جلد 19، شماره 1 - ( 1-1399 )                   جلد 19 شماره 1 صفحات 81-96 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kaeidi A, Rahmani M, Hassanshahi J. The Protective Effect of Carvacrol and Thymol as Main Polyphenolic Compounds of Thyme on Some Biologic Systems in Disease Condition: A Narrative Review. JRUMS. 2020; 19 (1) :81-96
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-5045-fa.html
کائیدی آیت، رحمانی محمدرضا، حسن شاهی جلال. نقش حفاظتی کارواکرول و تیمول به عنوان پلی فنول‌های اصلی گیاه آویشن بر برخی سیستم‌های بیولوژیک در شرایط بیماری: یک مرور روایی. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1399; 19 (1) :81-96

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-5045-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان
چکیده:   (1885 مشاهده)
چکیده
گیاه آویشن (Thyme) یکی از اعضای خانواده نعناع است که به عنوان یک گیاه دارویی معطر چند ساله همیشه سبز در نظر گرفته می‌شود. کارواکرول (Carvacrol) و تیمول (Thymol) به عنوان دو ترکیب فنولی مهم‌ موجود در گیاه آویشن شناخته شده‌اند. کارواکرول و تیمول به عنوان مواد آنتی‌اکسیدان، ضد استرس اکسیداتیو و ضد التهاب قوی شناخته شده‌اند. هم‌چنین اثرات حفاظت نورونی، کبدی و کلیوی این مواد پلی فنولیک در مدل بیماری‌های مختلف مشخص شده است. علاوه بر این، کارواکرول تجمع پلاکتی را مهار میکند و قادر است که مسیرهای سیگنالینگ درگیر در التهاب و پرولیفراسیون سلولی را نیز تعدیل کند. نقش حفاظتی کارواکرول و تیمول در بعضی از دستگاههای بدن از جمله سیستم تنفس، گوارش و غدد نیز گزارش شده است. در مطالعه مروری حاضر، نقش حفاظتی کارواکرول و تیمول به عنوان ترکیبات اصلی گیاه آویشن بر سیستم‌های مختلف بیولوژیک در مدل بیماری‌ مورد مطالعه قرار گرفته است.
واژه‌های کلیدی: آویشن، کارواکرول، تیمول، آنتی‌اکسیدان، اثر حفاظتی
متن کامل [PDF 367 kb]   (984 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (6647 مشاهده)  
نوع مطالعه: مقاله مروري | موضوع مقاله: فيزيولوژي
دریافت: 1398/8/24 | پذیرش: 1398/10/25 | انتشار: 1399/2/3

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb