جلد 20، شماره 3 - ( 3-1400 )                   جلد 20 شماره 3 صفحات 276-259 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Pishbin S, Vaziri Nejad R, Khalili P, Ahmadinia H, Arabi M, Ahmadi A et al . Geographical Epidemiology of Suicide (Completed and Attempted) in the Townships Covered by Mazandaran University of Medical Sciences during the Years 2012 to 2016: An Ecological Study. JRUMS 2021; 20 (3) :259-276
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-5748-fa.html
پیش بین سعید، وزیری نژاد رضا، خلیلی پروین، احمدی نیا حسن، اعرابی محسن، احمدی عبدالکریم و همکاران.. اپیدمیولوژی جغرافیایی خودکشی (کامل و اقدام) در شهرستان‌های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران در طی سال‌های 1391 تا 1395: یک مطالعه اکولوژیک. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1400; 20 (3) :259-276

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-5748-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی
متن کامل [PDF 603 kb]   (858 دریافت)     |   چکیده (HTML)  (1380 مشاهده)
متن کامل:   (1045 مشاهده)
مقاله پژوهشی
مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
دوره 20، خرداد 1400، 276-259
 
اپیدمیولوژی جغرافیایی خودکشی (کامل و اقدام) در شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران در طی سال­های 1391 تا 1395: یک مطالعه اکولوژیک
 
سعید پیش‌بین[1]، رضا وزیری‌نژاد[2]، پروین خلیلی[3]، حسن احمدی‌نیا[4]، محسن اعرابی[5]، عبدالکریم احمدی[6]، محسن رضائیان[7]
دریافت مقاله:30/09/99 ارسال مقاله به نویسنده جهت اصلاح:15/10/99 دریافت اصلاحیه از نویسنده:24/12/99             پذیرش مقاله: 25/12/99

چکیده
زمینه و هدف: خودکشی یکی از بزرگ­ترین مشکلات پزشکی و اجتماعی جهان است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اپیدمیولوژی جغرافیایی خودکشی در شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران طی سال­های 95-1391 انجام شده است.
مواد و روش­ها: در این مطالعه اکولوژیک، اطلاعات با استفاده از چک­لیست گزارش ماهانه برنامه پیش­گیری از خودکشی در بیمارستان­های دانشگاه علوم پزشکی مازندران جمع­آوری گردید. همبستگی مکانی گروه­های سنی-جنسی خودکشی با استفاده از شاخص آماری Moran’s index(I) محاسبه گردید. داده­ها با استفاده از آمار توصیفی و  آزمون مجذورکای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته­ها: تعداد 376 مورد (67/1 درصد) خودکشی ­کامل و 22089 مورد (33/98 درصد) اقدام به خودکشی گزارش شده بود. از مجموع افرادی که خودکشی کردند، 5/68 درصد (15389 نفر) شهری و 5/31 درصد (7076 نفر) روستایی بودند. بیش­ترین تعداد اقدام به­خودکشی، از شهرستان آمل 3549 مورد (07/16 درصد) و بیش­ترین تعداد خودکشی­کامل از شهرستان ساری 65 مورد (29/17 درصد) گزارش شده بود. در موارد خودکشی کامل، بیش­ترین روش خودکشی در شهرستان­ ساری و آمل استفاده از قرص برنج و در شهرستان گلوگاه و نوشهر حلق­آویز بوده است و در موارد اقدام به خودکشی نیز در شهرستان قائمشهر و آمل استفاده از داروهای اعصاب و روان بیش­ترین گزارش شده بود.
نتیجه­گیری: با توجه به الگوی جغرافیای، تعداد خودکشی (کامل و اقدام) در اکثر گروه­های سنی و جنسی در شهرهای پرجمعیت بیش­تر مشاهده شده بود. استفاده از روش مصرف قرص برنج در خودکشی ­کامل و روش­های خشن و کشنده در برخی از مناطق استان بالا بود.
واژه­های کلیدی: خودکشی­ کامل، اقدام، اپیدمیولوژی، مازندران، جغرافیایی
 
 
 
مقدمه
خودکشی اقدامی آگاهانه و ارادی که در طی آن فرد با انجـام اقـداماتی مرگبـار بـه دسـت خویش زندگیش را پایان می­بخشد [2-1]. خودکشی یک مشکل جدی بهداشت عمومی در سراسر جهان به شمار می­آید [6-3].
اپیدمیولوژی جغرافیایی را می­توان به عنوان توصیف الگوهای فضایی از بیماری و مرگ و میر بیماری تعریف کرد  که بخشی ازمطالعات اپیدمیولوژیک با ماهیت توصیفی دارد و  یک تصویر جامع­تری از یک مکان ایجاد می­کند ]7[. متخصصان بهداشت عمومی و اپیدمیولوژی در ارزیابی اتیولوژی بیماری­های بهداشتی به اپیدمیولوژی جغرافیایی نیاز دارند ]7[. متغیرهای سن، جنس و سایر موارد از یک مکانی به مکانی دیگر متفاوت می­باشد و هم­چنین ممکن است در خطر بیماری­ها و احتمال ابتلاء به بیماری یا مرگ تأثیرگذار باشد ]7[. با توجه به افزایش رفتارهای مربوط به خودکشی در سال­های اخیر در ایران، شناسایی و بررسی الگوهای جغرافیایی آن می­تواند به پیش­گیری و کنترل این مشکل بهداشتی کمک کند ]8[.
نتایج مطالعه­ای در طی سال2006 از کشور آمریکا نشان داده بود که خودکشی­کامل و اقدام به آن تا حدودی الگوی جغرافیایی متفاوت داشتند و هم­چنین تراکم جمعیت در میزان خودکشی مرتبط می­باشد ]9[. براساس گزارش سازمان بهداشت جهانی خودکشی دومین عامل مرگ­ و میر در گروه سنی 15 تا 29 ساله محسوب می­شود و سالانه در سراسر جهان از بین افرادی که اقدام به خودکشی کردند حدود 800000 نفر از آنها منجر به مرگ می­شود [12-10]. در سال 2015 میلادی، 78 درصد خودکشی جهان در کشورهایی با درآمد کم و متوسط گزارش شده بود [10]. خودکشی یکی از دلیل اصلی مرگ جوانان در سراسر جهان می­باشد و در همه کشورهای جهان همانند استرالیا و آمریکا رو به افزایش میباشد [13].
یافته­های حاصل از پژوهش­ها نشان داده است که بیش­ترین گزارش آمار خودکشی در جهان مربوط به کشورهای آسیایی هم­چون چین، هند و ژاپن می­باشد [6، 15-14]. فراوانی خودکشی در کشورهای مختلف، متفاوت می­باشد به طوری که بیش­ترین گزارش از کشورهای اسکاندیناوی، آلمان، اروپای شرقی تا استرالیا می­باشد و کم­ترین گزارش از اسپانیا، ایتالیا، ایرلند، هلند، مصر، فنلاند، مجارستان و کـشورهای اسـلامی که درصد پایینی را به خود اختصاص داده­اند [17-16].
در ایران هر ساله درحدود 4 هزارخودکشی منجر به مرگ اتفاق می­افتد که بیش­ترین خودکشی منجر به مرگ در استان­های ایلام، تهران، فارس و کرمانشاه و کم­ترین موارد مرگ ناشی از خودکشی در استان­های خراسان جنوبی، کهکیلویه و بویر­احمد، یزد و کرمان گزارش گردید [19-18]. میزان مرگ ناشی از خودکشی در ایران 7/4 در صد هزار نفر در سال 2015 گزارش شده بود [20].
با توجه به یافته­های Rostami و همکارانش شهرستان­های کرمانشاه، اسلام­آباد غرب، دالاهو، گیلانغرب و کنگاور در استان کرمانشاه بیش­ترین خودکشی (کامل- اقدام) گزارش شده بود ]21[. یافته­های Taziki و همکارانش در رابطه همهگیری شناسی خودکشی در استان گلستان بیش­ترین میزان خودکشی در قومیت فارس بومی، ترکمن و سیستانی گزارش گردید ]22[.
یافته­های پژوهش Haghparast-Bidgoli نشان می­دهد که تغییرات جغرافیایی و زمانی در میزان مرگ و میر خودکشی با وضعیت متفاوت اجتماعی در استان­ها و با گذشت زمان ارتباط نزدیکی دارند ]23[. هم­چنین در مطالعه انجام شده در تایوان بین درجه حرارت هوا، رطوبت، تابش نور خورشید، فشار جوی و فصل و  سال با خودکشی ارتباط معنی­داری مشاهده شد [24]. هم­چنین با توجه به یافته­های Daliri و همکارانش، عوامل اقلیمی (تغییرات دما، رطوب، فصل) و عوامل جغرافیایی و جوی می­توانند بر میزان بروز خودکشی (کامل- اقدام) مؤثر باشند [25]. مطالعات نشان داده­اند که عوامل دموگرافیک همچون سن، جنس، عوامل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی [26-29] و وضعیت تأهل، سلامت جسمی، اعتیاد به الکل، مواد مخدر [31-30] بیماری­های روانی و افسردگی، مشکلات مالی و قانونی و از دست دادن یکی از نزدیکان [33-32] حتی شرایط اقلیمی، جغرافیایی، سابقه­ خانوادگی خودکشی، دین و مذهب [34 ،8] هر کدام به نحوی در بروز خودکشی مؤثر هستند. تفاوت جنسیتی در روش­های خودکشی و گوناگونی الگوهای خودکشی در مناطق جغرافیایی دنیا تفاوت دارد [35].
 خودکشی متأثر از عوامل فرهنگی، منطقه­ای و جغرافیایی می­باشد، هم­چنین در استان مازندران مطالعه اپیدمیولوژی جغرافیایی خودکشی مستند منتشر شده­ای صورت نگرفته، ضروری است تحقیقات لازم در این زمینه انجام گیرد. لذا هدف از این مطالعه تعیین اپیدمیولوژی جغرافیایی خودکشی کامل و اقدام به خودکشی در شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران در طی سال­های 1391 تا 1395 می­باشد تا بتوان تصویری بهتری از وضعیت موجود جهت ارائه دهند­گان خدمات پیش­گیری از خودکشی ترسیم نماید.
مواد و روش­ها
 استان مازندران شامل 21 شهرستان با جمعیت 3283582 نفر در پایان سال 1395 بوده است که در نیمه شمالی کشور واقع شده است، 20 شهرستان استان مازندران با جمعیت 2728754 تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران میباشد [37-36]. مطالعه اکولوژیک حاضر بر روی 20 شهرستان تحت پوشش دانشگاه انجام شده بود و کلیه افرادی که در بازه زمانی ابتدای سال 1391 تا پایان سال 1395 خودکشی (کامل و اقدام به خودکشی) کرده بودند و به واحدهای بهداشتی و درمانی شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران (مراکز بهداشتی درمانی و اورژانس بیمارستان) مراجعه کرده بودند و چک لیست کامل شده بود، مورد بررسی قرار گرفتند. جهت مقایسه با مطالعات دیگر در سایر نقاط کشور میزان بروز خودکشی به صورت تجمعی 5 ساله محاسبه شد.
داده­های جمعیت شناختی در چک­لیست گزارش ماهانه برنامه پیش­گیری از خودکشی که شامل سؤالاتی نظیر سن، جنس، محل سکونت، وضعیت تأهل، شغل، تحصیلات، سابقه بیماری جسمی، سابقه بیماری روانی، سابقه اقدام، سابقه اعتیاد، زمان خودکشی، دلیل و روش خودکشی می­باشد، مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت. اطلاعات کلیه افرادی که خودکشی کرده و ساکن سایر استا­ن­ها و یا ساکن شهرستان بابل که تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران نبودند از مطالعه خارج شدند.
چک­لیست گزارش ماهانه به صورت مراجعه حضوری جمع­آوری شد. برای جلوگیری از کم­ شمارشی یا جاماندن داده­ها و هم­چنین جهت افزایش دقت در جمع­آوری داده­ها، بایگانی آماری کارشناسان بهداشت روان و حراست مراکز بهداشتی و درمانی و بیمارستان­های تمام شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران کنترل به عمل آمد. نام، مشخصات و آدرس افراد کاملاً محرمانه می­باشد. این پژوهش در کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان با کد اخلاق IR.RUMS.REC.1397.064 تصویب گردید.
پس از کنترل اولیه از نظر صحت و کامل بودن اطلاعات، داده­ها کدگذاری و سپس وارد نرم افزار آماری SPSS شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نسبت اقدام به خودکشی به خودکشی کامل محاسبه شد. جهت همبستگی مکانی گروههای سنی-جنسی خودکشی (کامل و اقدام) از شاخص آماری  Moran’s index(I)استفاده گردید. دامنه­ این شاخصآماری، مقادیری بین 1- (نشان­ دهنده پراکندگی کامل) تا 1+ (همبستگی کامل بین مناطق) متغیر می­باشد. در آزمون فرضیات، مقدار P کم­تر از 05/0 به عنوان سطح معنی­داری در نظر گرفته شد. برای ترسیم نقشه داده­های خودکشی (کامل و اقدام) از نرم­افزار Arc GIS نسخه 10 استفاده  شد. در این مطالعه یک طرح رنگ از سبز به قرمز در نقشه­ها استفاده شد که برای نشان دادن شهرستان­هایی که بالاترین بروز 5 ساله را داشته رنگ قرمز و شهرستان­هایی که کم­ترین بروز را داشته رنگ سبز تیره انتخاب گردید. شهرستان بابل تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران نمی­باشد و در نقشه­ به رنگ سفید مشخص شده است.
نتایج
در طی سال­های 1391 تا 1395 با توجه به معیار ورود به مطالعه تعداد 22465 نفر دست به خودکشی (کامل و اقدام) زده بودند که جهت درمان به واحدهای بهداشتی و درمانی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران آورده شده بودند که از بین این تعداد 22089 نفر (3/98 درصد) اقدام به خودکشی و 376 نفر (67/1 درصد) خودکشی­کامل کرده بودند. نسبت اقدام به خودکشی به خودکشی­ کامل برابر 75/58 می­باشد و نسبت اقدام به خودکشی به خودکشی کامل در شهرستان­های نور، ساری، جویبار، نوشهر، چالوس، رامسر، میان رود و گلوگاه کم­تر از 50 می­باشد که در این شهرستان­ها خطر خودکشی بیش­تر است. میانگین و انحراف معیار سنی تمام موارد خودکشی (کامل و اقدام) برابر با 30/10±07/27 سال و دامنه تغییرات سنی آن­ها از 10 و 97 سال بود.
با توجه به جدول 1، بیش­ترین تعداد گزارش اقدام به­خودکشی از شهرستان آمل 3549 نفر (07/16 درصد) و قائمشهر 3414 نفر (45/15 درصد) و بیش­ترین تعداد خودکشی­ کامل از شهرستان ساری 65 نفر (29/17 درصد) و آمل 55 نفر (63/14 درصد) گزارش شده بود. در مجموع خودکشی­های انجام شده از شهرستان آمل و قائمشهر و ساری بیش­تر از سایر شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه خودکشی گزارش گردید. تعداد خودکشی در میان زن­ها از آمل 2474 نفر (60/16درصد) و قائمشهر 1969 نفر (22/13 درصد) و در میان مردها از قائمشهر 147 نفر (55/19 درصد) و آمل 1130 نفر (93/14 درصد) گزارش شده بود. روش محاسبه میزان در این جدول سطری و میزان خودکشی در هر صد هزار نفر به دست آمده است و تعداد افرادی که خودکشی کرده بودند به تفکیک هر شهر بر جمعیت آن شهرستان تقسیم شده است که این روش محاسبه می­تواند نشان دهد که در چه شهرستانی بیش­ترین میزان اقدام به خودکشی و خودکشی­کامل گزارش شده است. میزان بروز 5 ساله خودکشی ­کامل 78/13 و اقدام به خودکشی 49/809 و کل خودکشی 26/823 در هر 100 هزار نفر گزارش شده بود. بیش­ترین میزان خودکشی­کامل، از شهرستان­های جویبار و نوشهر و اقدام به خودکشی از شهرستان فریدونکنار، قائمشهر و کلاردشت گزارش شده بود.
در طی سال­های مورد بررسی، بیش­ترین میزان استاندارد شده خودکشی ­کامل در 100 هزار جمعیت مردان از شهرستان­های گلوگاه، جویبار، نور، نوشهر و چالوس بود و کمترین آن متعلق به شهرستان سیمرغ و سوادکوه (صفر) بود. در جنس زنان بیش­ترین میزان استاندارد شده خودکشی­ کامل در 100 هزار جمعیت از شهرستان کلاردشت، فریدونکنار، جویبار و نوشهر بود و کم­ترین آن متعلق به شهرستان سیمرغ و عباس­آباد (صفر) و بهشهر بود.
 
