جلد 17، شماره 12 - ( 12-1397 )
جلد 17 شماره 12 صفحات 1118-1107 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه بیرجند
چکیده: (4535 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: توجه به آرامش بیمار در زمان بستری در بیمارستان حائز اهمیت خاصی است. آلودگی صوتی میتواند بیماری فرد را تشدید و در صورتیکه آلودگی صوتی از حد مجاز فراتر رود بر کارکنان و ارائه خدمات مناسب نیز تأثیر خواهد گذاشت. این مطالعه با هدف شناسایی منابع تولید صدا و مشخص کردن میزان آلودگی در بخشهای اورژانس و مراقبتهای ویژه و محوطه بیمارستانهای آموزشی منطقه یک تهران در زمستان سال 1396 انجام گرفت.
مواد و روشها: در مطالعه توصیفی حاضر، اندازهگیری میزان تراز فشار صوت بخشهای اورژانس و مراقبتهای ویژه و محوطه بیرون 4 بیمارستان در دو روز عادی و تعطیل و در سه نوبت صبح، ظهر و عصر با 3 تکرار، توسط دستگاه صداسنج انجام و دادهها با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: با توجه به نتایج، میانگین و انحراف معیار تراز صدا در بخشهای مختلف در شیفت صبح روزهای شنبه و جمعه به ترتیب 32/7±79/62 و 43/6±98/57 و ظهر روزهای شنبه و جمعه به ترتیب 09/8±15/66 و 82/7±16/65 و در شیفت عصر روزهای شنبه و جمعه به ترتیب 69/6±26/64 و 42/5±19/63 دسیبل بود. بین مقادیر تراز فشار صوت در روزهای (جمعه و شنبه)، زمانهای اندازه گیری (صبح، ظهر و عصر) و بخشها (اورژانس و مراقبت ویژه( اختلاف معنیداری وجود نداشت (05/0<P).
نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که میزان آلودگی صوتی در برخی بخشهای بیمارستانهای آموزشی نسبت به استانداردهای ملی و بین المللی بالاتر است. اقدامات لازم جهت کاهش صدا و عوامل مولد آن جهت ایجاد محیط آرام تری برای بیماران ضروری بهنظر میرسد.
واژههای کلیدی: آلودگی صوتی، تراز فشار صوت، مقادیر آستانه مجاز، بیمارستان، تهران
زمینه و هدف: توجه به آرامش بیمار در زمان بستری در بیمارستان حائز اهمیت خاصی است. آلودگی صوتی میتواند بیماری فرد را تشدید و در صورتیکه آلودگی صوتی از حد مجاز فراتر رود بر کارکنان و ارائه خدمات مناسب نیز تأثیر خواهد گذاشت. این مطالعه با هدف شناسایی منابع تولید صدا و مشخص کردن میزان آلودگی در بخشهای اورژانس و مراقبتهای ویژه و محوطه بیمارستانهای آموزشی منطقه یک تهران در زمستان سال 1396 انجام گرفت.
مواد و روشها: در مطالعه توصیفی حاضر، اندازهگیری میزان تراز فشار صوت بخشهای اورژانس و مراقبتهای ویژه و محوطه بیرون 4 بیمارستان در دو روز عادی و تعطیل و در سه نوبت صبح، ظهر و عصر با 3 تکرار، توسط دستگاه صداسنج انجام و دادهها با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: با توجه به نتایج، میانگین و انحراف معیار تراز صدا در بخشهای مختلف در شیفت صبح روزهای شنبه و جمعه به ترتیب 32/7±79/62 و 43/6±98/57 و ظهر روزهای شنبه و جمعه به ترتیب 09/8±15/66 و 82/7±16/65 و در شیفت عصر روزهای شنبه و جمعه به ترتیب 69/6±26/64 و 42/5±19/63 دسیبل بود. بین مقادیر تراز فشار صوت در روزهای (جمعه و شنبه)، زمانهای اندازه گیری (صبح، ظهر و عصر) و بخشها (اورژانس و مراقبت ویژه( اختلاف معنیداری وجود نداشت (05/0<P).
نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که میزان آلودگی صوتی در برخی بخشهای بیمارستانهای آموزشی نسبت به استانداردهای ملی و بین المللی بالاتر است. اقدامات لازم جهت کاهش صدا و عوامل مولد آن جهت ایجاد محیط آرام تری برای بیماران ضروری بهنظر میرسد.
واژههای کلیدی: آلودگی صوتی، تراز فشار صوت، مقادیر آستانه مجاز، بیمارستان، تهران
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |