلیال توبولی، آتروفی توبولها و گلومرولها و نفوذ سلولهای التهابی مشاهده شد.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که کتامین میتواند باعث ایجاد ضایعات در کبد و کلیه شود. هر چند برای پی بردن به مکانیسم عمل کتامین در مصرف طولانی مدت، مطالعات جامعتری نیاز است.
واژه های کلیدی: کتامین، تغییرات هماتولوژی، تغییرات بیوشیمیایی، هیستوپاتولوژی، موش صحرایی
زمینه و هدف: امروزه استفاده تفریحی از ماده مخدر کتامین رو به افزایش است، لذا این مطالعه بهمنظور تعیین اثر تجویز طولانی مدت کتامین بر روی برخی از پارامترهای خونی، بیوشیمیایی و تغییرات بافتی در موش صحرایی نر انجام شد.
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی نر نژاد Sprague-Dawleyبهصورت تصادفی به دو گروه کنترل (20=n) و آزمایش (20=n) تقسیم شدند. به موشهای گروه کنترل (شاهد)، محلول سالین و همچنین به گروه آزمایش، داروی کتامین روزانه با دوز 15 میلیگرم/کیلوگرم و بهصورت داخل صفاقی تزریق شد. در روزهای صفر، 20، 40 و 60 از هر گروه 5 سر موش بیهوش و پس از خونگیری تشریح شدند. برخی پارامترهای بیوشیمیایی سرم اندازهگیری شد و بافت کلیه و کبد مورد ارزیابی میکروسکوپی قرار گرفتند. برای تحلیل دادهها از آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی Tukey و آزمون نانپارامتریک Kruskal-Wallis استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان دهنده افزایش تعداد گلبولهای سفید، افزایش سطوح سرمی آنزیمهای کبدی، افزایش غلظت اوره، کراتینین، گلوکز و کورتیزول و همچنین کاهش غلظت پروتئین تام و گلبولین در گروه کتامین نسبت به گروه کنترل بود. در بررسی بافت کبد، دژنراسیون واکوئلی، اتساع و پرخونی سینوزوئیدها، تراوش سلولهای تک هستهای در اطراف ناحیه پورتال و نکروز پارانشیم مشاهده شد. در کلیه، دژنراسیون سلول اپیتلیال توبولها، نکروز سلول اپیتلیال توبولی، آتروفی توبولها و گلومرولها و نفوذ سلولهای التهابی مشاهده شد.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که کتامین میتواند باعث ایجاد ضایعات در کبد و کلیه شود. هر چند برای پی بردن به مکانیسم عمل کتامین در مصرف طولانی مدت، مطالعات جامعتری نیاز است.
واژه های کلیدی: کتامین، تغییرات هماتولوژی، تغییرات بیوشیمیایی، هیستوپاتولوژی، موش صحرایی
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
علوم آزمايشگاهي
دریافت: 1396/9/9 | پذیرش: 1397/4/19 | انتشار: 1397/8/24
دریافت: 1396/9/9 | پذیرش: 1397/4/19 | انتشار: 1397/8/24
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |