جلد 21، شماره 3 - ( 4-1401 )                   جلد 21 شماره 3 صفحات 342-327 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشگاه محقق اردبیلی
چکیده:   (2936 مشاهده)
زمینه و هدف: زانوی ضربدری (ژنووالگوم یا پای ضربدری) عارضه‌ای است که در آن ران‌ها به سمت داخل زاویه پیدا می‌کنند و زانوها با یکدیگر تماس می‌یابند، در حالی که قوزک‌ها از هم دور می‌شوند. هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر برنامه تمرینی با باند الاستیکی بر طیف فرکانس فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی در افراد با زانوی ضربدری طی دویدن بود.
مواد و روش­ها: پژوهش حاضر از نوع کارآزمایی بالینی بود. این پژوهش در سال 1398 در دانشگاه محقق اردبیلی انجام شد. 24 دانشجوی پسر دارای زانوی ضربدری (20-30 سال) به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (12 نفر) و تجربی (12 نفر) قرار گرفتند. تمرینات اصلاحی به مدت 8 هفته با استفاده از باند الاستیکی توسط گروه تجربی اجرا شد. گروه کنترل هیچ­گونه فعالیت ورزشی منظمی را طی 8 هفته نداشتند. فعالیت الکتریکی عضلات منتخب به­وسیله دستگاه الکترومایوگرافی ثبت شد. جهت تجزیه­ و تحلیل­ داده­ها از آزمون t مستقل و زوجی استفاده شد.
یافته­ها: نتایج پژوهش نشان داد طیف فرکانس فعالیت الکتریکی عضله راست­رانی (028/0=p، 495/2=d) و عضله نیمه ­وتری (019/0=p، 682/1=d)، افزایش معنی­داری را پس از اعمال تمرینات دارا می­باشد.
نتیجهگیری: افزایش میانه فرکانس پهن داخلی در افراد زانوی ضربدری، بهبود پایداری مفصل زانو را به دنبال خواهد داشت. با این وجود، برای تأیید بهتر این موضوع، نیاز به انجام پژوهش­های بیش‌تری می‌باشد.
واژه­های کلیدی: تمرین، باند الاستیکی، زانوی ضربدری، عضلات اندام تحتانی، فعالیت الکتریکی
متن کامل [PDF 435 kb]   (1335 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (3001 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تربيت بدني
دریافت: 1400/12/10 | پذیرش: 1401/3/2 | انتشار: 1401/4/28

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.