جلد 18، شماره 4 - ( 3-1398 )
جلد 18 شماره 4 صفحات 414-407 |
برگشت به فهرست نسخه ها
کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران
چکیده: (3674 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: اطلاعات کمی و کیفی پسماندهای شهری یکی از گام‌های اساسی در زمینه مدیریت علمی پسماندها می‌باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین کمیت و کیفیت پسماندهای شهر مشهد انجام پذیرفت.
مواد و روش‌ها: در مطالعه توصیفی حاضر به منظور بررسی کیفی نمونهها، مواد جداسازی شده وزن شد. برای آنالیز فیزیکی پسماندها، نمونهها به‌صورت تصادفی در چگالیسنج قرار داده شد. پسماندها برحسب نوع، جداسازی شده و داخل کیسه‌های نایلونی وزن شدند. دادهها توسط آزمون آماری مجذور کای آنالیز شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین پسماندهای تولیدی در فصل تابستان 17/126±2190 و در فصل زمستان 63/100±1890 تن در روز بوده است. بالاترین مقدار پسماندها مربوط به مواد فسادپذیر و کم‌ترین مقدار مربوط به شیشه بوده است. بیش‌ترین نوع فلز سنگین در شیرابه شهر مشهد نیکل با مقدار 1/3 میلی‌گرم بر لیتر بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به میزان بالای مواد فسادپذیر در پسماندهای تولیدی، توصیه می‌شود تولید کمپوست مورد توجه قرار گیرد.
واژه‌های کلیدی: پسماندها، کمیت، کیفیت، مشهد
زمینه و هدف: اطلاعات کمی و کیفی پسماندهای شهری یکی از گام‌های اساسی در زمینه مدیریت علمی پسماندها می‌باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین کمیت و کیفیت پسماندهای شهر مشهد انجام پذیرفت.
مواد و روش‌ها: در مطالعه توصیفی حاضر به منظور بررسی کیفی نمونهها، مواد جداسازی شده وزن شد. برای آنالیز فیزیکی پسماندها، نمونهها به‌صورت تصادفی در چگالیسنج قرار داده شد. پسماندها برحسب نوع، جداسازی شده و داخل کیسه‌های نایلونی وزن شدند. دادهها توسط آزمون آماری مجذور کای آنالیز شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین پسماندهای تولیدی در فصل تابستان 17/126±2190 و در فصل زمستان 63/100±1890 تن در روز بوده است. بالاترین مقدار پسماندها مربوط به مواد فسادپذیر و کم‌ترین مقدار مربوط به شیشه بوده است. بیش‌ترین نوع فلز سنگین در شیرابه شهر مشهد نیکل با مقدار 1/3 میلی‌گرم بر لیتر بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به میزان بالای مواد فسادپذیر در پسماندهای تولیدی، توصیه می‌شود تولید کمپوست مورد توجه قرار گیرد.
واژه‌های کلیدی: پسماندها، کمیت، کیفیت، مشهد
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |