other اثرات سولفات وانادیل بر روی هومئوستاز گلوکز در موش‌های صحرایی با دیابت وخیم فيزيولوژي Physiology پژوهشي Research <strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:16.0pt;">سابقه و هدف: </span></span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">هیچ مطالعه‌ای در شرایط </span></span></strong><strong><em><span dir="LTR">in vivo</span></em></strong> <strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">وجود ندارد که نشان دهد، </span></span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">القاء یوگلیسمی به وسیله وانادیل، مستقل از انسولین پلاسما است، بنابراین مطالعه حاضر طراحی شد تا اعمال ضددیابتی وانادیل را در موش‌های صحرایی با دیابت وخیم که انسولین پلاسمایی آن‌ها پایین است، بررسی نماید.</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:16.0pt;">مواد و روش‌ها: </span></span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">موش‌های صحرایی با تزریق داخل وریدی </span></span></strong><strong><span dir="LTR">mg/kg</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">55-50 استرپتوزتوسین </span></span></strong><strong><span dir="LTR">(STZ)</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;"> دیابتی شدند. 15 روز بعد از تزریق، </span></span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">گلوکز خون حیوان‌ها بالای </span></span></strong><strong><span dir="LTR">mg/dl</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">500</span></span></strong> <strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">بود، هم‌چنین مصرف آب روزانه آنها افزایش یافت. میزان انسولین پلاسما در حیوان‌های دیابتی (</span></span></strong><strong><span dir="LTR">&micro;u/ml</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;"> 3</span></span></strong><strong><span dir="LTR">&plusmn;</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">14) حدود 25 درصد موش‌های صحرایی سالم بود. بعد از القاء دیابت این موش‌ها به دو گروه تقسیم شدند: گروه </span></span></strong><strong><span dir="LTR">I</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">، حیوان‌هایی که </span></span></strong><strong><span dir="LTR">mg/dl</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;"> 5/0 سولفات وانادیل در یک محلول پایه (وانادیل) به صورت خوراکی دریافت کردند و گروه </span></span></strong><strong><span dir="LTR">II</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">، یک محلول پایه که حاوی 50 میلی‌اکی‌والان در لیتر کلرور سدیم بود، دریافت کردند.</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:16.0pt;">یافته‌ها: </span></span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">از آنجایی که درمان 90 روزه با وانادیل نتوانست گلوکز خون را در گروه </span></span></strong><strong><span dir="LTR">I</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;"> (</span></span></strong><strong><span dir="LTR">mg/dl</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;"> 10</span></span></strong><strong><span dir="LTR">&plusmn;</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">420) به میزان‌های طبیعی کاهش دهد، یوگلیسمی برای یک مدت زمان دو ماهه با تزریق داخل صفاقی انسولین </span></span></strong><strong><span dir="LTR">NPH</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;"> به دست آمد. نیاز روزانه به انسولین در موش‌های تحت درمان با وانادیل در گروه </span></span></strong><strong><span dir="LTR">I</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;"> (</span></span></strong><strong><span dir="LTR">u/kg/day</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">1</span></span></strong><strong><span dir="LTR">&plusmn;</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">8)، 8 درصد این میزان نیاز، در گروه </span></span></strong><strong><span dir="LTR">II</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;"> (</span></span></strong><strong><span dir="LTR">u/kg/day</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">7</span></span></strong><strong><span dir="LTR">&plusmn;</span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">103) بود.</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:16.0pt;">نتیجه‌گیری</span></span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">: نتایج این مطالعه پیشنهاد می‌کنند که وانادیل نرموگلیسمی را در موش‌های صحرایی دیابتی که میزان انسولین در آن‌ها پایین است، ایجاد نمی‌کند، اما حساسیت بافت‌های محیطی را به انسولین افزایش می‌دهد.</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:16.0pt;">واژه‌های کلیدی: د</span></span></strong><strong><span style="font-family:Yas;"><span style="font-size:13.0pt;">یابت، ‌حساسیت به انسولین، ‌وانادیل، گلوکز، موش صحرایی</span></span></strong> <strong>Background: </strong><strong>There is not any in vivo studies that shows inducing of euglycemia by vanadyl is independent from plasma insulin.&nbsp; Therefore in the present study we planned to investigate the antidiabetic effects of vanadyl in diabetic rats.</strong><br> <strong>Materials and Methods: </strong><strong>Rats became severely diabetic by an IV injection of 50-55mg/kg streptozotocin (STZ), </strong><strong>15 days after the injection, the blood glucose of animals was more than 500mg/dl, with plasma insulin 14&plusmn;3 </strong><strong>&mu;</strong><strong>u/ml that was 25% of normal rats, the daily water consumption also increased. Subsequently, the rats were divided into two groups, group I received 0.5-1 mg/ml Vanadyl sulphate in a base solution orally, and group II received base solution containing 50meq/l NaCl.</strong><br> <strong>Results: </strong><strong>Vanadyl therapy for 90 days did not change blood glucose in group I from (420&plusmn;10 mg/dl) to normal levels, therefore euglycaemia was achieved for a period of two months by intraperitoneal (IP) injection of NPH insulin.&nbsp; The required daily doses of insulin in vanadyl-treated rats of group I (8&plusmn;1 U/kg/day) were only 8 percent of those in group II animals (103&plusmn;7 U/kg/day).</strong><br> &nbsp;<strong>Conclusion:</strong><strong> It seems that vanadyl per se cannot induce normoglycaemia in diabetic rats with very low plasma&nbsp; insulin levels, but can augment the sensitivity of peripheral tissues to insulin.</strong><br> &nbsp;<br> <strong>Keywords: Diabetes, Insulin sensitivity, Vanadyl, Glucose, Rat</strong> دیابت, ‌حساسیت به انسولین, ‌وانادیل, گلوکز, موش صحرایی Diabetes, Insulin sensitivity, Vanadyl, Glucose, Rat 170 177 http://journal.rums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-506-121&slc_lang=other&sid=1