جلد 12، شماره 4 - ( 3-1392 )
جلد 12 شماره 4 صفحات 270-259 |
برگشت به فهرست نسخه ها
مهدی شریعتیکوهبنانی، محمدرضا نیکروش، مهدی جلالی، مجتبی سنکیان، علیرضا فاضل، علیرضا ابراهیمزاده بیدسکان
چکیده: (3064 مشاهده)
زمینه و هدف: نیکوتین به آسانی از سد جفتی گذشته، در جنین و نوزاد مادرانی که در طی بارداری و شیردهی در معرض آن می باشند ، رشد کرده و تکامل ریه را تحت تأثیر قرار می دهد. در این مطالعه اثر نیکوتین در دوره بارداری و شیردهی بر بیان فیبرونکتین ریه نوزادهای موش مورد بررسی قرار گرفته است.
مواد و روشها: در این پژوهش تجربی موش های باردار Balb/Cبه طور تصادفی به دو گروه تجربی و دو گروه کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی1 از روز هفتم بارداری تا زمان تولد روزانه 3 میلیگرم بر کیلوگرم نیکوتین به صورت داخل صفاقی دریافت نمودند گروه تجربی2 همین میزان نیکوتین را از روز هفتم بارداری تا دو هفته بعد از زایمان دریافت نمودند. گروههای کنترل نیز حجم مشابهی از نرمال سالین در زمانهای مشابه دریافت کردند( 6 n=). در پایان دوره وزن نوزادان و وزن ریهها در روزهای مورد مطالعه اندازهگیری شد، سپس بافت ریه نوزادان، مورد مطالعه هیستولوژی و ایمونوهیستوشیمی قرار گرفته و سپس با استفاده از آزمونهای تی مستقل و منویتنی تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان داد که نسبت وزن ریه و وزن نوزادان تازه متولد شده در گروههایی که در معرض نیکوتین قرار گرفته بودند در مقایسه با گروه کنترل معنی دار بود )05/0p<). مطالعه هیستولوژیک کاهش تمایزسلول های پنوموسیت نوع1 و قطر آلوئولها را در گروه تجربی1 نشان داد. شدت واکنش ایمنی (Immunoreactivity) فیبرونکتین در قسمتهای مختلف ریه شامل آلوئولها، برونشیولها و عروق ریه متفاوت بود. مطالعه ایمونوهیستوشیمی بافت ریه در گروه تجربی2 افزایش بیان فیبرونکتین در ماتریکس خارج سلولی آلوئولها را نشتن داد، اما برونشیولها و عروق ریوی در هر دو گروه آزمایشی کاهش معنیداری را در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند )05/0p<).
نتیجهگیری: نتایج این تحقیق نشان میدهد که در معرض نیکوتین قرار گرفتن مادران باردار به سبب القاء بیان غیرطبیعی فیبرونکتین گردیده این موضوع احتمالأ عمل طبیعی ریه را در طول حیات بعد از جنینی میتواند تحت تأثیر قرار دهد .
واژه های کلیدی: نیکوتین، فیبرونکتین، ریه، نوزاد موش
مواد و روشها: در این پژوهش تجربی موش های باردار Balb/Cبه طور تصادفی به دو گروه تجربی و دو گروه کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی1 از روز هفتم بارداری تا زمان تولد روزانه 3 میلیگرم بر کیلوگرم نیکوتین به صورت داخل صفاقی دریافت نمودند گروه تجربی2 همین میزان نیکوتین را از روز هفتم بارداری تا دو هفته بعد از زایمان دریافت نمودند. گروههای کنترل نیز حجم مشابهی از نرمال سالین در زمانهای مشابه دریافت کردند( 6 n=). در پایان دوره وزن نوزادان و وزن ریهها در روزهای مورد مطالعه اندازهگیری شد، سپس بافت ریه نوزادان، مورد مطالعه هیستولوژی و ایمونوهیستوشیمی قرار گرفته و سپس با استفاده از آزمونهای تی مستقل و منویتنی تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان داد که نسبت وزن ریه و وزن نوزادان تازه متولد شده در گروههایی که در معرض نیکوتین قرار گرفته بودند در مقایسه با گروه کنترل معنی دار بود )05/0p<). مطالعه هیستولوژیک کاهش تمایزسلول های پنوموسیت نوع1 و قطر آلوئولها را در گروه تجربی1 نشان داد. شدت واکنش ایمنی (Immunoreactivity) فیبرونکتین در قسمتهای مختلف ریه شامل آلوئولها، برونشیولها و عروق ریه متفاوت بود. مطالعه ایمونوهیستوشیمی بافت ریه در گروه تجربی2 افزایش بیان فیبرونکتین در ماتریکس خارج سلولی آلوئولها را نشتن داد، اما برونشیولها و عروق ریوی در هر دو گروه آزمایشی کاهش معنیداری را در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند )05/0p<).
نتیجهگیری: نتایج این تحقیق نشان میدهد که در معرض نیکوتین قرار گرفتن مادران باردار به سبب القاء بیان غیرطبیعی فیبرونکتین گردیده این موضوع احتمالأ عمل طبیعی ریه را در طول حیات بعد از جنینی میتواند تحت تأثیر قرار دهد .
واژه های کلیدی: نیکوتین، فیبرونکتین، ریه، نوزاد موش
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
علوم تشريح
دریافت: 1399/2/20 | پذیرش: 1399/2/20 | انتشار: 1399/2/20
دریافت: 1399/2/20 | پذیرش: 1399/2/20 | انتشار: 1399/2/20
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |