Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

fa تأثیر تمرینات تداومی با شدت متوسط در مقابل تمرینات تناوبی با شدت بالا بر چربی‌های احشایی و زیر جلدی زنان چاق The Effect of Moderate-Intensity Continuous Training Vs. High-Intensity Interval Training on Visceral and Subcutaneous Fats in Obese Women تربيت بدني تربيت بدني پژوهشي Research چکیده زمینه و هدف: تمرینات ورزشی می‌تواند بر کاهش چربی‌های زیر پوستی و احشایی مؤثر باشد. هدف از این تحقیق، مشخص نمودن تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا بر چربی احشایی زنان چاق بود. مواد و روش‌ها: در یک طرح کارآزمایی بالینی، ۳۴ زن چاق سالم به صورت تصادفی به سه گروه تمرین تداومی با شدت متوسط، تناوبی با شدت بالا و گروه کنترل تقسیم شدند. آزمودنیهای گروههای تمرینی، به مدت 12 هفته، 3 جلسه در هفته تمرین کردند. پروتکل تمرینی گروه تداومی شامل 30 دقیقه دویدن با شدت 60-45 درصد ضربان قلب ذخیره و پروتکل تمرینی گروه تناوبی شامل 4 تناوب 4 دقیقهای با شدت 95-85 درصد ضربان قلب بیشینه و وهلههای 3 دقیقهای استراحت فعال بود. گروه کنترل برنامه‌تمرینی نداشت. خون‌گیری 48 ساعت قبل از شروع برنامه تمرینی و مجدداً 48 ساعت پس از خاتمه تمرینات در سالن ورزشی سرپوشیده شهرستان بانه انجام شد. برای تحلیل دادهها از آزمونهای آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر، آزمون تعقیبی Bonferroni و هم چنین آزمون همبستگی Pearson استفاده شد. یافته‌ها: در مقادیر RBP4 هر دو گروه تمرین تداومی (از ۱۹/۱۳±۱۸/۹۹ به ۸۴/۱۸±۸۲/۶۲) و تناوبی (از ۱۳/۷±۲۳/۸۸ به ۴۸/۹±۹۹/۵۶) به دنبال ۱۲ هفته تمرین، کاهش معناداری دیده شد (در هر دو گروه، ۰01/۰=p). همچنین، در پس آزمون اختلاف معناداری بین مقادیر پلاسمایی RBP4 گروههای مداخله در مقایسه با گروه کنترل ملاحظه گردید (۰۵/۰p<). این در حالی بود که تغییرات درون گروهی گلوکز تنها در گروه تمرین تناوبی (از ۷۴/۳±۹۶/۸۸ به ۵۲/۴±۵۵/۸۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) معنادار بود (۰۳0/۰=p). همچنین، وزن بدن، درصد چربی بدن، شاخص توده بدن و نسبت دور کمر به دور لگن در هر دو گروه تمرینی، پس از ۱۲ هفته انجام تمرینات منظم کاهش محسوس و معناداری یافتند (۰۵/۰p>). اما مقادیر انسولین و شاخص مقاومت به انسولین در هیچ یک از گروهها با تغییر قابل ملاحظه ای روبرو نشد. نتیجهگیری: این احتمال وجود دارد که هر دو پروتکل تمرینی تداومی با شدت متوسط و تناوبی با شدت بالا اثرات قابل توجه‌ای بر کاهش چربی احشایی و زیر جلدی زنان چاق داشته باشند، اما به نظر می‌رسد تفاوتی بین این دو نوع برنامه‌ی تمرینی وجود ندارد. واژههای کلیدی: تمرین تناوبی با شدت بالا، تمرین تداومی، چربی زیر جلدی، چربی احشایی، چاقی، زنان Background and Objectives: Exercise training can be effective in reducing subcutaneous and visceral fat. The purpose of this study was to compare the effects of high-intensity interval training (HIIT) and moderate-intensity continuous training (MICT) on visceral fat in obese women. Materials and Methods: In a clinical trial design, 34 obese healthy women were randomly divided into three groups of MICT, HIIT, and control. The subjects of the training groups practiced for 12 weeks, three times a week. MICT protocol consisted of 30 minutes of running with the 45-60 percent of heart rate reserve (HRR) and HIIT protocol included four intervals of 4 min (4×4) at 85-95 percent of maximum heart rate (HRmax). The control group had no exercise program. Blood samples were taken 48 hours before the start of training program, and again 48 hours after the end of training period in indoor sports hall in Baneh. Data analysis was performed using the repeated measures ANOVA, post-hoc Bonferroni test,and Pearson’s correlation test. Results: In both MICT (from 99.18±13.19 to 62.82±18.84) and HIIT (from 88.23±7.13 to 56.99±9.48) groups after 12 weeks of training, a significant decrease in RBP4 was observed (in both groups, p< 0.001). Also, there was a significant difference between the experimental groups compared to the control group in the post-test about RBP4 (p<0.05). But, fasting glucose levels dropped significantly only in the HIIT group from 88.96±3.74 to 80.55±4.52 mg/dl (p= 0.030). Additionally, body weight, body fat percentage, body mass index, and waist to hip circumference were decreased significantly after 12 weeks of training in both exercising groups (p<0.05). While, the changes in insulin and insulin resistance index was not significant in any of the groups (p>0.05). Conclusion: It is likely that both MICT and HIIT protocol had significant effects on reducing visceral and subcutaneous fat in obese women, although there does not seem to be much difference between these two training programs.   <table cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody> <tr> <td height="29"> <table cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"> <tbody> <tr> <td><div></div></td> </tr> </tbody> </table> </td> </tr> </tbody> </table> <table cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody> <tr> <td height="27"> <table cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"> <tbody> <tr> <td><div></div></td> </tr> </tbody> </table> </td> </tr> </tbody> </table> Key words: High-intensity interval training, Continuous training, Subcutaneous fat, Visceral fats, Obesity, Women   Funding: This research was funded by University of Kurdistan. Conflict of interest: None declared. Ethical approval: The University of Kurdistan approved the study.   How to cite this article: Sheikholeslami-Vatani D, Ebrahimi A.  The Effect of Moderate-Intensity Continuous Training Vs. High-Intensity Interval Training on Visceral and Subcutaneous Fats in Obese Women. J Rafsanjan Univ Med Sci 2018; 16(12): 999-1012. [Farsi] تمرین تناوبی با شدت بالا, تمرین تداومی, چربی زیر جلدی, چربی احشایی, چاقی, زنان High-intensity interval training, Continuous training, Subcutaneous fat, Visceral fats, Obesity, Women 999 1012 http://journal.rums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3359-1&slc_lang=fa&sid=1 dariush sheikholeslami-vatani داریوش شیخ الاسلامی وطنی d.vatani@uok.ac.ir 6900319475328460028365 6900319475328460028365 Yes University of Kurdistan دانشگاه کردستان Ayshe Ebrahimi عایشه ابراهیمی a.ebrahimi@gmail.com 6900319475328460028366 6900319475328460028366 No University of Kurdistan دانشگاه کردستان