Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

other تغییرات اقلیمی، فقر، آسیب‌های روانی و خودکشی Climate Change, Poverty, Psychological Distress, and Suicide مديريت و اطلاع رساني پزشكي مديريت و اطلاع رساني پزشكي مقاله مروري Review Article تغییرات اقلیمی به مجموعه وسیعی از تغییرات در شرایط محیط زیست اعم از امواج گرما، آتش‌سوزی‌های جنگلی، سیل، طوفان‌های گرمسیری و تندبادها اطلاق می‌گردد که اثرات ناخواسته بسیار زیادی را بر روی زندگی مردم کره زمین، تحمیل می‌نمایند. سازمان جهانی بهداشت برآورد می‌کند که در حال حاضر، سه میلیارد و ششصد میلیون نفر در مناطقی زندگی می‌کنند که به شدت در معرض تغییرات اقلیمی هستند. انتظار می‌رود بین سال‌های ۲۰۳۰ تا ۲۰۵۰، تغییرات اقلیمی، سالانه تقریباً ۲۵۰ هزار مرگ اضافی را فقط به دلایل سوء تغذیه، مالاریا، اسهال و استرس ناشی از گرما ایجاد کند. افزون بر این، مناطق کم‌تر برخودار در کشورهای با درآمد کم و متوسط، کمترین توانایی را برای مقابله خواهند داشت (1). در حالی که تأثیر تغییرات اقلیمی بر روی سلامت جسمی مردم کره زمین به وفور مطالعه شده است، اما اثرات روانی آن‌ها کمتر مورد بررسی قرار گرفته است (4-2). متأسفانه همانند خود تغییرات اقلیمی، اثرات روانی ناشی از آن‌ها نیز به خصوص در کشورهای کم درآمد و یا با درآمد متوسط که برای تأمین نیاز‌های سلامت روان جامعه تحت پوشش خود با مشکلات عدیده‌ای رو به رو هستند، بیشتر از کشورهای با درآمد بالا دیده می‌شود. بار اقتصادی و استرس‌های روانی ناشی از تغییرات اقلیمی برای جمعیت‌های محروم بیشتر از جمعیت‌های برخوردار می‌باشد. چرا که آن‌ها، معمولاً در مناطقی زندگی می‌کنند که احتمال رخداد تغییرات اقلیمی شدید در آن‌ها بیشتر از سایر مناطق است (5). برای مثال، می‌توان از ماهی‌گیران فقیری نام برد که در حاشیه رودخانه‌ها و سواحل دریاها زندگی کرده و بیشتر در معرض خطر سیل یا سونامی قرار دارند. یا سایر مردم فقیری که خانه‌های خود را در زمین‌های ارزان قیمتی و با مصالح ارزان قیمت بنا می‌کنند که بیشتر در معرض خطر تغییرات اقلیمی قرار می‌گیرند. افزون بر این، فقیران معمولاً به صورت روزمره زندگی کرده و امکان ذخیره پول، آب، غذا و دارو برای روزهای حساس آینده را ندارند. آن‌ها به خاطر عدم دسترسی به وسایل ارتباط جمعی و سیستم‌های هشدار دهنده، به موقع از رخداد یک بلای طبیعی مرتبط با تغییرات اقلیمی آگاه نمی‌گردند و البته در صورتی که آگاه گردند نیز، نمی‌توانند به علت عدم دسترسی به وسایل نقلیه، به موقع منطقه حادثه دیده را ترک نمایند (5). در میان تمام شاخص‌های مربوط به وضعیت سلامت روان، میزان‌های مربوط به رفتار خودکشی از اهمیت بسیار ویژه‌ای برخوردار هستند. رفتار خودکشی معمولاً شامل پیدا کردن فکر خودکشی، برنامه‌ریزی برای اجرای آن، اقدام به آن و نهایتاً کشتن خود می‌باشد که تحت تأثیر عوامل بسیار متعدد زیستی، اقتصادی، اجتماعی و محیطی قرار می‌گیرند (6). برای نمونه، نشان داده شده است که به ازای هر ۱ درجه سانتی‌گراد افزایش دما، میزان خودکشی می‌تواند تا 7/0 درصد افزایش یابد (7). هم‌چنین، برآورد شده است که خشک‌سالی و موج‌های افزایش شدید دما، ممکن است که در طی 30 سال گذشته، باعث خودکشی نزدیک به شصت هزار نفر در کشور هندوستان شده باشد (8). رابط بین تغییرات اقلیمی با رفتار خودکشی، بسیار پیچیده و مستلزم انجام مطالعات بیشتری است. با این وجود، همین شواهد موجود نشان می‌دهد که به هنگام رویداد تغییرات اقلیمی شدید، کشورهای با درآمد کم و یا متوسط (همچنین کشورهای با درآمد بالا در جمعیت‌های فقیر خود) باید آمادگی لازم جهت مقابله با افزایش میزان‌های مربوط به رفتارهای خودکشی را داشته باشند.   Climate change refers to a broad spectrum of environmental alterations—including heatwaves, wildfires, floods, tropical storms, and hurricanes—that impose profound adverse effects on the lives of people across the globe. The World Health Organization estimates that currently 3.6 billion people live in areas highly vulnerable to climate change. Between 2030 and 2050, climate change is expected to cause approximately 250,000 additional deaths annually due to malnutrition, malaria, diarrhea, and heat stress. Furthermore, underprivileged regions in low- and middle-income countries will have the least capacity to cope (1). While the impact of climate change on physical health worldwide has been extensively studied, its psychological consequences have received less attention (2–4). Unfortunately, much like climate change itself, its psychological impacts are more pronounced in low- and middle-income countries—which already face numerous challenges in meeting the mental health care needs of their covered populations—than in high-income nations. The economic burden and psychological stressors resulting from climate change are greater for disadvantaged populations than for affluent ones, as they typically reside in areas with a higher probability of severe climate events (5). For instance, consider impoverished fishermen living along riverbanks and coastal shores who are at elevated risk of floods, tsunamis, and other climate-related hazards, or other poor individuals who build their homes on inexpensive land, using low-cost materials that are increasingly vulnerable to such hazards. Moreover, the poor generally live day-to-day and lack the capacity to store money, water, food, and medicine for critical days ahead. Due to a lack of access to mass media and early warning systems, they often fail to receive timely alerts regarding natural disasters associated with climate change; even when alerted, they are frequently unable to evacuate the affected area in time due to a lack of transportation (5). Among all mental health indicators, rates of suicidal behavior are of paramount importance. Suicidal behavior typically encompasses suicidal ideation, planning, suicide attempts, and ultimately completed suicide, which are influenced by a multitude of biological, economic, social, and environmental factors (6). For example, it has been demonstrated that for every 1°C increase in temperature, suicide rates can increase by up to 0.7% (7). Furthermore, it has been estimated that droughts and extreme heatwaves may have contributed to the suicide of nearly 60,000 individuals in India over the past 30 years (8). The relationship between climate change and suicidal behavior is highly complex and warrants extensive further research. Nevertheless, the existing evidence indicates that during severe climate events, low- and middle-income countries (as well as high-income countries among their impoverished populations) must maintain adequate preparedness to address and mitigate surges in suicidal behaviors.   آسیب‌های خودکشی Suicide Distress 329 330 http://journal.rums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-280-195&slc_lang=other&sid=1 Mohsen Rezaeian محسن رضائیان moeygmr2@yahoo.co.uk 0000-0003-3070-0166 Yes دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان