جلد 18، شماره 5 - ( 4-1398 )                   جلد 18 شماره 5 صفحات 417-426 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه لرستان
چکیده:   (437 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: فاکتور 2 افزایش دهنده میوسیت‌های نوع c (MEF2c) موجب فعال­سازی ژن­های عضله کند انقباض می‌شود که در فعالیت استقامتی نقش دارند. هدف این مطالعه، تعیین اثر یک دوره فعالیت استقامتی شدید بر بیان ژن MEF2c  در عضله اسکلتی تند و کند انقباض موش صحرایی نر نژاد ویستار است.
مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربی حاضر 14 موش صحرایی (24±231 گرم) بعد از آشناسازی به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (7 سر) و تجربی (7 سر) تقسیم شدند. گروه تجربی یک برنامه استقامتی (30 متر در دقیقه، 50 دقیقه در جلسه، 6 جلسه در هفته به مدت 14 هفته) را روی تردمیل اجرا کرد. 48 ساعت پس از پایان آخرین جلسه بی‌هوش و تشریح شدند. عضله نعلی (کند انقباض) و عضله بازکننده بلند انگشتان (تند انقباض) خارج و با استفاده از روش واکنش زنجیره پلی‌مراز میزان بیان ژن MEF2c اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری t مستقل داده­ها تحلیل شدند.
یافته­ها: بیان ژن MEF2c در عضله تند انقباض گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی­داری بیش‌تر بود (001/0=p) و بیان ژن MEF2c در عضله نعلی گروه تجربی نسبت به گروه کنترل پس از 14 هفته فعالیت استقامتی به طور معنی­داری افزایش یافت (022/0=p).
نتیجه­گیری: فعالیت استقامتی شدید موجب افزایش بیان ژن MEF2c در عضلات اسکلتی تند و کند انقباض می­شود و این تغییر بیان ژن، احتمالاً زمینه کسب خصوصیات استقامتی در هر دو عضله را فراهم می­کند.
واژه­های کلیدی: فعالیت استقامتی، ژن MEF2C، عضله نعلی، موش صحرایی، عضله بازکننده بلند انگشتان
متن کامل [PDF 317 kb]   (190 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (101 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تربيت بدني
دریافت: ۱۳۹۷/۵/۳ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۲۲