جلد 18، شماره 2 - ( 2-1398 )                   جلد 18 شماره 2 صفحات 192-177 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین، دانشگاه اصفهان
چکیده:   (4444 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: اخیراً عفونت­های ناشی از استافیلوکوکوس اورئوس (Staphylococcus aureus; S. aureus) و ایجاد جدایه‌های مقاوم به آنتی بیوتیک­ها افزایش یافته است. بنابراین مطالعات فراوانی به منظور معرفی ترکیبات جدید با فعالیت ضد S. aureus به­ویژه ترکیباتی با منشاء طبیعی جهت مقابله با گونه­های مقاوم به آنتی بیوتیک انجام گرفته است. هدف از این مطالعه تعیین غربال­گری بیوانفورماتیکی مهارکننده­های نوین پروتئین­های مرتبط با بروز مقاومت آنتی­بیوتیکی موجود در گیاهان دارویی بود.
مواد و روش­ها: در این مطالعه­ توصیفی، ابتدا ساختار سه بعدی ترکیبات فیتوشیمیایی موجود در سه گیاه دارویی Ferulago angulat، Scrophularia striata و Laurus nobilis از پایگاه داده PubChem دریافت شد. سپس ساختار سه بعدی چهار پروتئین مرتبط با بروز مقاومت آنتی­بیوتیکی شامل β-lactamase، پروتئین متصل شونده به پنی‌سیلین a2 (a2PBP)، ونکومایسین A (VanA) و D-آلانیل D-آلانین دی پپتیداز (VanX) به کمک پایگاه داده­های پروتئین به دست آمد. در نهایت، توانایی ترکیبات شیمیایی انتخاب شده جهت مهار پروتئین­های مرتبط با مقاومت آنتی‌بیوتیکی مذکور با استفاده از روش داکینگ مولکولی به­وسیله نرم‌افزار 1. 2iGemdock  بررسی شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که اکثر ترکیبات مورد بررسی، برهمکنش­های مناسبی با تمامی پروتئین­های مورد مطالعه به ویژهVanX  دارند. نتایج هم­چنین نشان داد که دو ترکیب Phthalate (ethylhexyl-2)Bis و Palmitic acid قوی­ترین برهمکنش­ها را با تمامی پروتئین­های مورد بررسی دارند.  
نتیجه­گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که که دو ترکیب Phthalate (ethylhexyl-2)Bis  و Palmitic acid موجود در گیاهان دارویی بررسی شده کاندیدهای مناسبی برای مطالعات برون تنی و درون تنی مرتبط با فعالیت ضد S .aureus  مقاوم به آنتی­بیوتیک می­باشند.
واژه­های کلیدی: استافیلوکوکوس اورئوس، مقاومت آنتی‌بیوتیکی، گیاهان دارویی، بیوانفورماتیک
 
متن کامل [PDF 409 kb]   (1748 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (2455 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: زيست شناسي
دریافت: 1397/4/7 | پذیرش: 1397/10/12 | انتشار: 1398/2/25

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.