با توجه به جدول 2، تعداد افرادی که خودکشی ­کامل کردند در شهر 221 نفر (59 درصد) و در روستا 155 نفر (41 درصد) و هم­چنین اقدام به ­خودکشی در شهر 15168 نفر (66/68 درصد) و در روستا 6921 نفر (34/31 درصد) گزارش شده بود. کل افرادی که در شهر خودکشی (کامل و اقدام) کردند 15389 نفر (5/68 درصد) و در روستا 7076 نفر (5/31 درصد) گزارش شده بود. بیش­ترین بروز 5 ساله خودکشی کامل از شهرستان ساری و آمل و هم­چنین کمترین آن متعلق به شهرستان سیمرغ (صفر)، عباس­آباد، کلاردشت، میاندرود و سوادکوه گزارش شده بود و هم­چنین بیش­ترین بروز 5 ساله اقدام ­به ­خودکشی از شهرستان قائمشهر و آمل و هم­چنین کم­ترین آن متعلق به شهرستان سیمرغ و  میاندرود گزارش شده بود. در شهرهای آمل و قائمشهر و ساری خودکشی (کامل و اقدام) در شهر بیش­تر از روستا اتفاق افتاده بود.
 
جدول 1- توزیع فراوانی خودکشی (کامل، اقدام) در شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران طی سال­های 1395-1391
 
شهر خودکشی ­کامل (376 n=) اقدام به خودکشی (22089 n=) مجموع (22465 n=)
تعداد درصد جمعیت میزان تعداد درصد جمعیت میزان تعداد درصد جمعیت میزان
نور 25 65/6 113932 94/21 1018 61/4 113932 52/893 1043 64/4 113932 45/915
آمل 55 63/14 421784 04/13 3549 07/16 421784 43/841 3604 04/16 421784 46/854
محمودآباد 11 93/2 94114 69/11 667 02/3 94114 71/708 678 02/3 94114 40/720
بابلسر 8 13/2 131707 07/6 1230 57/5 131707 89/933 1238 51/5 131707 96/939
قائمشهر 34 04/9 312092 89/10 3414 45/15 312092 91/1093 3448 34/15 312092 80/1104
ساری 65 29/17 494231 15/13 2249 18/10 494231 05/455 2314 30/10 494231 20/468
جویبار 20 32/5 77442 83/25 600 72/2 77442 77/774 620 76/2 77442 59/800
نکا 15 99/3 118361 67/12 1143 17/5 118361 69/965 1158 15/5 118361 36/978
نوشهر 30 98/7 128221 39/23 1018 61/4 128221 94/793 1048 67/4 128221 33/817
چالوس 24 38/6 116542 59/20 1008 56/4 116542 92/864 1032 59/4 116542 51/885
کلاردشت 4 06/1 23648 91/16 321 45/1 23648 41/1357 325 45/1 23648 32/1374
تنکابن 25 65/6 163683 27/15 1746 90/7 163683 69/1066 1771 88/7 163683 96/1081
رامسر 13 46/3 73675 65/17 607 75/2 73675 89/823 620 76/2 73675 53/841
سوادکوه 4 06/1 55073 26/7 254 15/1 55073 21/461 258 15/1 55073 46/468
عباس­آباد 5 33/1 55325 04/9 388 76/1 55325 31/701 393 75/1 55325 34/710
میان­رود 4 06/1 38729 33/10 70 32/0 38729 74/180 74 32/0 38729 07/191
گلوگاه 11 93/2 58392 84/18 341 54/1 58392 839/5 352 57/1 58392 82/602
سیمرغ 0 0/0 18021 00/0 99 45/0 18021 36/549 99 44/0 18021 35/549
فریدونکنار 13 46/3 63016 63/20 749 39/3 63016 59/1188 762 39/3 63016 21/1209
بهشهر 10 66/2 170766 86/5 1618 32/7 170766 49/947 1628 25/7 170766 35/953
مجموع 376 67/1 2728754 78/13 22089 33/98 2728754 49/809 22465   2728754 26/823
 

 
جدول 2- توزیع فراوانی خودکشی (کامل، اقدام) به تفکیک محل سکونت در شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران طی سال­های 1395-1391
شهر خودکشی ­کامل (376 n=) اقدام به خودکشی (22089 n=) مجموع (22465 n=)
شهری روستایی شهری روستایی شهری روستایی
تعداد درصد تعداد درصد تعداد درصد تعداد درصد تعداد درصد تعداد درصد
نور 13 52 12 48 514 49/50 504 51/49 527 53/50 516 47/49
آمل 38 69 17 31 2260 64 989 36 2298 55/69 1006 45/30
محمودآباد 4 36 7 64 395 59 272 41 399 85/58 279 15/41
بابلسر 7 5/87 1 5/12 1205 98 25 2 1212 89/97 26 11/2
قائمشهر 28 82 6 18 2927 86 487 14 2955 70/85 493 29/14
ساری 41 63 24 37 1894 84 355 16 1935 62/83 379 38/16
جویبار 6 30 14 70 221 37 379 63 227 61/36 393 39/63
نکا 8 53 7 47 747 65 396 35 755 19/65 403 80/34
نوشهر 10 33 20 67 516 51 502 49 526 19/50 522 81/49
چالوس 17 61 7 39 641 55 367 45 658 76/63 374 24/36
کلاردشت 0 0/0 4 100 86 79/26 235 21/73 86 46/26 239 54/73
تنکابن 13 52 12 48 803 46 943 54 816 08/46 955 92/53
رامسر 8 62 5 38 408 67 199 33 416 09/67 204 90/32
سوادکوه 2 50 2 50 190 75 64 25 192 42/74 66 58/25
عباس­آباد 4 80 1 20 226 58 162 42 230 52/58 163 63/55
میان­رود 0 0/0 4 100 39 56 31 44 56 54/61 35 46/38
گلوگاه 7 64 4 36 237 70 104 30 244 77/87 34 23/12
سیمرغ 0 0/0 0 0/0 54 55 45 45 54 55 45 45
فریدونکنار 7 54 6 46 464 62 285 38 471 81/61 291 19/38
بهشهر 8 80 2 20 1041 64 577 36 1049 43/64 579 57/35
کل 221 59 155 41 15168 66/68 6921 33/31 15389 50/68 7076 49/31
 
 
 
با توجه به نقشه 1، بیش­ترین میزان استاندارد شده خودکشی­کامل در کل جمعیت متعلق به­شهرستان­های گلوگاه و جویبار وکم­ترین میزان از شهرستان سیمرغ و کلاردشت در 100 هزار جمعیت گزارش گردید (شهرستان بابل تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران نیست و به رنگ سفید نشان داده شد). با توجه به نقشه 2، بیش­ترین میزان استاندارد شده اقدام به خودکشی در کل جمعیت متعلق به­ شهرستانهای قائمشهر، تنکابن، کلاردشت و فریدونکنار و هم­چنین­کم­ترین میزان استاندارد شده اقدام به خودکشی از شهرستان میان­درود در 100 هزار جمعیت به دست آمد.
 
 

 
 
 
طبق نقشه 3، بیش­ترین بروز 5 ساله کل خودکشی (کامل، اقدام) از شهرستان­های قائمشهر و آمل و کم­ترین آن متعلق به شهرستان سیمرغ، عباس­آباد، کلاردشت، میاندرود، سوادکوه و گلوگاه گزارش شده بود. قابل توجه است که شهرستان­های ساری و قائمشهر و آمل از شهرهایی با جمعیت و وسعت بیش­تری هستند و هم­چنین دارای بیمارستان­های مختلف و شهرک­های صنعتی مختلفی میباشند.

بیش­ترین روش حلق­آویز در خودکشی­ کامل، متعلق به شهرستان گلوگاه و نوشهر و هم­چنین کم­ترین استفاده از روش حلق آویز از  شهرستان سیمرغ، عباس­آباد (این 2 شهر صفر)،  سوادکوه، بابلسر، نور و میاندرود گزارش شده بود. در رابطه استفاده از روش خودسوزی از شهرستان ساری و نوشهر گزارش بیش­تری شده بود و هم­چنین از شهرستان‌های سیمرغ، عباس­آباد، سوادکوه، نکا، تنکابن، رامسر، جویبار، محمودآباد، فریدونکنار و قائمشهر در رابطه استفاده از روش خودسوزی در خودکشی کامل گزارشی نشده بود. با توجه به نقشه 4، توزیع جغرافیایی روش استفاده از قرص برنج در افرادی که خودکشی­ کامل کرده بودند از شهرستان ساری و آمل بیش­ترین گزارش و هم‌چنین از شهرستان­های سیمرغ، کلاردشت، گلوگاه (این 3 شهر صفر)، بهشهر و میاندرود کمترین گزارش ثبت شده بود. با توجه به نقشه 5، در رابطه استفاده از روش مصرف داروهای اعصاب و روان در اقدام به خودکشی، از شهرستان قائمشهر و آمل بیش­ترین و کم­ترین آن متعلق به شهرستان سیمرغ و میاندرود گزارش شده بود.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
روش انجام خودکشی در افرادی که اقدام به خودکشی کرده بودند در 100 هزار جمعیت شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران طی سال­های 1395-1391 نشان می­دهد که  بیش­ترین جمعیتی که از روش قرص برنج استفاده کرده بودند، متعلق به شهرستان قائمشهر، ساری و آمل و هم­چنین کم­ترین آن متعلق به شهرستان سیمرغ، کلاردشت، گلوگاه (صفر)، بهشهر، میاندرود و نکا گزارش شده بود.
بیش­ترین جمعیتی که از روش مسمومیت استفاده کرده بودند از شهرستان قائمشهر، آمل، ساری و تنکابن و کم­ترین آن متعلق به شهرستان سیمرغ، کلاردشت، عباس­آباد و میاندرود گزارش شده بود. در رابطه استفاده از داروی ترامادول در اقدام به خودکشی از شهرستان قائمشهر و آمل بیش­ترین و کم­ترین آن متعلق به شهرستان سیمرغ، کلاردشت، گلوگاه و میاندرود گزارش شده بود.
با توجه به جدول شاخص آماری Moran’s index (I)  در تمام گروه سنی مقدار P بیش­تر از 05/0 می­باشد که معنی‌دار نمی­باشد و عدم همبستگی مکانی را نشان می­دهد و هیچ گونه شواهدی از همبستگی فضایی مشاهده نگردید و هم­چنین مقادیر منفی نشان می­دهد که الگوی مقادیر در مکان­های مجاور پراکنده­تر است.
 

 
جدول 3- بررسی شاخص Moran’s index (I) خودکشی­ کامل و اقدام به خودکشی تجمعی بین گروه­های سنی-جنسی در جمعیت شهرستان­های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران طی سال­های1391-1395.
گروه سنی (سال) خودکشی کامل اقدام به خودکشی
Moran’s index (I) مقدار P Moran’s index (I) مقدار P
5-17 مرد 014/0- 533/0 089/0- 588/0
زن 111/0- 411/0 015/0- 599/0
18-29 مرد 118/0- 354/0 084/0- 650/0
زن 081/0- 579/0 045/0 156/0
30-59 مرد 034/0- 767/0 004/0- 487/0
زن 057/0- 942/0 034/0- 367/0
60 و بیشتر مرد 084/0 039/0 013/0- 560/0
زن 097/0- 425/0 044/0 182/0
جمعیت کل مرد 035/0- 802/0 076/0- 731/0
زن 121/0- 335/0 026/0 254/0
 
 
بحث
در طی سال­های مورد بررسی، 22465 نفر در جمعیت 20 شهرستان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران  خودکشی کرده بودند که از این تعداد 376 نفر (67/1 درصد) خودکشی آن­ها به مرگ منجر شده بود.
در مطالعه حاضر، 60 درصد از افرادی که خودکشی ­کامل کرده بودند مرد بودند که نتایج این مطالعه همانند اکثر پژوهش­های انجام شده در داخل و خارج کشور هم­چون  Mobaraki در استان همدان، Gorgi در استان فارس، Hajebi در ایران، مطالعه Santos در برزیل وSaman DM در سطح ایالت کنتاکی آمریکا و هم­چنین مطالعه Ngui درکشور کانادا همسو بوده است که میزان مرگ ناشی از خودکشی، درجنس مردان بیش­تر از جنس زنان گزارش شده بود [41،8،4-38]. همانند نتایج حاضر در مطالعه Nazari Kangavari و همکارانش، در طی سال­های 2016-2006 خودکشی­ کامل در استان­های ایلام، لرستان، کرمانشاه و کهگیلویه و بویراحمد بیش­تر در مردان گزارش گردید [28].
مردان در تصمیم­گیری جهت از بین بردن خود از قاطعیت و جدیت بسیار بالایی برخوردار بوده و برای پایان دادن به زندگی خود از روش­هایی با میزان کشندگی بالا استفاده میکنند و هم­چنین مردان بیش­تر با مشکلات اقتصادی و اجتماعی که منجر به خودکشی می­شود مواجه می­گردند [38، 8 ،4].
با توجه به مطالعه حاضر 8/66 درصد از اقدام به خودکشی­ها در زنان رخ داده بود، هم­چنین نتایج مطالعه Gorgi در استان فارس، مطالعه Boas از ریو برانکوی کشور برزیل و مطالعه Khorshidi در استان ایلام فراوانی اقدام به خودکشی در بین زنان بیش از مردان بیان شده بود، نتایج مطالعات ذکر شده نشان دهنده این است که زنان در مقایسه با مردان و به دلایل عدیده­ای نظیر مسائل فرهنگی، روانی و جسمی در معرض خطر بیش­تری از اقدام به خودکشی قرار دارند [43-42، 18].
با توجه به نتایج پژوهش حاضر براساس محل سکونت، فراوانی موارد اقدام به خودکشی در ساکنین مناطق شهری بیش­تر از مناطق روستایی بوده که  برخلاف پژوهش حاضر نتایج مطالعه Ngui در کانادا، نتایج مطالعه Rossen در سطح شهرستان­های ایالت متحده آمریکا و مطالعه Cheung در استرالیا و Mirahmadizadeh در استان فارس  فراوانی خودکشی در مناطق روستایی را بیش­تر گزارش کرده بودند [46-44، 41]، ولی همسو با این پژوهش، مطالعه Gorgi در استان فارس و Fariaاز برزیل میزان خودکشی در مناطق را شهری بیش­تر گزارش شده بود [47، 18]. نتایج مطالعه Tomita در سال 2015 از کشور ژاپن عنوان شده بود که با مقایسه نتایج مطالعه حاصل از تجزیه و تحلیل زمانی و مکانی خودکشی و تفکیک دوره­های زمانی در طی سال­های مختلف، میزان خودکشی مردان و زنان در حاشیه شهرهای بزرگ افزایش زیادی داشت ]48[.
فراوانی خودکشی در مازندران شاید به ویژگی­های خاص و بافت روستایی و فاصله نزدیک بین شهر و روستا و کم شدن تفاوت  بین روستایی بودن و شهری بودن از نظر امکانات و فرهنگی نباید فراموش شود ولی به هر حال خودکشی در جمعیت روستایی در آمارهای جهانی همواره کم­تر از جمعیت شهری است. پس وقوع خودکشی بیش­تر در جمعیت روستایی قابل توجه است، زیرا استرس­های ویژه­ای که با زندگی شهری تعریف شده­اند در روستا کم­تر دیده می­شوند. 
برای انجام خودکشی روش­های متفاوتی وجود دارد که با توجه به در دسترس بودن و استفاده آسان از آن در بین اقوام و جوامع مختلف جهان مورد استفاده قرار می­گیرد [45،38، 41]. با توجه به نتایج این پژوهش رایج­ترین روش در انجام خودکشی کامل مصرف قرص برنج 17/61 درصد و در اقدام به خودکشی استفاده از داروهای اعصاب و روان 96/35 درصد نسبت به سایر روش­ها، بیش­تر استفاده شده بود. در شمال کشور نسبت به سایر استان­ها قرص برنج به فراوانی یافت میشود که یکی از روش­های متداول خودکشی در شمال میباشد. برخلاف پژوهش حاضر، نتایج مطالعه  Ngui در کانادا روش خودکشی در مناطق روستایی از سلاح گرم و در مناطق شهری مسمومیت و حلق­آویز کردن و نتایج مطالعه Cheung در استرالیا مسمومیت با آفت­کش­ها در نقاط روستا­یی بیش­تر از سایر روش­ها گزارش گردید [45 ،41].
برخلاف پژوهش حاضر، مطالعه  Hajebiبیش­ترین روش خودکشی­کامل در ایران طی سال­های 2009 تا 2012 را به دارآویحتن و مصرف بیش از حد دارو عنوان کرد [38]. با توجه به یافته­های Azizpour و همکارانش شهرستان­های ایلام، سیروان وچرداول، ایوان، بدره و دره شهر در استان ایلام بیشترین خودکشی (کامل، اقدام) گزارش شده بود و افرادی که در این مدت 20 ساله خودکشی (کامل، اقدام) کرده بودند از روش خودسوزی بیش­تر استفاده شده بود ]49[. با توجه به نتایج مطالعه Nazari Kangavari و همکارانش، گزارش خودکشی ­کامل در استان کرمانشاه بیش­تر از استان­های ایلام، لرستان و کهگیلویه و بویراحمد بود و هم­چنین در استان کرمانشاه روش­های حلق آویز، خودسوزی و مسمویت در خودکشی­کامل بیش­تر از 3 استان دیگر گزارش شده بود ]28[.
با توجه به نتایج مطالعه Moghaddamnia و همکارانش، در غرب مازندران (رامسر و تنکابن) در طی سال­های 1376-1373، مسمومیت با دارو و سموم کشاورزی بیش­ترین روش اقدام به خودکشی بود که در مردان بیش­تر از زنان رخ داده بود ]50[، و هم­چنین با توجه به نتایج مطالعه Gorgi و همکارانش، بیش­ترین روش خودکشی­کامل در استان فارس حلق­آویز و خودسوزی گزارش شده بود که از شهرستان­های شیراز، ممسنی، فیروزآباد، لارستان و فراشبند گزارش شده بود. الگوی جغرافیایی خودکشی در استان مذکور نشان داد که بیش­ترین میزان حلق آویز در شهرهای فیروزآباد، فراشبند و لارستان گزارش شده بود و بیش­ترین میزان خودسوزی در شهرهای ممسنی، شیراز و فیروزآباد گزارش شده بود ]8[. با توجه به نتایج مطالعه حاضر میزان خودکشی(کامل و اقدام)، مقدار شاخص Moran’s I در جنس مردان (07/0-) منفی و عدم همبستگی مکانی را نشان می­دهد ولی در جنس زنان شاخص Moran’s I چون مقدار شاخص بالاتر از صفر (02/0) می­باشد، همبستگی مکانی ضعیفی بین مناطق را نشان میدهد و برخلاف پژوهش حاضر نتایج مطالعه­ای که در سال 2018 در برزیل و اکوادور انجام شده بود که در تحلیل همبستگی مکانی کلیه متغیرهای جامع شناختی مقادیر، شاخص Moran را بالاتر از 5/0 داشتند که همبستگی مکانی متوسط تا قوی را نشان می­دهد ]52-51[.  با توجه به نتایج مطالعه Gorgi و همکارانش هیچ مدرکی در مورد همبستگی مکانی (یعنی مناطق مجاور یکدیگر تمایل به نرخ خودکشی مشابهی) بین سه روش متداول خودکشی (مصرف بیش از حد مواد مخدر، خودسوزی، حلق­آویز)  وجود ندارند ]8[.
از محدودیت­های این مطالعه، به دلیل انگ اجتماعی ناشی از خودکشی، امکان گردآوری اطلاعات از برخی اقدام­کنندگان به خودکشی و نیز برخی مسائل از جمله علت انجام خودکشی وجود نداشت که این موضوع به دلیل لزوم رعایت موازین اخلاقی اجتناب­پذیر بود. انجام مطالعات بیش­تر در زمینه علل و انگیزه افراد جهت خودکشی در مناطق با خطر بالای خودکشی در شهرهای پر جمعیت استان پیشنهاد می­شود.  
نتیجه­گیری
با توجه به الگوی جغرافیای، گزارش خودکشی (کامل و اقدام) در اکثر گروه های سنی و جنسی در شهرهای پرجمعیت بیش­تر مشاهده شده بود. استفاده از روش مصرف قرص برنج در خودکشی­کامل و روش­های خشن و کشنده در برخی از مناطق استان بالا بود. بنابراین لازم است توجه خاصی در فروش و نگه­داری قرص برنج در استان به عمل آید. 
تشکر و قدردانی
به این وسیله برخود لازم می­دانم مراتب تشکر صمیمانه خود را از اساتید و مسئولان پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان که ما را در انجام و ارتقاء کیفی این پژوهش یاری دادند و حمایت مالی لازم را در انجام این پژوهش داشتند، اعلام نماییم. از مدیران و کارشناسان واحد بهداشت­روان شبکه­های بهداشتی و درمانی و کارشناسان حراست دانشگاه علوم پزشکی مازندران که در جمع‌آوری اطلاعات، نویسندگان این مقاله را مساعدت و همکاری لازم نمودند تشکر و قدردانی  داریم.
 

 
References
 
 
 
[1] Amos T, Appleby L. Suicide and deliberate self-harm. Appleby, DM Forshaw, T. Amos, H. Barker, Postgraduate psychiatry: Clinical and scientific foundations 2001; 347-57.
[2] Rozanov V. Stress and Epigenetics in Suicide, New York, Springer 2017; 236.
]3 [Dantas AP, Azevedo UN, Nunes AD, Amador AE, Marques MV, Barbosa IR. Analysis of suicide mortality in Brazil: spatial distribution and socioeconomic context. Bras psiquiatr 2018; 40(1): 12-8.
]4] Mobaraki K, Ahmadzadeh J. The comparison trend of suicide in Hamadan province in 2006 to 2010: a death registry system-based study. J Mazandaran Univ Med Sci 2019; 30(1): 41-8.
[5] Colombo-Souza P, Tranchitella FB, Ribeiro AP, Juliano Y, Novo NF. Suicide mortality in the city of São Paulo: epidemiological characteristics and their social factors in a temporal trend between 2000 and 2017. Retrospective study. Sao Paulo Med J 2020.
[6] Wang Z, Yu G, Tian X. Exploring behavior of people with suicidal ideation in a Chinese online suicidal community. Inte j Envir Res Public Health 2019; 16(1): 54.
[7] Rezaeian M, Dunn G, Leger S, Appleby L. Geographical epidemiology, spatial analysis and geographical information systems: a multidisciplinary Glossary. J Epidemiol Community Health 2007; 61:98–102.
]8 [Gorgi Z, Sheikh FM, Vazirinejad R, Rezaelan M. Geographical epidemiology of suicide and suicide attempts during the years 2010-2013 in Fars Province, Iran.
[9] Hempstead K. The geography of self-injury: Spatial patterns in attempted and completed suicide. Social Science & Medicine 2006; 62: 3186–96.
]10 [World Health Organization. Mental health suicide prevention 2017. Availablefrom: http: ewww.WHO.int/mental_health/prevention/suicide/suicideprvent/en. (lastaccesedNov2019).
[11] Bachmann S. Epidemiology of suicide and the psychiatric perspective Inte j envir res public health 2018; 15(7): 1425.
 [12] Pitman A, De Souza T, Khrisna Putri A, Stevenson F, King M, Osborn D, et al. Support needs and experiences of people bereaved by suicide: qualitative findings from a cross-sectional British study of bereaved young adults. Inte J Envir Res Public Health 2018; 15(4): 666.
[13] Bailey E, Alvarez-Jimenez M, Robinson J, D’Alfonso S, Nedeljkovic M, Davey CG, et al. An enhanced social networking intervention for young people with active suicidal ideation: Safety, feasibility and acceptability outcomes Inte J Envir Res Public Health 2020; 17(7): 2435.
[14] Armstrong G, Vijayakumar L, Niederkrotenthaler T, Jayaseelan M, Kannan R, Pirkis J, et al. Assessing the quality of media reporting of suicide news in India against World Health Organization guidelines: A content analysis study of nine major newspapers in Tamil Nadu 2018. Australian & New Zealand Journal of Psychiatry 2018; 52(9): 856-63.
]15 [Chen YY,Chien Chang Wu K, Yousuf S,Yip PS. Suicide in Asia. Opportunities and challenges. Epidemiologic reviews 2012; 34(1): 129-44.
]16] Hoven CW, Mandell DJ, Bertolote JM. Prevention of mental ill-health and suicide: Public health perspectives. European Psychiatry 2010; 25(5): 252-6.
[17] Rafiee M, Seifi A. Epidemiological study of suicide attempters referred to hospitals affiliated to Markazi University of Medical Sciences since 2005 to 2007. SID 2008, 4(3): 59-69.
[18] Gorgi Z, Sheikh Fathollahi M, Vazirinejad R, Rezaeian M. A comprehensive spatial epidemiology of suicide and suicide attempts in Fars Province. J Sui Prevention 2019; 1(1): 14-23.
]19 [https://fa.wikipedia.org/w/index.php.title. Suicide in Iran.
[20] Karamouzian M, Rostami M. Suicide statistics in Iran: let’s get specific American j Men's Health 2019; 13(1).
[21] Rostami M, Jalilian A, Rezaeian S, Kamali A. Gender and Spatial Disparities of Suicide Mortality Risk in Kermanshah Province, Iran: A Brief Report. Dsahm J 2019; 1(3): 55–7.
[22] Taziki MH, Semnani S, Shahriyar, Gol Alipour M J, Behnampour N, Taziki SA, Rajaei S, et al. Epidemiology of suicide in Golestan province 2003. Mazandaran University of Medical Sciences 2006; 16 (55): 72-7. [Farsi]
[23] Haghparast-Bidgoli H, Rinaldi G, Shahnavazi H, Bouraghi H, Kiadaliri A. Socio-demographic and economics factors associated with suicide mortality in Iran 2001–2010: application of a decomposition model. International Journal for Equity in Health 2018; 17: 77.
[24] Lee H-C, Lin H-C, Tsai S-Y, Li C-Y, Chen C-C, Huang C-C. Suicide rates and the association with climate: A population-based study. Journal of Affective Disorders 2006; 92: 221-6.
[25] Daliri S, Bazyar J, Sayehmiri K, Delpisheh A, Sayehmiri F. The incidence rates of suicide attempts and successful suicides in seven climatic conditions in Iran from 2001 to 2014: a systematic review and meta-analysis. Sjku 2016; 21: 1-15. [Farsi]
]26 [Azizpour Y, Asadollahi K, Sayehmiri K, Kaikhavani S, Abangah G. Epidemiological survey of intentional poisoning suicide during 1993-2013 in Ilam Province, Iran. BMC Public Health 2016; 16(1): 1-2.
]27 [Nazarzadeh M, Bidel Z, Ranjbaran M, Hemmati R, Pejhan A, Asadollahi K, et al. Fatal Suicide and Modelling its Risk Factors in a Prevalent Area of Iran. Archives of Iranian Medicine 2016; 19(8): 571–6.
]28 [Nazari Kangavari H, Shojaei A, Nazari SS. Suicide mortality trends in four provinces of Iran with the highest mortality, from 2006-2016. SID 2017; 17(2): 382.
]29 [Soltani S, Aghakhani K, Barzegar A, Ghadirzadeharani M, Fallah F. Epidemiology of Completed Suicides Referred to Forensic Pathology Organization of Tehran, Iran, During March 2011 to March 2016. Inte J Med Toxi Forensic Med 2017; 7(3): 151-8.
[30 [Shakeri A, Jafarizadeh F. The reasons for successful suicides in Fars province. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(97): 271- 5. [Farsi]
]31 [Ahmadi M, Ranjbaran H, Azadbakht M, Gorji MH, Gorji AH. A survey of characteristics of self-immolation in the northern Iran. Annals of medical and Health Sciences Research 2014; 4(3): 228-32.
]32 [Jafari F, Ahmadi A, Moosazadeh M. Seasonality pattern of suicide in Iran: A systematic review. Journal of School of Public Health and Institute of Public Health Research 2015; 12(3): 23-35. [Farsi].
]33 [Ahmadi A.M, Haji Ahmadi M. Report epidemiology of suicide in mazandaran province in yeears1992-1993. J Mazandaran Univ Med Sci 2001: 28. [Farsi]
]34 [Zarenezhad M, Gorgi Z, Sheikh Fathollahi M, Gholamzadeh S, Ghadipasha M, Rezaeian M. Epidemiological Survey of Suicide in Fars Province in the south of Iran during 2003 to 2011. JOHE 2015; 13(12): 1129-40. [Farsi]
[35] Bantjes J, Tomlinson M, Weiss RE, Yen PK, Goldstone D, Stewart J, et al. Non-fatal suicidal behaviour, depression and poverty among young men living in low-resource communities in South Africa. BMC Public Health 2018; 18(1): 1195.
[36] www.mazums.ac.ir.
[37] www.mporg.ir/filesystem/view/file.aspx.filed. 3b17806f- e323-4224-9358-453df38cd712.
]38] Hajebi A, Ahmadzad-Asl M, Davoudi F, Ghayyomi R. Trend of suicide in Iran during 2009 to 2012: Epidemiological evidences from national suicide registration. Iran J Psychiatry Behav Sci 2016; 10(4).
]39 [Santos EG, Oliveira YO, Azevedo UN, Nunes AD, Amador AE, Barbosa IR. Spatial temporal analysis of mortality by suicide among the elderly in Brazil. Revista Brasileira de Geriatria e Gerontologia 2017; 20(6): 845-55.
]40 [Saman DM, Walsh S, Borówko A. Does place of residence affect risk of suicide? A spatial epidemiologic investigation in Kentucky from 1999 to 2008. BMC Public Health 2012; 12(1): 108.
]41 [Ngui AN, Apparicio P, Moltchanova E, Vasiliadis HM. Spatial analysis of suicide mortality in Québec: spatial clustering and area factor correlates. Psychiatry Research 2014; 220(1-2): 20-30.
[42] Boas AC, Monteiro QR, Silva RP, Meneguetti DU. Profile of suicide attempts treated in a Public Hospital of Rio Branco, Acre State from 2007 to 2016. J Hum Grow Dev 2019; 29(1): 57-64.
[43] Khorshidi A, Sayehmiri K, Babanejad M. Seasonality of suicide occurrence in Ilam. SID 2014; 9(3): 17-23.
]44] Rossen LM, Hedegaard H, Khan D, Warner M. County-level trends in suicide rates in the US, 2005–2015. American J of Preven Med 2018; 55(1): 72-9.
]45 [Cheung YT, Spittal MJ, Pirkis J, Yip PS. Spatial analysis of suicide mortality in Australia: investigation of metropolitan-rural-remote differentials of suicide risk across states/territories. Social Science & Medicine 2012; 75(8): 1460-8.
[46] Mirahmadizadeh A, Rezaei F, Mokhtari AM, Gholamzadeh S, Baseri A. Epidemiology of suicide attempts and deaths: a populationbased study in Fars, Iran 2011–16. J Public Health 2019; 42(1): 1–11.
[47] Faria G, de Carvalho AA, Romanha LM, Lima AC. Epidemiological Study of Suicide Cases between Youth and Adults from 2010 to 2018 in Cacoal City, Rondonia, Brazil. Inte J Adv Eng Res Science 2019; 6(10).
[48] Tomita M, Kubota T, Ishioka F. Spatial Clustering Properties in the Temporal Variation of Suicide Rates/Numbers among Japanese Citizens: Comprehensive Comparison and Discussion 2015; 10(7).
[49] Azizpour Y, Asadollahi K, Sayehmiri K, Kaikhavani S. Investigation of the outcomes and varieties of violent suicides during a period of twenty years in Ilam, Iran 2016; 75(7): 530-7. [Farsi]
[50] Moghaddamnia A. Suruey of acute suicidal poisoning in the west of Mazandaran prouince during the years 1994-1996. J Mazandaran Univ Med Sci 1999; 9(22): 18-25. [Farsi]
[51] Dantas A, de Azevedo U, Nunes A, Amador A, Marques M, Barbosa I. Analysis of suicide mortality in Brazil: spatial distribution and socioeconomic context. Revista Brasileira de Psiquiatria 2018; 40: 12–8.
[52] González S, Vinueza A, Gault C, DelgadoRon A. Trends and Spatial Patterns of Suicide Among Adolescent in Ecuador, 1997-2016. Clinical Practice & Epidemiology in Mental Health 2018; 14..


 
Geographical Epidemiology of Suicide (Completed and Attempted) in the Townships Covered by Mazandaran University of Medical Sciences during the Years 2012 to 2016: An Ecological Study
 
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         
 
S. Pishbin[8], R. Vaziri Nejad[9], P. Khalili[10], H. Ahmadinia[11], M. Arabi[12], A. K. Ahmadi[13], M. Rezaian[14]
 
Received:20/12/20       Sent for Revision: 04/01/21     Received Revised Manuscript:14/03/21 Accepted: 15/03/21
 
 
Background and Objectives: Suicide is one of the biggest medical and social problems in the world. The aim of this study was to investigate the geographical epidemiology of suicide (completed- attempted) in the townships covered by Mazandaran University of Medical Sciences during the years 2012 - 2016.
Materials and Methods: In this ecological study, information was collected using the checklist of the monthly report of the suicide prevention program in the hospitals of Mazandaran University of Medical Sciences. Spatial correlation of suicide age-sex groups was calculated using Moran's index (I). Data were analyzed using descriptive statistics and Chi-square test.
Results: 376 cases (1.67%) had completed suicides and 22089 cases (98.33%) had suicide attempts. Of the total number of people who committed suicide, 68.5% (15389 cases) were urban and 31.5% (7076 cases) were rural. The highest number of suicide attempts was reported from Amol city 3549 cases (16.07%) and the highest number of completed suicides was reported from Sari city 65 cases (17.29%). In cases of completed suicide, the most common method of suicide in Sari and Amol counties was the use of rice pills and in the cities of Gulogah and Nowshahr was hanging. In cases of suicide attempts, the use of psychiatric drugs was the most reported in Ghaemshahr and Amol counties.
Conclusion: According to the geographical pattern, the number of suicides (completeed and attempted) was higher in most age and sex groups in densely populated cities. The use of rice pill consumption method in completed suicide and violent and lethal methods was high in some areas of the province.
Key words: Completed suicide, Attempt, Epidemiology, Mazandaran, Geographical
 
Funding: This study was funded by Research Committee of Rafsanjan University of Medical Sciences.
Conflict of interest: None declared.
Ethical approval: The Ethics Committee of Rafsanjan University of Medical Sciences approved the study (IR.RUMS.REC.1397.064).
 
How to cite this article: Pishbin S, Vaziri Nejad R, Khalili Kh, Ahmadinia H, Arabi M, Ahmadi A K, Rezaian M. Geographical Epidemiology of Suicide (Completed and Attempted) in the Townships Covered by Mazandaran University of Medical Sciences During the Years 2012 to 2016: An Ecological Study. J Rafsanjan Univ Med Sci 2021; 20 (3): 259-76. [Farsi]


 
[1]- دانشجوی کارشناسی ارشد اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
[2]- استاد گروه آموزشی پزشکی اجتماعی و مرکز تحقیقات محیط کار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
[3]- دانشجوی دکتری گروه آموزشی پزشکی اجتماعی و مرکز تحقیقات محیط کار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
[4]- دانشجوی دکتری آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی  همدان، همدان، ایران
[5]- استادیار، عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی  مازندران
[6]- روان پزشک، مدیر گروه سلامت روانی اجتماعی اعتیاد  معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مازندران
[7]- (نویسنده مسئول) استاد گروه آموزشی پزشکی اجتماعی و مرکز تحقیقات محیط کار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
 تلفن: 342640030-034، دورنگار: 34255209-034، پست الکترونیکی : moeygmr2@yahoo.co.uk
 
[8]- MSc Student of Epidemiology, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran, ORCID: 0000-0003-4969-0690
[9]- Prof., Dept. of Community Medicine, Occupational Environmental Research Center, Medical School, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran, ORCID: 0000-0002-1967-7631
[10]- PhD Student of Epidemiology, Dept. of Epidemiology and Biostatics, Occupational Environmental Research Center,  Medical School, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran, ORCID: 0000-0002-0486-934X
[11]- PhD Student of Biostatistics, Dept., of  Biostatistics, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran, ORCID: 0000-0002-7010-1726
[12]- MD, Assistant Prof.,  Mazandaran University of Medical Sciences, ORCID: 0000-0003-3811-8306
[13]- Psychiatrist, Head of the Department of Mental Health Addiction, Mazandaran University of Medical Sciences, ORCID: 0000-0001-7186-3127
[14]- Prof., Dept. ofCommunity Medicine , Occupational Environmental Research Center, School of Medicine, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran, ORCID: 0000-0003-3070-0166.
(Corresponding Author) Tel: (034) 34264003, Fax: (034) 34255209, E-mail: moeygmr2@yahoo.co.uk
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آمار و اپيدميولوژي
دریافت: 1399/9/30 | پذیرش: 1399/12/25 | انتشار: 1400/3/30

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb