جلد 20، شماره 10 - ( 8-1400 )
جلد 20 شماره 10 صفحات 1098-1083 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه شهید چمران اهواز
چکیده: (2962 مشاهده)
زمینه و هدف: هیپوکسی دوران بارداری باعث اختلال در تکامل مغز جنین میشود. روغن ماهی بهعنوان کاهنده استرس اکسیداتیو، التهاب و آپوپتوز، در بهبود حافظه عمل میکند. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر روغن ماهی بر تغییرات هیستومورفومتری مخ و مخچه زادههای حاصل از مدل هیپوکسی در موشهای باردار انجام شد.
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 36 سر موش صحرایی ماده باردار نژاد ویستار به شش گروه 6تایی شامل: کنترل، هیپوکسی، روغن ماهی (1 میلیگرم/کیلوگرم/روزانه، خوراکی)، روغن ماهی (5/0 میلیگرم/کیلوگرم/روزانه، خوراکی)، هیپوکسی + روغن ماهی (1 میلیگرم/کیلوگرم/روزانه، خوراکی) و هیپوکسی + روغن ماهی (5/0 میلیگرم/کیلوگرم/روزانه، خوراکی) تقسیم شدند. دوره تیمار از روز ششم تا پانزدهم بارداری بود. در روز 30 پس از تولد، موشها کشته شده و پس از برداشتن مغز و اندازهگیری وزن آن، در بافر فرمالین 10 درصد فیکس شدند. تغییرات هیستومورفومتریک مخ و مخچه با استفاده از رنگآمیزی هماتوکسیلین و ائوزین بررسی شد. دادهها با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی Tukey تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: هیپوکسی باعث کاهش میانگین وزن، حجم، طول، عرض و ضخامت مغز و همچنین باعث افزایش میانگین تعداد سلولهای عصبی آسیب دیده، اندازه بدنه سلولهای پورکنژ و درصد سلولهای آسیب دیده پورکنژ شد (05/0>p). درحالی که تجویز روغن ماهی به موشهای هیپوکسی شده، باعث بهبود پارامترهای ذکر شده گردید (05/0>p).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، هیپوکسی دوران بارداری میتواند تأثیرات مخربی بر مغز زادهها داشته باشد و تجویز روغن ماهی تا حدودی میتواند از اثرات مخرب هیپوکسی بر مغز زادهها جلوگیری کند.
واژههای کلیدی: مخ، مخچه، هیپوکسی، روغن ماهی، موش صحرایی
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 36 سر موش صحرایی ماده باردار نژاد ویستار به شش گروه 6تایی شامل: کنترل، هیپوکسی، روغن ماهی (1 میلیگرم/کیلوگرم/روزانه، خوراکی)، روغن ماهی (5/0 میلیگرم/کیلوگرم/روزانه، خوراکی)، هیپوکسی + روغن ماهی (1 میلیگرم/کیلوگرم/روزانه، خوراکی) و هیپوکسی + روغن ماهی (5/0 میلیگرم/کیلوگرم/روزانه، خوراکی) تقسیم شدند. دوره تیمار از روز ششم تا پانزدهم بارداری بود. در روز 30 پس از تولد، موشها کشته شده و پس از برداشتن مغز و اندازهگیری وزن آن، در بافر فرمالین 10 درصد فیکس شدند. تغییرات هیستومورفومتریک مخ و مخچه با استفاده از رنگآمیزی هماتوکسیلین و ائوزین بررسی شد. دادهها با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی Tukey تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: هیپوکسی باعث کاهش میانگین وزن، حجم، طول، عرض و ضخامت مغز و همچنین باعث افزایش میانگین تعداد سلولهای عصبی آسیب دیده، اندازه بدنه سلولهای پورکنژ و درصد سلولهای آسیب دیده پورکنژ شد (05/0>p). درحالی که تجویز روغن ماهی به موشهای هیپوکسی شده، باعث بهبود پارامترهای ذکر شده گردید (05/0>p).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، هیپوکسی دوران بارداری میتواند تأثیرات مخربی بر مغز زادهها داشته باشد و تجویز روغن ماهی تا حدودی میتواند از اثرات مخرب هیپوکسی بر مغز زادهها جلوگیری کند.
واژههای کلیدی: مخ، مخچه، هیپوکسی، روغن ماهی، موش صحرایی
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
علوم تشريح
دریافت: 1400/3/31 | پذیرش: 1400/6/31 | انتشار: 1400/10/30
دریافت: 1400/3/31 | پذیرش: 1400/6/31 | انتشار: 1400/10/30
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |