Ethics code: IR. USWR.REC.1402.063
Rahimian S, Momeni F, Shakiba S, Hosseinzadeh S, Sahraian K. The Differential Role of Sleep Indices (Insomnia Severity, Sleep Quality, and Daytime Sleepiness) in Predicting Internalizing and Externalizing Problems among Adolescents in Mashhad in 2023: A Descriptive Study. JRUMS 2026; 25 (1) :77-90
URL:
http://journal.rums.ac.ir/article-1-7896-fa.html
رحیمیان سمیرا، مومنی فرشته، شکیبا شیما، حسین زاده سمانه، صحراییان کیمیا. نقش افتراقی شاخصهای خواب (شدت بیخوابی، کیفیت خواب و خوابآلودگی روزانه) در پیشبینی مشکلات درونیسازی و برونیسازی نوجوانان شهر مشهد در سال 1402: یک مطالعه توصیفی. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1405; 25 (1) :77-90
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-7896-fa.html
دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی
متن کامل [PDF 667 kb]
(5 دریافت)
|
چکیده (HTML) (5 مشاهده)
متن کامل: (1 مشاهده)
مقاله پژوهشی
مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
دوره 25، فروردین 1405، 90-77
نقش افتراقی شاخصهای خواب (شدت بیخوابی، کیفیت خواب و خوابآلودگی روزانه) در پیشبینی مشکلات درونیسازی و برونیسازی نوجوانان شهر مشهد در سال 1402: یک مطالعه توصیفی
سمیرا رحیمیان[1]، فرشته مومنی[2]، شیما شکیبا[3]، سمانه حسینزاده[4]، کیمیا صحراییان[5]
دریافت مقاله: 05/09/1404 ارسال مقاله به نویسنده جهت اصلاح: 16/10/1404 دریافت اصلاحیه از نویسنده: 11/01/1405 پذیرش مقاله: 15/01/1405
چکیده
زمینه و هدف: خواب از مؤلفههای اصلی سلامت روان در نوجوانی است، با این حال ارتباط افتراقی شاخصهای مختلف خواب با ابعاد درونیسازی و برونیسازی مشکلات روانشناختی کمتر بررسی شده است. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش الگوهای خواب (شدت بیخوابی، کیفیت خواب و خوابآلودگی روزانه) در پیشبینی مشکلات درونیسازی و برونیسازی نوجوانان انجام شد.
مواد و روشها: پژوهش توصیفی حاضر بر روی ۳۸۱ نوجوان ۱۲ تا ۱۸ ساله مراجعهکننده به مراکز مشاوره آموزش و پرورش مشهد در سال ۱۴۰۲ انجام شد. نمونهگیری بهروش در دسترس صورت پذیرفت. ابزارها شامل پرسشنامه شدت بیخوابی، کیفیت خواب Pittsburgh، مقیاس خوابآلودگی Epworth، دفترچه ثبت خواب روزانه و فرم خودگزارشی مشکلات رفتاری نوجوانان بود. دادهها با آزمون همبستگی Pearson و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند.
یافتهها: شدت بیخوابی (573/0=r)، کیفیت خواب پایین (163/0-=r)، و خوابآلودگی روزانه (586/0=r)، با مشکلات درونیسازی همبستگی معنادار داشتند (01/0P<). همچنین، این شاخصها با مشکلات برونیسازی نیز همبستگی معناداری نشان دادند (01/0P<). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد شدت بیخوابی (457/0=β) و خوابآلودگی روزانه (288/0=β) پیشبینیکنندههای مثبت و معنادار مشکلات درونیسازی بودند (001/0P<). در پیشبینی مشکلات برونیسازی نیز شدت بیخوابی (303/0=β) و خوابآلودگی (240/0=β) نقش معنیداری ایفاء کردند (001/0P<)، در حالیکه کیفیت خواب در هیچیک از مدلها توان پیشبینی معناداری نداشت (05/0<P).
نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشان داد که همبستگی معناداری بین شاخصهای خواب و مشکلات روانشناختی نوجوانان وجود دارد. شدت بیخوابی قویترین همبستگی را با مشکلات درونیسازی و خوابآلودگی روزانه با مشکلات برونیسازی نشان داد. این نتایج بر اهمیت ارزیابی چندبعدی اختلالات خواب در غربالگری و مداخلات سلامت روان نوجوانان تأکید میکند.
واژههای کلیدی: کیفیت خواب، بیخوابی، نوجوان، مشکلات درونیسازی، مشکلات برونیسازی
ارجاع: رحیمیان س، مومنی ف، شکیبا ش، حسینزاده س، صحراییان ک. نقش افتراقی شاخصهای خواب (شدت بیخوابی، کیفیت خواب و خوابآلودگی روزانه) در پیشبینی مشکلات درونیسازی و برونیسازی نوجوانان شهر مشهد در سال 1402: یک مطالعه توصیفی . سال 1405، دوره 25، شماره 1، صفحات: 90-77.
مقدمه
خواب، یکی از بنیادیترین نیازهای زیستی و روانشناختی انسان است که برای بازسازی کارکردهای شناختی، تنظیم هیجان و حفظ سلامت روان نقش حیاتی دارد (1). دوران نوجوانی با دگرگونیهای سریع جسمانی و روانی همراه است و این تغییرات در ریتم شبانهروزی، موجب افزایش آسیبپذیری نسبت به اختلالات خواب میشود (3 ،2). از منظر فیزیولوژیک، اختلال در خواب میتواند تعادل هورمونهای تنظیمکننده رشد و استرس (مانند ملاتونین و کورتیزول) را بر هم زند و در نتیجه، فرایندهای رشد عصبی و عملکرد سیستم ایمنی را مختل کند (4). شواهد نشان میدهد که کاهش کیفیت و مدت خواب در این دوره، با پیامدهایی چون افت عملکرد تحصیلی، افزایش تحریکپذیری، دشواری تمرکز، اضطراب و افسردگی مرتبط است (6 ،5). مطالعات انجام شده در ایران نیز بیانگر شیوع بالای اختلالات خواب در میان نوجوانان هستند. براساس پژوهش Siavashi و همکاران بیش از نیمی از نوجوانان ایرانی از کیفیت خواب پایین رنج میبرند (7). همچنین، Ghadiri و Abdolmohammadi گزارش کردند که اختلال خواب با نقص در کارکردهای اجرایی و تنظیم هیجان همراه است (8). پژوهشهای دیگر نیز ارتباط بین کیفیت خواب و مشکلات روانشناختی از قبیل اضطراب، افسردگی و پرخاشگری را تأیید کردهاند (10، 9). در این میان، استفاده مکرر از وسایل دیجیتال در ساعات پایانی شب بهعنوان یکی از مهمترین عوامل مختلکننده خواب در نسل نوجوان شناخته شده است (11). نور نمایشگرها، فعالسازی شناختی ناشی از تعاملات آنلاین، و تأخیر در ترشح ملاتونین از طریق مهار مسیر شبانهروزی از جمله مکانیسمهای شناختهشده این اثر هستند (5).
با وجود رشد تحقیقات در این حوزه، بیشتر مطالعات پیشین بهصورت تکبعدی به بررسی کیفیت خواب یا بیخوابی پرداختهاند و رابطه چندوجهی میان شاخصهای مختلف خواب و الگوهای متنوع آسیبهای روانشناختی کمتر مورد توجه قرار گرفته است (12 ،8). از سوی دیگر، تمایز میان مشکلات روانشناختی درونیسازی (نظیر اضطراب، افسردگی و شکایات جسمانی) و برونیسازی (مانند قانونشکنی و پرخاشگری) در اغلب پژوهشهای داخلی نادیده گرفته شده است، در حالیکه این دو الگو از نظر خاستگاه هیجانی و رفتاری تفاوتهای اساسی دارند (13 ،3).
از دیدگاه نظری، مدل دوسویه تعامل خواب و هیجان بر این اصل استوار است که اختلال در خواب نهتنها پیامدی از فشارهای روانی است، بلکه میتواند خود بهعنوان عاملی فعال در ایجاد، تداوم و تشدید مشکلات هیجانی و رفتاری عمل کند (6). براساس این رویکرد، اختلال خواب و ناروانی هیجانی در یک چرخه متقابل، یکدیگر را تقویت میکنند. افزون بر این، یافتههای پژوهشهای اخیر نشان میدهند که شدت بیخوابی، کیفیت خواب، الگوی زمانی خواب و میزان خوابآلودگی روزانه، بهصورت همزمان و تعاملی، بر وضعیت هیجانی و تنظیم هیجان نوجوانان اثرگذارند (15، 14). با توجه به پیشینههای پژوهشی، در پژوهشهای داخلی بررسی همزمان چند شاخص مهم خواب و ارتباط آنها با الگوهای درونیسازی و برونیسازی مشکلات روانشناختی در نوجوانان کمتر مورد توجه قرار گرفته است (18-16). همچنین، نقش رفتارهای شبانه مانند استفاده از وسایل دیجیتال در تضعیف بهداشت خواب و تشدید مشکلات روانی در چارچوب مدلهای تحلیلی بومی بهطور نظاممند بررسی نشده است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه میان شاخصهای خواب (شدت بیخوابی، کیفیت خواب، الگوی خواب و خوابآلودگی روزانه) و علائم روانشناختی درونیسازی و برونیسازی در نوجوانان دارای مشکلات روانشناختی بود.
مواد و روشها
این پژوهش به روش توصیفی و مقطعی در بازه زمانی ۵ اسفند ۱۴۰۱ تا ۱۰ تیر ۱۴۰۲ انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ ساله مراجعهکننده به مراکز مشاوره آموزش و پرورش نواحی هفتگانه شهر مشهد بود که توسط روانشناس بالینی مرکز، دارای حداقل یک نشانه قابل تشخیص از مشکلات روانشناختی (مانند اضطراب، افسردگی، پرخاشگری، شکایات جسمانی، یا مشکلات توجه) تشخیص داده شده بودند. تعداد نمونه با استفاده از فرمول محاسبه حجم نمونه بهمنظور برآورد میانگین جامعه، و بر مبنای انحراف معیار شاخص مشکلات درونیسازی (1/9) در مطالعه Farahani و RoshanChesli با سطح اطمینان 95 درصد و دقت 1، 318 نفر برآورد شد (19).
