جلد 24، شماره 10 - ( 11-1404 )
جلد 24 شماره 10 صفحات 888-887 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rezaeian M. Limitations of Using Artificial Intelligence in Writing Scientific Articles: Complex Considerations in Authorship. JRUMS 2026; 24 (10) :887-888
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-7937-fa.html
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-7937-fa.html
رضائیان محسن. محدویتهای استفاده از هوش مصنوعی در نگارش مقالات علمی: ملاحظات پیچیده در نویسندگی. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1404; 24 (10) :887-888
دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
چکیده: (42 مشاهده)
در سخن سردبیری شماره گذشته مجله، به دو محدویت مهم استفاده از هوش مصنوعی در نگارش مقالات علمی اشاره کردیم (1). اولین محدویت به این واقعیت بر میگشت که اگر از ابزار هوش مصنوعی مولد بخواهید تا بخشهایی از مقاله را به رشته تحریر در آورد، ممکن است که از منابع جعلی استفاده نماید (2). دومین محدودیت هم به این واقعیت برمیگشت که مبنای آموزش مدلهای زبانی بزرگ که برای تولید محتوا در ابزارهای هوش مصنوعی مولد به کار میروند، به احتمال زیاد به سمت استفاده از متون تولید شده توسط مؤسسات علمی در کشورهای غربی با درآمد بالا، گرایش دارند (3). در این سخن سردبیری، میخواهیم با یک محدودیت بسیار مهم دیگر آشنا شویم و آن ملاحظات پیچیدهای است که در نویسندگی یک مقاله با استفاده از ابزار هوش مصنوعی مولد، به وجود میآید.
براساس نظر کمیته بینالمللی سردبیران مجلات علوم پزشکی (International Committee of Medical Journal Editors)، کسی میتواند شرایط نویسندگی یک مقاله را داشته باشد که هم سهم اساسی در شکلگیری، طراحی مطالعه، جمعآوری دادهها، تجزیه و تحلیل و تفسیر اطلاعات داشته باشد، و هم در تهیه پیشنویس اولیه مقاله نقش داشته و یا این پیشنویس را به شکلی نقادانه و از نظر افزودن بر بار معنوی آن مورد تجدید نظر قرار داده باشد. همچنین، نسخه نهایی مقاله قبل از چاپ را مورد تأیید خود قرار داده و بالاخره باید در قبال صحت و درستی مطالب مندرج در مقاله، خود را پاسخگو قلمداد نماید (4).
نویسندگان یک مقاله اگر از ابزار هوش مصنوعی بخواهند که بخشهایی از مقاله را بنویسد، عملاً نقش نویسندگی برای این ابزار قائل شدهاند. این در حالی است که هیچ ابزار هوش مصنوعی را نمیتوان برای صحت و درستی مطالب مندرج در مقاله، پاسخگو قلمداد نمود. به ویژه آنکه ابزارهای هوش مصنوعی مولد همانطور که گفته شد، خود منابع جعلی را تولید کرده و بر آن استناد مینمایند (5).
از همین رو است که اغلب مجلات علمی و از جمله مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، از نویسندگان خود میخواهد که هرگونه استفاده از این ابزار در نگارش مقاله خود را با ذکر جزئیات بیان نمایند (6). با این وجود، برخی از مجلات بسیار معتبر نظیر Science دیدگاه سختگیرانهتری به این موضوع داشته و بیان میدارند که استفاده از متون تولید شده توسط هوش مصنوعی مولد برای مقالات ارسالی به این مجله ممنوع بوده، چون این متون را نمیتوان اصیل (Original) محسوب کرد (7).
براساس نظر کمیته بینالمللی سردبیران مجلات علوم پزشکی (International Committee of Medical Journal Editors)، کسی میتواند شرایط نویسندگی یک مقاله را داشته باشد که هم سهم اساسی در شکلگیری، طراحی مطالعه، جمعآوری دادهها، تجزیه و تحلیل و تفسیر اطلاعات داشته باشد، و هم در تهیه پیشنویس اولیه مقاله نقش داشته و یا این پیشنویس را به شکلی نقادانه و از نظر افزودن بر بار معنوی آن مورد تجدید نظر قرار داده باشد. همچنین، نسخه نهایی مقاله قبل از چاپ را مورد تأیید خود قرار داده و بالاخره باید در قبال صحت و درستی مطالب مندرج در مقاله، خود را پاسخگو قلمداد نماید (4).
نویسندگان یک مقاله اگر از ابزار هوش مصنوعی بخواهند که بخشهایی از مقاله را بنویسد، عملاً نقش نویسندگی برای این ابزار قائل شدهاند. این در حالی است که هیچ ابزار هوش مصنوعی را نمیتوان برای صحت و درستی مطالب مندرج در مقاله، پاسخگو قلمداد نمود. به ویژه آنکه ابزارهای هوش مصنوعی مولد همانطور که گفته شد، خود منابع جعلی را تولید کرده و بر آن استناد مینمایند (5).
از همین رو است که اغلب مجلات علمی و از جمله مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، از نویسندگان خود میخواهد که هرگونه استفاده از این ابزار در نگارش مقاله خود را با ذکر جزئیات بیان نمایند (6). با این وجود، برخی از مجلات بسیار معتبر نظیر Science دیدگاه سختگیرانهتری به این موضوع داشته و بیان میدارند که استفاده از متون تولید شده توسط هوش مصنوعی مولد برای مقالات ارسالی به این مجله ممنوع بوده، چون این متون را نمیتوان اصیل (Original) محسوب کرد (7).
واژههای کلیدی: هوش مصنوعی، مقالات علمی
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانپزشكي
دریافت: 1404/11/26 | پذیرش: 1404/12/2 | انتشار: 1404/12/2
دریافت: 1404/11/26 | پذیرش: 1404/12/2 | انتشار: 1404/12/2
فهرست منابع
1. Rezaeian M. Limitations of using generative artificial intelligence in writing scientific articles: Use of fake citations and tendency towards Western texts J Rafsanjan Univ Med Sci 2025; 24 (9): 773-4. [Farsi]
2. Chelli M, Descamps J, Lavoue V, Trojani C, Azar M, Deckert M, et al. Hallucination rates and reference accuracy of ChatGPT and Bard for systematic reviews: comparative analysis. J Med Internet Res 2024; 26: e53164.
3. Cohen JF, Moher D. Generative artificial intelligence and academic writing: friend or foe? J Clin Epidemiol 2025; 179: 111646.
4. Defning the Role of Authors and Contributors. ICMJE. Available from: https://www.icmje.org/recom menda tions/browse/rolesand- respo nsibi lities/ defn ing- the- role- of- autho rs- and- contr ibutors. html. Accessed on 26 June 2024.
5. Hua HU, Kaakour AH, Rachitskaya A, Srivastava S, Sharma S, Mammo DA. Evaluation and comparison of ophthalmic scientific abstracts and references by current artificial intelligence chatbots. JAMA Ophthalmol 2023; 141(9): 819e24.
6. Rezaeian M. Updating Publication Ethics Checklist. JRUMS 2025; 24 (6): 495-6.
7. Thorp HH. ChatGPT is fun, but not an author. Science 2023; 379(6630): 313.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
