جلد 5، شماره 4 - ( 9-1385 )
جلد 5 شماره 4 صفحات 284-279 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (2327 مشاهده)
زمینه و هدف: بیماریهای جنب مفصلی شایعترین فرم بیماریهای روماتیسمی است. در مطالعهای که در آمریکا صورت گرفته شیوع پریآرتریتها 30-20% بیماریهای روماتولوژی بوده است. هنوز در ایران مطالعهای جامع برای بررسی شیوع انواع پریآرتریتها انجام نشده است. هدف این مطالعه تعیین میزان شیوع , نوع , توپوگرافی و نوع درمان بیماریهای پری آرتریت بود.
مواد و روشها: در مطالعه حاضر که از نوع مقطعی میباشد، 1600 پرونده از بیماران مراجعه کننده به مرکز روماتولوژی بین سالهای 1381-1375 مورد بررسی قرار گرفت. نحوه نمونهگیری به روش سیستماتیک و تصادفی بوده و اطلاعات لازم در فرم مخصوص ثبت شده است. و اطلاعات با استفاده از آزمون مجذور کای تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: تعداد 260 مورد پریآرتریت در کل پروندههای مورد بررسی وجود داشت که شیوع آن معادل 25/16% محاسبه گردید. بیشترین سن درگیر گروه 50-40 سال (5/26%) بوده و متوسط سن 86/13±46/48 محاسبه گردید. 5/78% از بیماران زن و 5/21% مرد بودند. بیشترین نوع پریآرتریت در دسته تاندونیت و بورسیت قرار گرفتند (6/64%) و در درجه دوم اختلالات نورواسکولار 6/23% قرار داشتند. شایعترین بیماری سندرم تونل کارپ 9/21% و بعد کپسولیت شانه 5/13% ثبت شده بود. بیشترین درگیری در اندام فوقانی راست و مچ دست (2/26%) بوده است. 3/17% بیماران بیماری روماتیسمی زمینهای داشتند. تعداد موارد دوطرفه سندرم تونل کارپ نسبت به بقیه پریآرتریتها بیشتر بوده و اختلاف از نظر آماری معنیدار بوده است (001/0p<).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج به دست آمده، بیماریهای جنب مفصلی خصوصاً دو بیماری سندرم تونل کارپ و کپسولیت شانه از شیوع بالایی در بین بیماریهای روماتولوژی برخوردار میباشند. مناسب است تحقیقات بیشتری برای بررسی عوامل درمانی و متغیرهایی چون شغل و تروماهای غیرشغلی انجام گیرد.
واژههای کلیدی: بیماریهای روماتیسمی، بیماریهای جنب مفصلی، شیوع
مواد و روشها: در مطالعه حاضر که از نوع مقطعی میباشد، 1600 پرونده از بیماران مراجعه کننده به مرکز روماتولوژی بین سالهای 1381-1375 مورد بررسی قرار گرفت. نحوه نمونهگیری به روش سیستماتیک و تصادفی بوده و اطلاعات لازم در فرم مخصوص ثبت شده است. و اطلاعات با استفاده از آزمون مجذور کای تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: تعداد 260 مورد پریآرتریت در کل پروندههای مورد بررسی وجود داشت که شیوع آن معادل 25/16% محاسبه گردید. بیشترین سن درگیر گروه 50-40 سال (5/26%) بوده و متوسط سن 86/13±46/48 محاسبه گردید. 5/78% از بیماران زن و 5/21% مرد بودند. بیشترین نوع پریآرتریت در دسته تاندونیت و بورسیت قرار گرفتند (6/64%) و در درجه دوم اختلالات نورواسکولار 6/23% قرار داشتند. شایعترین بیماری سندرم تونل کارپ 9/21% و بعد کپسولیت شانه 5/13% ثبت شده بود. بیشترین درگیری در اندام فوقانی راست و مچ دست (2/26%) بوده است. 3/17% بیماران بیماری روماتیسمی زمینهای داشتند. تعداد موارد دوطرفه سندرم تونل کارپ نسبت به بقیه پریآرتریتها بیشتر بوده و اختلاف از نظر آماری معنیدار بوده است (001/0p<).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج به دست آمده، بیماریهای جنب مفصلی خصوصاً دو بیماری سندرم تونل کارپ و کپسولیت شانه از شیوع بالایی در بین بیماریهای روماتولوژی برخوردار میباشند. مناسب است تحقیقات بیشتری برای بررسی عوامل درمانی و متغیرهایی چون شغل و تروماهای غیرشغلی انجام گیرد.
واژههای کلیدی: بیماریهای روماتیسمی، بیماریهای جنب مفصلی، شیوع
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روماتولوژي
دریافت: 1399/3/18 | پذیرش: 1399/3/18 | انتشار: 1399/3/18
دریافت: 1399/3/18 | پذیرش: 1399/3/18 | انتشار: 1399/3/18
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |