جلد 19، شماره 5 - ( 5-1399 )                   جلد 19 شماره 5 صفحات 462-447 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Haydarian M, Babakhani F, Hatefi M, Balochi R. The Effect of Band Loop on Kinematic and Electromyography of Lower Extremities during Pedaling with Ergometer in Male Students with Genuvarum: A Descriptive Study. JRUMS. 2020; 19 (5) :447-462
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-5181-fa.html
حیدریان مونا، باباخانی فریده، هاتفی محمدرضا، بلوچی رامین. تأثیر باند لوپ بر شاخص کینماتیکی و الکترومایوگرافی اندام تحتانی در حین رکاب زدن با دوچرخه ثابت در دانشجویان پسر مبتلا به ژنوواروم: یک مطالعه توصیفی. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1399; 19 (5) :462-447

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-5181-fa.html


دانشگاه علامه طباطبائی
متن کامل [PDF 558 kb]   (455 دریافت)     |   چکیده (HTML)  (1230 مشاهده)
متن کامل:   (781 مشاهده)
مقاله پژوهشی
مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
دوره 19، مرداد 1399، 462-447
 
تأثیر باند ­لوپ بر شاخص کینماتیکی و الکترومایوگرافی اندام تحتانی در حین رکاب
 زدن با دوچرخه ثابت در دانشجویان پسر مبتلا به ژنوواروم: یک مطالعه توصیفی
 
مونا حیدریان[1]، فریده باباخانی[2]، محمدرضا هاتفی[3]، رامین بلوچی[4]
 
دریافت مقاله: 17/12/98 ارسال مقاله به نویسنده جهت اصلاح: 31/1/99    دریافت اصلاحیه از نویسنده: 27/3/99         پذیرش مقاله: 31/3/99
 
 
 
چکیده
زمینه و هدف: تغییر در راستای اندام تحتانی در صفحه فرونتال و الگوی فعالیت عضلات حین رکاب ­زدن با سندرم درد کشکک زانو و اصطکاک باندایلیوتیبیال مرتبط است. بنابراین هدف از مطالعه حاضر تعیین اثر باندلوپ بر شاخص کینماتیکی و الکترومایوگرافی اندام تحتانی در حین رکاب ­زدن بود.
مواد و روش­ها: در این مطالعه توصیفی، اطلاعات کینماتیکی اندام تحتانی و فعالیت الکترومیوگرافی عضلات 30 نفر از دانشجویان پسر (15 نفر سالم، 15 نفر ژنوواروم) در کلینیک موفقیان تهران در سال 1398 در حین رکاب زدن، با و بدون باند ­لوپ در 10 سیکل رکاب ­زدن در طول 30 ثانیه آخر ثبت شد. داده­ها با استفاده از آزمون­های t مستقل و t زوجی آنالیز شدند.
یافته­ها: تفاوت معنی‌داری در میزان فعالیت گلوتئوس­مدیوس (001/0=p) و نسبت فعالیت گلوتئوس­مدیوس به تنسورفاسیالاتا در هر دو گروه (042/0= pنرمال، 045/0= pژنوواروم)، زمان شروع فعالیت تنسورفاسیالاتا (007/0=p) و زمان پایان فعالیت گلوتئوس­مدیوس (018/0=p) در گروه نرمال، و زمان شروع فعالیت گلوتئوس­مدیوس (048/0=p)، زمان پایان فعالیت گلوتئوسمدیوس (047/0=p) و میانگین زاویه ابداکشن زانو (047/0=p) در گروه ژنوواروم مشاهده شد. هم­چنین تفاوت معنی‌داری در میانگین فعالیت تنسورفاسیالاتا با و بدون باندلوپ بین دو گروه (003/0= pبدون­لوپ، 001/0= pبا لوپ) و میانگین (021/0=p) و حداکثر زاویه ابداکشن زانو (027/0=p) بدون باندلوپ بین دو گروه مشاهده شد.
نتیجه­گیری: رکاب­زدن با باندلوپ می­تواند به عنوان یک روش مؤثر جهت افزایش عملکرد و فعالیت گلوتئوس­مدیوس و در عین حال کاهش فعالیت تنسورفاسیالاتا و بهبود کینماتیک زانو در صفحه فرونتال جهت پیش­گیری از آسیب و بهبود ثبات زانو در افراد سالم و ژنوواروم باشد.
واژه­های کلیدی: الکترومایوگرافی سطحی، باند لوپ، کینماتیک، دوچرخه ثابت
 
مقدمه
دوچرخه ­سواری یک فعالیت تفریحی محبوب است که میتواند فواید سلامتی و بهبود آمادگی قلبی عروقی را فراهم کند ]1[. از طرفی دوچرخه سواری دارای مزایای کاهش میزان استرس­ها در مفصل زانو در مقایسه با پیاده روی می­باشد، به طوری که اغلب به عنوان یک تمرین توان­بخشی توسط بسیاری از متخصصان سلامت تجویز می­شود ]2[. در همین راستا درد زانو در بین 60-40 درصد از دوچرخه سواران تفریحی گزارش داده شده است ]4-3[. سندرم اصطکاک باند ایلیوتیبیال (Iliotibial band syndrome; ITBS) و درد کشکک زانو (Patellofemoral pain syndrome; PFP) در زانو معمولاً یکی از آسیب­های رایج ورزشی می­باشد که با آسیبهای پرکاری در دوچرخه سواران حرفه­ای و تفریحی مرتبط است ]6-5[. سندرم ITBS به علت اصطکاک باند ایلیوتیبیال در فلکشن و اکستنشن زانو بر روی اپیکندیل خارجی ران در حین فعالیت ورزشی رخ می‌دهد. این سندرم در دوچرخه سواری معمولاً ناشی از افزایش چرخش داخلی تیبیا، کوتاهی ITB، وضعیت قرارگیری پا بر روی پدال به صورتی که انگشتان به سمت داخل متمایل باشند، افزایش نزدیک شدن ران، و بلند بودن بیش از حد صندلی دوچرخه می­باشد ]7-5[. از طرف دیگر محققان گزارش کرده­اند که عدم تعادل عضلانی و تغییر در الگوی فعالیت عضلانی با سندرم درد پتلا فمورال و ایلیوتیبیال باند نیز مرتبط است ]9-8[.
بر اساس گفتهSelkowitz  و همکاران افزایش فعالیت عضله تنسورفاسیالاتا نسبت به عضله گلوتئوس­مدیوس می‌تواند نیروی خارجی را از طریق اتصال به باند ایلیوتیبیال به پتلا وارد کند که این الگوی فعالیت عضلانی با سندرم PFPS و ITBS مرتبط است ]9[.
بنابراین بسیاری از پروتکل­های درمانی بر افزایش فعالیت گلوتئوس­مدیوس و کاهش فعالیت تنسورفاسیالاتا در تمرینات مختلف جهت پیش­گیری و توان­بخشی تمرکز کرده­اند ]10-9[. با توجه به این­که در افراد با ناهنجاری پوسچرال ژنوواروم در حرکات فانکشنال، چرخش داخلی ران دیده می­شود ]12-11[، افزایش فعالیت عضله تنسورفاسیالاتا در طی تمرینات با اهداف پیش­گیری و درمانی ممکن است اثر معکوس در این افراد داشته باشد که چرخش داخلی ران یکی از عوامل ایجاد اختلال اسکلتی-عضلانی از جمله PFP و ITBS در حین فعالیت­های مختلف از جمله رکاب زدن می­باشد ]14-9[.
از طرفی پیشنهاد شده است که فعالیت گلوتئوس­مدیوس به عنوان یک عضله کنترل کننده نزدیک شدن و چرخش داخلی ران به صورت اکسنتریک یک مکانیزم کلیدی در جلوگیری از والگوس زانو می­باشد ]9[،
بنابراین، استراتژی­های تمرینی که باعث افزایش فعالیت گلوتئوس­مدیوس در طی رکاب زدن شود ممکن است داینامیک والگوس زانو را کاهش دهد. در همین راستا تجهیزات و ابزار متفاوتی جهت استفاده در برنامه­های تمرینی و درمانی که نیاز به حرکات پیچیده دارند طراحی شده که در بین مربیان و متخصصان حرکات اصلاحی بسیار محبوب است. آن­ها از این ابزار جهت اصلاح سریع­تر و مؤثرتر دیسفانکشن­های حرکتی در ورزشکاران و بیماران استفاده می­کنند ]15[. یکی از این ابزار­ها باند لوپ می­باشد که محققان در زمینه­های متفاوتی با اهداف تمرینی و توان­بخشی در فیلد­های متفاوت استفاده کرده­اند. اگرچه Gooyers و همکاران در ­مطالعه خود فرض کردند که باند لوپ در انتهای ران ممکن است تمرین­کنندگان را تشویق به کنترل چرخش داخلی ران و بالطبع جلوگیری از داینامیک والگوس در حین فعالیت بکند ]16[، اما Hewett و همکاران در پژوهشی گزارش کردند که باند لوپ تأثیری بر اصلاح داینامیک والگوس در حین حرکت اسکات ندارد ]17[. با این­حال نویسندگان دیگر اذعان کردند که نتایج ممکن است در تمرینات و زمینه­های مختلف متفاوت باشد ]15[.
ما در مطالعه حاضر تصور می­کنیم که رکاب زدن با باند لوپ می­تواند باعث افزایش فعالیت گلوتئوس­مدیوس شود که در نهایت بر روی وضعیت کینماتیک زانو حین رکاب زدن تأثیر خواهد گذاشت.
بنابراین با توجه به مطالب گفته شده، توجه به کینماتیک و الگوی فعالیت عضلات اطراف مفاصل اندام ­تحتانی و به ویژه زانو حین رکاب زدن با و بدون باند لوپ می­تواند اطلاعات مفیدی را به منظور طراحی تمرین مناسب در اختیار متخصصان حرکات اصلاحی و درمان­گران جهت پیشگیری از آسیب قرار دهد. بنابراین هدف از مطالعه حاضر تعیین اثر باند لوپ بر شاخص کینماتیکی و الکترومایوگرافی اندام تحتانی در حین رکاب زدن با دوچرخه ثابت در دانشجویان پسر مبتلا به ژنوواروم بود.
مواد و روش­ها
این مطالعه توصیفی در کلینیک توانبخشی موفقیان تهران (1398) صورت گرفت. با استفاده از نرم افزار G.power (G*Power, Franz Faul University of Kiel, Germany)، و بر اساس نتایج Letafatkar و همکاران ]18[ و با در نظر گرفتن اختلاف میانگین و انحراف استاندارد عضله گلوتئوس­مدیوس بین افراد با دفورمیتی ژنوواروم (78/7 66±/41) و نرمال (64/9 78±/49) و با فرض 05/0 = α و 10/0 = β، 30 نفر از دانشجویان پسر (25-18 سال) دانشگاه علامه طباطبایی در سال 1398 با توجه به معیار­های ورود به تحقیق و روش نمونه­گیری در دسترس در دو گروه، افراد با و بدون ناهنجاری ژنوواروم در نظر گرفته شدند که از طریق بورد دانشگاه علامه طباطبایی به مطالعه حاضر فراخوانی شده بودند. این مطالعه دارای کد اخلاق به شماره IR.ATU.REC.1398.017 میباشد.
معیار­های ورود به تحقیق شامل داشتن شاخص توده بدنی نرمال بین 18-24 (تقسیم وزن (کیلوگرم) بر مربع قد (متر)) ]19[، فاصله بین دو کندیل داخلی ران بیش از 3 سانتی­متر در گروه ژنوواروم باشد ]20-19[، اندازه­گیری فاصله بین دو کندیل داخلی زانو با کولیس در حالی انجام می­شد که آزمودنی­ها در وضعیت ایستاده و با زانوی صاف قرار داشتند، مثبت شدن تست single leg squat یا step down (که چرخش داخلی فمور مشاهده می­شود) در گروه ژنوواروم ]11[ و افراد شرکت کننده در تحقیق  حاضر در 6 ماه گذشته در برنامه­های توان­بخشی اندام تحتانی شرکت نکرده باشند ]19[ و معیار­های خروج از تحقیق شامل سابقه آسیب دیدگی عضلانی (عضلات مورد مطالعه) در دو ماه گذشته، سابقه آسیب دیدگی اندام تحتانی، لگن، زانو و مچ در شش ماه گذشته و سابقه جراحی در کمر و اندام تحتانی در یک سال گذشته بود ]19[.
به­طور کلی در مطالعه حاضر آزمودنی­ها حرکت رکاب زدن بر روی دوچرخه ثابت را به مدت 2 دقیقه با شدت متوسط (سرعت رکاب زدن بر دقیقه  RPM (Rate per minute))=80، توان W=100) در دو شرایط متفاوت به فاصله 2 دقیقه استراحت، انجام دادند ]21[: 1- با باند لوپ در انتهای فمور و 2- بدون باند لوپ (شکل 1)، که درحین رکاب زدن اطلاعات کینماتیکی اندام تحتانی توسط دستگاه آنالیز حرکتی (مدل Vicon، ساخت کشور انگلستان) با 10 دوربین به صورت سه بعدی و فعالیت الکترومایوگرافی عضلات گلوتئوس­مدیوس و تنسورفاسیالاتا با سیستم الکترومایوگرافی وایرلس (16 کاناله، Myon ساخت کشور انگلستان) در 30 ثانیه انتهایی، 10 سیکل رکاب زدن ثبت شد.
قبل از آزمون اصلی، جهت گرم کردن آزمودنی­ها 5 دقیقه با سرعت دلخواه بر روی دوچرخه ثابت (مدل کراس اسپرت، ساخت کشور ایران) رکاب زدند و ارتفاع زین برای تمام آزمودنی­ها به نحوی تنظیم شد که در زمان قرار گرفتن رکاب در پایین­ترین موقعیت اندام تحتانی (Bottom dead center)، زاویه فلکش زانو حدوداً در 30 درجه فلکش بود ]22[. در مرحله الکترودگذاری از الکترودهای سطحی نقره-کلراید یکبار مصرف مدل INTCO استفاده شد. فاصله مرکز تا مرکز الکترودها تقریباً 5/2 سانتی­متر بود که در ابتدا برای کاهش مقاومت پوست (Reduce skin impedance)، جهت افزایش کیفیت دریافت بیوسیگنال­های عضلانی سطح پوست تراشیده و سمباده کشیده و با الکل 70 درصد تمیز شد ]19[. هم­چنین الکترود­ها در جهت فیبرهای عضلات بر روی پای برتر بر اساس پروتکلSENIAM  (Surface electromyography for the non-invasive assessment of muscles) قرار گرفت ]23[ که جهت مشخص کردن پای برتر از آزمودنی­ها خواسته شد به توپ ضربه بزنند ]19، 24[. محل نصب الکترود در عضله گلوتئوس­مدیوس، در نصف فاصله بین تروکانتر بزرگ و خارجی­ترین قسمت تاج خاصره و عضله تنسورفاسیالاتا، در 15 درصد از فاصله خطی بین خاره خاصره قدامی فوقانی و قسمت خارجی مفصل زانو بود و هم­چنین الکترود رفرنس به دور مچ پا بسته شد ]19[.
پیش از انجام مطالعه اصلی نیاز بود که تست حداکثر انقباض ایزومتریک ارادی (Maximum voluntary isometric contraction; MVIC) با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی سطحی (16 کاناله، Myon ساخت کشور انگلستان) به عنوان یک منبع استاندارد برای مقایسه تغییر فعالیت الکترومایوگرافی بین نمونه­ها و عضلات مختلف محاسبه شود ]23[ تا اطلاعات حاصل از مطالعه به صورت درصدی از MVIC نرمالیز شود. جهت اندازه­گیری MVIC عضلات گلوتئوس­مدیوس و تنسورفاسیالاتا از آزمون عضلانی دستی استاندارد استفاده شد ]25[. برای هر عضله، دو MVIC به مدت 5 ثانیه انجام شد که جهت کاهش اثر خستگی بین هر تکرار یک دقیقه استراحت وجود داشت و میانگین آن به عنوان MVIC در نظر گرفته شد ]26[. اگرچه در ابتدا یک MVIC جهت آشنایی آزمودنی­ها با روش تست انجام شد، جهت ارزیابی MVIC عضله گلوتئوس­مدیوس، ابتدا فرد در وضعیت به پهلو در حالی که پای تست­گیری در بالا و پای زیرین جهت افزایش ثبات در حالی­که ران در 45 درجه فلکشن و زانوی در 90 درجه فلکشن خم است، قرار می‌گیرد. در این وضعیت آزمون­گر در حالی که پای تست­گیری آزمون­شونده در 50 درصد ابداکشن و وضعیت ختثی و اکتنشنن هیپ قرار دارد از طریق مچ پا نیرویی را در جهت نزدیک شدن ران اعمال میکند ]10[. جهت ارزیابی MVIC عضله تنسورفاسیالاتا، ابتدا فرد در وضعیت خوابیده به پشت در حالی­که پای تست گیری در فلکشن و کمی چرخش داخلی ران است با زانوی صاف قرار می­گیرد. در همین وضعیت آزمون­گر از طریق مچ پا نیرویی را در جهت باز شدن ران اعمال می­کند ]10[.
داده­های حاصل از ثبت فعالیت الکترومایوگرافی عضلات با فرکانس نمونه برداری 1000 هرتز  و با پهنای باند 10 تا 450 Hz فیلتر (Band-pass filtered) شد و با استفاده از شیوه ریشه میانگین مجذور ((Root mean square; RMS جهت تعیین میزان فعالیت امواج تجزیه و تحلیل گردید. به منظور نرمال­سازی داده­ها، برای هر آزمودنی اطالاعات پردازش شده RMS برای هر عضله به مقدار حداکثر فعالیت عضله MVIC آن عضله تقسیم گردید و سپس برای ایجاد درصدی از مقدار حداکثر فعالیت عضله، عدد حاصل در عدد 100 ضرب گردید ]19[. بنابراین میزان فعالیت هر عضله بر اساس درصدی از حداکثر مقدار فعالیت عضله در هر مرحله بیان شد. هم­چنین برای تحلیل سیگنال های خام از نرم افزار matlab (Mathworks, Natick, version 7.12.0, USA) استفاده شد.
در مطالعه حاضر به منظور ثبت متغیر­های کینماتیکی از سیستم آنالیز حرکت مجهز به 10 دوربین استفاده شد و فرکانس نمونه برداری 250 Hz در نظر گرفته شد. داده های حاصل از ثبت کینماتیک زاویه زانو در صفحه فرونتال در حین رکاب زدن با استفاده از نرم افزار Nexus (نسخه 5/2) محاسبه شد و میانیگن زاویه ابداکشن زانو در طول رکاب زدن و حداکثر زاویه ابداکشن زانو تعیین گردید. هم­چنین جهت ارزیابی کینماتیک اندام تحتانی حین دوچرخه­سواری پس از کالیبراسیون سیستم و قبل از انجام تست 18 مارکر بازتابنده آناتومیکی با قطر 15 میلی­متر در هر دو پا به روش پلاگین گیت (Plug-in-gait) بر روی سر متاتارسال دوم، قوزک خارجی، پشت پاشنه پا، قسمت میانی خارجی ساق پا، کندیل خارجی زانو، تروکانتر بزرگ، قسمت میانی خارجی فمور، خار خاصره قدامی فوقانی (ASIS خار خاصره خلفی فوقانی (PSIS) در هر فرد نصب شد ]27[.
به منظور بررسی، تجزیه و تحلیل آماری داده­های خام بهدست آمده از تحقیق، از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. برای توصیف ویژگی­های دموگرافی آزمودنی­ها از میانگین و انحراف معیار و جهت بررسی نرمال بودن توزیع داده­ها از آزمون Shapiro-Wilk استفاده شد. با توجه به نرمال بودن توزیع داده­ها (05/0<p)، پس از آنالیز، نرمال‌سازی و فیلترینگ داده­های حاصل از ثبت فعالیت الکترومایوگرافی عضلات مورد مطالعه و کینماتیک اندام تحتانی با استفاده از نرم افزار matlab نسخه 2012، از آزمون t زوجی جهت مقایسه درون­گروهی و از آزمون t مستقل جهت مقایسه نتایج به دست آمده بین گروه­های تحقیق استفاده شد. هم­چنین داده­های خام حاصل از تحقیق در برنامه Excel نسخه 2016 جمع­آوری و با نرم­افزار SPSS نسخه 21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سطح معنیداری در آزمون­ها 05/0 در نظر گرفته شد. 
 

شکل 1- آزمودنی در حال انجام رکاب زدن در دو شرایط متفاوت: با و بدون باند لوپ در انتهای فمور
 
 
نتایج
در پژوهش حاضر، تعداد 30 دانشجوی مرد در دو گروه نرمال و ژنوواروم مورد مطالعه قرار گرفتند. بررسی مشخصههای دموگرافیک نشان داد که میانگین و انحراف معیار سن، قد، وزن و شاخص توده بدنی بین دو گروه نرمال و ژنوواروم تفاوت آماری معنادری وجود ندارد (05/0<p)، اما فاصله بین کندیل­های داخلی زانو بین دو گروه از نظر آماری معنیدار بود (001/0=p) (جدول 1). نتایج تجزیه و تحلیل داده­های حاصل از تحقیق بر اساس آزمون t زوجی نشان داد که تفاوت معنی­داری در میانگین فعالیت گلوتئوس­مدیوس (Duration) در 10 سیکل رکاب زدن، زمان شروع فعالیت تنسورفاسیالاتا (Onset) و زمان پایان فعالیت گلوتئوسمدیوس (Offset) در حین رکاب زدن بین دو وضعیت با و بدون لوپ در گروه نرمال نشان داد (05/0>p) (جدول 2). در گروه ژنوواروم نتایج حاکی از معنیدار بودن میانگین فعالیت گلوتئوس مدیوس در 10 سیکل رکاب زدن، زمان شروع فعالیت گلوتئوس­مدیوس و زمان پایان فعالیت گلوتئوس­مدیوس در حین رکاب زدن بین دو وضعیت با و بدون لوپ بود (05/0>p). ولی در متغیرهای دیگر تفاوت معنیداری مشاهده نشد (جدول 2). هم­چنین نتایج این آزمون تفاوت معنی­داری را در میزان نسبت فعالیت گلوتئوس­مدیوس به تنسورفاسیالاتا در حین رکاب زدن با و بدون لوپ در هر دو گروه نرمال و ژنوواروم (045/0=p  ژنوواروم، 042/0=p نرمال)، و تفاوت زمان­بندی در Onset نسبت عضلات گلوتئوس­مدیوس به تنسورفاسیالاتا در حین رکاب زدن در گروه نرمال نشان داد (006/0=p) (جدول 3).
 
            جدول1- مشخصات دموگرافیک دانشجویان پسر دانشگاه علامه طباطبایی در سال تحصیلی 1398
مقدار P ژنوواروم (15=n)
انحراف معیار ± میانگین
نرمال (15=n)
انحراف معیار ± میانگین
متغیر
162/0 35/1 ± 31/24 50/2 ± 68/23 سن (سال)  
240/0 45/3 ± 93/72 20/2 ± 18/73 وزن (کیلوگرم)  
411/0 21/3 ± 51/175 71/3 ± 61/174 قد (سانتی متر)  
534/0 64/0 ± 21/23 95/0 ± 94/23 شاخص توده بدنی (کیلوگرم بر مترمربع)  
001/0 41/0± 25/4 57/0 ± 21/1 فاصله بین کندیل­های داخلی زانو (سانتی متر)  
           آزمون آماری t مستقل، 05/0 > P اختلاف معنی­دار           
 
جدول 2- زمان­بندی و فعالیت عضلات دانشجویان پسر دانشگاه علامه طباطبایی در سال تحصیلی 1398 حین رکاب زدن با و بدون باند لوپ در گروه نرمال و ژنوواروم
گروه عضلات بدون باند لوپ
انحراف معیار ± میانگین
با باند لوپ
انحراف معیار ± میانگین
مقدار P
نرمال
(
15=n)

گلوتئوس مدیوس Onset
Offset
Duration
41/93 ± 21/9 10/32 ± 71/3 063/0
63/44 ± 92/71 02/70 ± 51/107 018/0
07/0 ± 24/0 09/0 ± 30/0 001/0
تنسورفاسیالاتا Onset
Offset
Duration
73/10 ± 51/217 22/60 ± 12/196 007/0
41/14 ± 13/95 82/25 ± 72/115 061/0
10/0 ± 22/0 10/0 ± 23/0 091/0
ژنوواروم
(
15=n)
گلوتئوس مدیوس Onset
Offset
Duration
67/11 ± 25/13 97/24 ± 63/4 048/0
12/16 ± 13/104 02/13 ± 13/124 047/0
11/0 ± 22/0 13/0 ± 27/0 001/0
تنسورفاسیالاتا Onset
Offset
Duration
92/59 ± 23/230 12/63 ± 51/223 343/0
19/31 ± 38/73 82/91 ± 63/98 103/0
23/0 ± 32/0 26/0 ± 36/0 274/0
آزمون آماری t زوجی، 05/0 > P اختلاف معنی­دار
Onset: زمان شروع فعالیت عضلات بر اساس زاویه رکاب (Crank angleOffset: زمان پایان فعالیت عضلات بر اساس زاویه رکاب (Crank angleDuration: میانگین فعالیت عضلات در 10 سیکل رکاب زدن (هر سیکل 360 درجه، شروع سیکل از قرار گرفتن پدال در بالاترین نقطه (صفر درجه))

 
جدول 3- تفاوت زمان­بندی Onset/Offset و نسبت فعالیت عضلات گلوتئوس­مدیوس- تنسورفاسیالاتا (Gmed/TFL) دانشجویان پسر دانشگاه علامه طباطبایی در سال تحصیلی 1398 در گروه نرمال و ژنوواروم
گروه متغیر­ها بدون باند لوپ
انحراف معیار ± میانگین
با باند لوپ
انحراف معیار ± میانگین
مقدار P
نرمال
(
15=n)
Gmed/TFL Ratio 53/0 ± 33/1 62/0 ± 62/1 042/0
Gmed/TFL Onset (درجه) 68/0 ± 25/208- 84/8 ± 37/192- 006/0
Gmed/TFL Offset (درجه) 51/02 ± 25/23- 85/5 ± 25/8- 153/0
ژنوواروم
(
15=n)
Gmed/TFL Ratio 12/2 ± 80/1 59/2 ± 31/2 045/0
Gmed/TFL Onset (درجه) 26/68 ± 75/218- 72/63 ± 87/218- 991/0
Gmed/TFL   Offset (درجه) 78/25 ± 75/30 32/20 ± 52/25 740/0
آزمون آماری t زوجی، 05/0 > P اختلاف معنی­دار
Onset: زمان شروع فعالیت عضلات، Offset: زمان پایان فعالیت عضلات
 
 
هم­چنین در رابطه با شاخص کینماتیکی زانو در حین رکاب زدن با و بدون لوپ نتایج این مطالعه تفاوت معنی­داری را در میزان زاویه ابداکشن زانو (داینامیک والگوس) در گروه ژنوواروم نشان داد (047/0=p)، اما در متغیر­های دیگر تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0 < p) (جدول 4).
 
جدول 4- شاخص کینماتیکی زانو حین رکاب زدن با و بدون لوپ دانشجویان پسر دانشگاه علامه طباطبایی در سال تحصیلی 1398 در گروه نرمال و ژنوواروم
گروه متغیر بدون باند لوپ
انحراف معیار ± میانگین
با باند لوپ
انحراف معیار ± میانگین
مقدار P
نرمال
(15=n)
میانگین زاویه ابداکشن زانو (درجه) 16/5- ± 08/5- 76/4- ± 96/4- 162/0
حداکثر زاویه ابداکشن زانو (درجه) 25/3- ± 55/7- 55/3- ± 35/7- 120/0
ژنوواروم
(15=n)
میانگین زاویه ابداکشن زانو (درجه) 85/4- ± 21/8- 15/5- ± 85/5- 047/0
حداکثر زاویه ابداکشن زانو (درجه) 46/4- ± 45/10- 10/4- ± 38/8- 085/0
آزمون آماری t زوجی، 05/0 > P اختلاف معنی­دار
 
 
جهت مقایسه زمان­بندی و میزان فعالیت عضلات گلوتئوس­مدیوس و تنسورفاسیالاتا در دو شرایط با و بدون لوپ حین رکاب زدن بین دو گروه نرمال و ژنوواروم از آزمون t دو نمونه مستقل استفاده شد. نتایج آزمون تفاوت معنی­داری را در رابطه با میانگین فعالیت تنسورفاسیالاتا در 10 سیکل رکاب زدن با و بدون باند لوپ، زمان پایان فعالیت عضله گلوتئوس مدیوس و تنسورفاسیالاتا با باند لوپ، زمان پایان فعالیت عضله گلوتئوس­مدیوس بدون باند لوپ و زمان شروع فعالیت عضله تنسورفاسیالاتا با و بدون باند لوپ در حین رکاب زدن بین دو گروه نشان داد (جدول 5). ولی در زمان­بندی و میزان فعالیت عضلات دیگر بین دو گروه تفاوت معنا­داری مشاهده نشد (جدول 5). از طرفی نتایج حاصل از تحقیق تفاوت معنی­داری را در میزان میانگین و حداکثر زاویه ابداکشن زانو (داینامیک والگوس) حین رکاب زدن بدون باند لوپ بین دو گروه نشان داد. اما بین میانگین و حداکثر زاویه ابداکشن زانو حین رکاب زدن با لوپ بین دو گروه تفاوت معنیداری مشاهده نشد (جدول 6).
 
جدول 5- مقایسه تفاوت زمان­بندی و فعالیت عضلات دانشجویان پسر دانشگاه علامه طباطبایی در سال تحصیلی 1398 حین رکاب زدن با و بدون لوپ بین افراد نرمال و ژنوواروم
 
عضلات           متغیر نرمال (15=n)
انحراف معیار ± میانگین
ژنوواروم (15=n)
انحراف معیار ± میانگین
مقدار P
گلوتئوس مدیوس Onset بدون باند لوپ 43/9 ± 25/9 67/11 ± 25/13 881/0
با باند لوپ 15/3 ± 75/3 97/2 ± 63/4 793/0
Offset بدون باند لوپ 60/44 ± 88/71 12/16 ± 13/104 017/0
با باند لوپ 96/69 ± 51/107 02/13 ± 13/124 008/0
Duration بدون باند لوپ 08/0 ± 24/0 11/0 ± 22/0 332/0
با باند لوپ 09/0 ± 30/0 13/0 ± 28/0 342/0
تنسورفاسیالاتا Onset بدون باند لوپ 69/10 ± 51/217 92/59 ± 05/232 005/0
با باند لوپ 19/6 ± 13/196 02/63 ± 51/223 002/0
Offset بدون باند لوپ 45/14 ± 13/95 19/31 ± 38/73 061/0
با باند لوپ 82/25 ± 75/115 76/9 ± 63/98 007/0
Duration بدون باند لوپ 11/0 ± 22/0 24/0 ± 33/0 003/0
با باند لوپ 11/0 ± 24/0 27/0 ± 38/0 001/0
آزمون آماری t مستقل، 05/0 > P اختلاف معنی­دار
Onset: زمان شروع فعالیت عضلات بر اساس زاویه رکاب (Crank angleOffset: زمان پایان فعالیت عضلات بر اساس زاویه رکاب (Crank angleDuration: میانگین فعالیت عضلات در 10 سیکل رکاب زدن (هر سیکل 360 درجه، شروع سیکل از قرار گرفتن پدال در بالاترین نقطه (صفر درجه))
 
جدول 6- شاخص کینماتیکی زانو دانشجویان پسر دانشگاه علامه طباطبایی در سال تحصیلی 1398 حین رکاب زدن با و بدون لوپ بین افراد نرمال و ژنوواروم
متغیر نرمال (15=n)
انحراف معیار ± میانگین
ژنوواروم (15=n)
انحراف معیار ± میانگین
مقدار P  
میانگین زاویه ابداکشن زانو (درجه) بدون باندلوپ 16/5- ± 08/5- 85/4- ± 21/8- 021/0
با باند لوپ 76/4- ± 96/4- 15/5- ± 85/5- 760/0
حداکثر زاویه ابداکشن زانو (درجه) بدون باند لوپ 25/3- ± 55/7- 46/4- ± 45/10- 027/0
با باند لوپ 55/3- ± 35/7- 10/4- ± 38/8- 095/0
 
آزمون آماری t مستقل، 05/0 > P اختلاف معنی­دار
 
 
 
بحث
به­طور کلی نتایج تحقیق حاضر در این بخش گویای این بود که رکاب زدن با باند لوپ باعث افزایش فعالیت گلوتئوسمدیوس و نسبت فعالیت گلوتئوس­مدیوس به تنسورفاسیالاتا در مقایسه با  بدون باند­لوپ در حین رکاب زدن در افراد نرمال می­شود اما تفاوت معنیداری در میانگین و حداکثر زاویه ابداکشن زانو در حین رکاب زدن با و بدون لوپ مشاهده نشد. با توجه به اهمیت تقویت عضله گلوتئوسمدیوس در تکلیفهای مختلف به عنوان یک استراتژی پایه جهت کنترل اختلال­های اندام تحتانی ]28[ و هم­چنین کنترل نزدیک شدن و چرخش داخلی ران و پیشگیری از سندرم ITBS و PFPS ]15، 10-9[، بسیاری از مطالعات جهت طراحی پروتکل­های درمانی به بررسی افزایش فعالیت گلوتئوس­مدیوس نسبت به تنسورفاسیالاتا در تکلیفهای مختلف پرداخته­اند، در همین راستا در مطالعهایDistefano  و همکاران گزارش کردند که برنامه های توان­بخشی و پیشگیری از آسیب­های اندام تحتانی اغلب شامل تمریناتی است که در سطح دشواری متفاوت ایجاد میشود، جایی که یکی از اهداف اصلی افزایش فعالیت عضلات گلوتئال است ]29[.
در سال­های اخیر مطالعات متعددی با هدف افزایش فعالیت گلوتئوس­مدیوس و اکسترنال روتیتورهای هیپ از باند لوپ در اطراف فمور به منظور ایجاد مقاومت استفاده کرده­اند. برای مثال Lewis و همکاران در مطالعه­ای به بررسی فعالیت عضلات هیپ در حرکت Side Stepping با باند لوپ در نواحی مختلف اندام تحتانی با هدف افزایش فعالیت گلوتئوس­مدیوس و عین حال عدم افزایش تنسورفاسیالاتا پرداختند، آن­ها در این تحقیق گزارش کردند که در مقایسه با قرار دادن باند لوپ در اطراف مچ پا حین Side Stepping، قرار دادن باند لوپ در اطراف Foot برای ایجاد مقاومت، فعالیت بیشتری در عضله گلوتئوس مدیوس بدون افزایش فعالیت تنسورفاسیالاتا ایجاد می­کند ]30[. در تحقیقی دیگرFoley  و همکاران گزارش کردند که انجام حرکت اسکات با باند لوپ، با وجود تغییرات اندک روی کینماتیک زانو از طریق فعالیت حداکثری عضلات ثبات دهنده (گلوتئال) باعث افزایش ثبات زانو می­شود ]15[ هم‌چنینYoudas  و همکاران گزارش کردند که استفاده از باند لوپ باعث افزایش فعالیت عضلات گلوتئال در تمرینات ایستاده می­شود، اگرچه آن­ها در این تحقیقات عضلات همکار را از جمله تنسورفاسیالاتا را بررسی نکردند ]31[. زمانی که ما تمرینی را جهت افزایش فعالیت عضله­ای به صورت اختصاصیتر طراحی می­کنیم باید عضلات همکار آن را نیز در نظر بگیریم، عضلات همکار در حین انجام یک حرکت با هم کار می­کنند و بر روی یکدیگر تأثیر می­گذارند ]33-32[. در نتیجه در طراحی پروتکل تمرینی جهت افزایش فعالیت اختصاصیتر عضله گلوتئوس­مدیوس باید عضله تنسورفاسیالاتا نیز در نظر گرفته شود.
با توجه به نتایج به­دست آمده حاصل از این تحقیق نسبت فعالیت گلوتئوس­مدیوس به تنسورفاسیالاتا معنیدار بوده که به نظر می­رسد لود ایجاد شده بوسیله باند لوپ و در نهایت افزایش مقاومت عضلات اکسترنال روتیتور فمور در برابر نزدیک شدن و چرخش داخلی ران باعث افزایش فعالیت این عضلات به­خصوص عضله گلوتئوس­مدیوس در حین رکاب زدن می­شود. بنابراین، باند لوپ در حین رکاب زدن می­تواند به عنوان یک تمرین مؤثر جهت افزایش و تقویت اختصاصی­تر عضله گلوتئوس­مدیوس نسبت به تنسورفاسیالاتا به عنوان یک پروتکل تمرینی تقویت عضلات ثبات دهنده زانو به طور پیشرونده در نظر گرفته شود، اگرچه در همین راستا شواهد رو به رشدی وجود دارد که باید در طراحی تمرینات، تقویت عضلات گلوتئال به­خصوص گلوتئوس­مدیوس جهت پیشگیری و کنترل آسیب­های PFPS و ITBS و افزایش ثبات در مفصل زانو در نظر گرفته شود ]35-34، 9[. از طرفی در رابطه با Onset و Offset عضلات، نتایج حاضر در حین رکاب زدن با لوپ نسبت به بدون لوپ گویای این بود که فعالیت عضله  گلوتئوس­مدیوس دیرتر به پایان می­رسید اما زمان فعالیت عضله تنسورفاسیالاتا زودتر آغاز می­شد.
هم­چنین در رابطه با افراد با ناهنجاری ژنوواروم، نتایج مطالعه حاضر در این بخش گویای این بود که فعالیت عضله تنسورفاسیالاتا در هر دو شرایط با و بدون لوپ بیشتر از فعالیت عضله گلوتئوس­مدیوس است، اگرچه نسبت فعالیت گلوتئوس­مدیوس به تنسورفاسیالاتا در حین رکاب زدن با باند لوپ نسبت به بدون لوپ به نفع گلوتئوس­مدیوس معنیدار بود، اما به هرحال فعالیت عضله تنسورفاسیالاتا در هر دو شرایط بیشتر از گلوتئوس­مدیوس بود. هم­چنین در رابطه با کینماتیک اندام تحتانی، تفاوت معنیداری در میانگین زاویه ابداکشن زانو در حین رکاب زدن با و بدون لوپ در گروه ژنوواروم مشاهده شد، اما تفاوت معنیداری در حداکثر زاویه ابداکشن زانو مشاهده نشد. با توجه به این­که در افراد با ناهنجاری ژنوواروم، چرخش داخلی ران دیده می­شود ]11[ و نتایج تحقیق حاضر حاکی از افزایش میانگین زاویه ابداکشن زانو در این افراد در حین رکاب زدن بدون باند لوپ بود، به نظر می­رسد ناهنجاری ژنوواروم با کاهش فعالیت و عملکرد عضله گلوتئوس مدیوس همراه است، و نتایج حاضر در این بخش از تئوری رابطه بین ضعف در یک عضله و غالب شدن عضله همکار به عنوان عضله اولیه حمایت می­کند ]9[، در نتیجه می­توان افزایش میانگین زاویه ابداکشن زانو را با افزایش فعالیت عضله تنسورفاسیالاتا در این افراد نسبت داد. در نتیجه غالب بودن عضله تنسورفاسیالاتا نسبت به گلوتئوس­مدیوس در حین رکاب زدن بدون لوپ در افراد با ژنوواروم می­تواند نیروی خارجی را از طریق اتصال به باند ایلیوتیبیال به کشکک وارد کند، که این الگوی فعالیت عضلانی با PFPS و ITBS مرتبط است که در همین راستاSelkowitz  و همکاران گزارش کردند که در طراحی تمرینات، افزایش فعالیت و یا تقویت عضله تنسورفاسیالاتا ممکن است اثر معکوس در این افراد داشته باشد که چرخش داخلی ران یکی از عوامل ایجاد اختلال اسکلتی-عضلانی است ]9[.
اگرچه نتایج حاضر در این بخش گویای این بود که باند لوپ در حین رکاب زدن به صورت اختصاصی باعث افزایش گلوتئوس­مدیوس و عدم کاهش تنسورفاسیالاتا نشد، اما نتایج نشان داد که رکاب زدن با باند لوپ می­تواند باعث افزایش نسبت فعالیت گلوتئوس­مدیوس به تنسورفاسیالاتا، بهبود زمان اغاز فعالیت گلوتئوس­مدیوس و اصلاح کینماتیک زانو در صفحه فرونتال باشد. بنابراین با توجه به در ارتباط بودن افزایش زاویه ابداکشن زانو با مشکلات زانو و جهت جلوگیری از این مکانیک تغییر یافته در این شرایط، انجام رکاب زدن با باند لوپ می­تواند به عنوان یک روش مؤثر جهت کنترل کینماتیک زانو و بالطبع پیش­گیری از آسیب مورد استفاده قرار بگیرد. به عبارتی نتایج حاصل از این تحقیق گویای این بود که در افراد با ناهنجاری ژنوواروم حین رکاب زدن داینامیک والگوس مشاهده می­شود، اما به هر حال باند لوپ روی کینماتیک زانو اثر گذاشته و میانگین زاویه ابداکشن زانو را کم می­کند. هم­چنین  نتایج حاکی از این بود که باند لوپ در حین رکاب زدن تا حدودی روی حداکثر زاویه ابداکشن زانو هم تأثیر گذاشته بود، اما این نتایج از نظر آماری معنیدار نبود.
مطالعه ما با محدودیت‌هایی نیز همراه بود که باید به آن‌ها توجه شود. اول اینکه به­دلیل مقطعی بودن این مطالعه اثر بلند مدت این تمرینات را نمی­توان تعیین کرد. دوم، crosstalk ممکن است بین عضلات گلوتئوس­مدیوس و تنسورفاسیالاتا به­دلیل استفاده از الکترودهای سطحی رخ داده باشد، با این­که این یک محدودیت شناخته شده از این روش پرکاربرد است. سوم، با توجه به این­که شرکت کنندگان در این مطالعه مردان بودند، نتایج حاصل از این تحقیق را نمی­توان به همه افراد از جمله خانم­ها تعمیم داد. پیشنهاد می­شود مطالعات آینده، به بررسی کینماتیک و فعالیت عضلات اندام تحتانی با شدت و سرعت متفاوت حین رکاب زدن و هم­چنین در افراد با ناهنجارهای اسکلتی عضلانی دیگر برای اگاهی از شناخت الگوهای­ حرکتی جهت طراحی تمرینات با اهداف توان­بخشی و پیش­گیری از آسیب بپردازند. هم­چنین پیشنهاد می­شود عضلات سایر درگیر در حین رکاب زدن را مد نظر قرار دهند.
نتیجه­گیری
نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که رکاب­زدن با باند لوپ می­تواند به عنوان یک روش مؤثر جهت افزایش عملکرد و اکتیویشن عضله گلوتئوس­مدیوس و در عین حال کاهش اکتیویشن عضله تنسورفاسیالاتا و بهبود کینماتیک زانو در صفحه فرونتال جهت پش­گیری از آسیب و بهبود ثبات زانو در افراد سالم و ژنوواروم در نظر گرفته شود.
تشکر و قدردانی
این مقاله برگرفته از پایان‌نامه کارشناسی ارشد خانم مونا حیدریان به راهنمایی خانم دکتر فریده باباخانی در دانشگاه علامه طباطبایی تهران می­باشد. بدین وسیله از تمامی دانشجویان جهت شرکت در این مطالعه و مسئولین کلینیک موفقیان که ما را در اجرای این پژوهش یاری کردند، کمال تشکر و قدردانی را داریم.
.
 
 

 
References
 
 
 
[1]     Oja P, Titze S, Bauman A, de Geus B, Krenn P, Reger-Nash B, et al. Health benefits of cycling: A systematic review. Scand J Med Sci Sports 2011; 21(4): 496–509.
[2]     Kutzner I, Heinlein B, Graichen F, Rohlmann A, Halder AM, Beier A, et al. Loading of the knee joint during ergometer cycling: Telemetric in vivo data.
J Orthop Sports Phys Ther 2012; 42(12): 1032–8.

[3]     Clarsen B, Krosshaug T, Bahr R. Overuse injuries in professional road cyclists. Am J Sports Med 2010; 38(12): 2494–501.
[4]     Wanich T, Hodgkins C, Columbier JA, Muraski E, Kennedy JG. Cycling injuries of the lower extremity. J Am Acad Orthop Surg Surgeons 2007; 15(12): 748–56.
[5]     Kotler DH, Babu AN, Robidoux G. Prevention, evaluation, and rehabilitation of cycling-related injury. Curr Sports Med Rep 2016; 15(3): 199–206.
[6]     Silberman MR. Bicycling injuries. Curr Sports Med Rep 2013; 12(5): 337–45.
[7]     Aderem J, Louw QA. Biomechanical risk factors associated with iliotibial band syndrome in runners: A systematic review Rehabilitation, physical therapy and occupational health. BMC Musculoskelet Disord 2015; 16(1): 356.
[8]     Merican AM, Amis AA. Iliotibial band tension affects patellofemoral and tibiofemoral kinematics. J Biomech 2009; 42(10): 1539–46.
[9]     Selkowitz DM, Beneck GJ, Powers CM. Which exercises target the gluteal muscles while minimizing activation of the tensor fascia lata? Electromyographic assessment using fine-wire electrodes. J Orthop Sports Phys Ther 2013; 43(2): 54–64.
[10]   Lee JH, Cynn HS, Kwon OY, Yi CH, Yoon TL, Choi WJ, et al. Different hip rotations influence hip abductor muscles activity during isometric side-lying hip abduction in subjects with gluteus medius weakness.  J Electromyogr Kinesiol 2014; 24(2): 318–24.
[11]   Bougie TL. Movement system impairment syndromes of the extremities, cervical and thoracic spines. Vol. 17, Man Ther Elsevier Health Sciences; 2012. 196 p.
[12]   Nathan AJ, Scobell A. How China sees America. Vol. 91, Foreign Affairs. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2012. 49-118 p.
[13]   Souza RB, Powers CM. Differences in hip kinematics, muscle strength, and muscle activation between subjects with and without patellofemoral pain. J Orthop Sports Phys Ther 2009; 39(1): 12–9.
[14]   Powers CM. The influence of abnormal hip mechanics on knee injury: A biomechanical perspective. J Orthop Sports Phys Ther 2010; 40(2): 42–51.
[15]   Foley RCA, Bulbrook BD, Button DC, Holmes MWR. Effects of a Band Loop on Lower Extremity Muscle Activity and Kinematics During the Barbell Squat. Int J Sports Phys Ther 2017; 12(4): 550–9.
[16]   Gooyers CE, Beach TAC, Frost DM, Callaghan JP. The influence of resistance bands on frontal plane knee mechanics during body-weight squat and vertical jump movements. Sports Biomech 2012; 11(3): 391–401.
[17]   Hewett TE, Myer GD, Ford KR, Heidt RS, Colosimo AJ, McLean SG, et al. Biomechanical measures of neuromuscular control and valgus loading of the knee predict anterior cruciate ligament injury risk in female athletes: A prospective study. Am J Sports Med 2005; 33(4): 492–501.
[18]   Letafatkar A, Mantashloo Z, Moradi M. Comparison the time to stabilization and activity of the lower extremity muscles during jump-landing in subjects with and without Genu Varum. Gait Posture 2018; 65: 256–61.
[19]   Letafatkar A, Hatefi M, Babakhani F, Abbaszadeh Ghanati H, Wallace B. The influence of hip rotations on muscle activity during unilateral weight-bearing exercises in individuals with and without genu varum: A cross-sectional study. Phys The Sport 2020; 43: 224–9.
[20]   Samaei A, Bakhtiary AH, Elham F, Rezasoltani A. Effects of genu varum deformity on postural stability.  Int J Sports Med 2012; 33(6): 469–73.
[21]   Lopes AD, Alouche SR, Hakansson N, Cohen M. Electromyography during pedaling on upright and recumbent ergometer. Int J Sports Phys Ther 2014; 9(1): 76–81.
[22]   Gardner JK, Zhang S, Liu H, Klipple G, Stewart C, Milner CE, et al. Effects of toe-in angles on knee biomechanics in cycling of patients with medial knee osteoarthritis. Clinical Biomechanics 2015; 30(3): 276–82.
[23]   Hermens HJ, Freriks B, Disselhorst-Klug C, Rau G. Development of recommendations for SEMG sensors and sensor placement procedures.  J Electromyogr Kinesiol 2000; 10(5): 361–74.
[24]   McBeth JM, Earl-Boehm JE, Cobb SC, Huddleston WE. Hip muscle activity during 3 side-lying hip-strengthening exercises in distance runners. J Athl Train 2012; 47(1): 15–23.
[25]   Peterson Kendall F, Kendall McCreary E, Geise Provance P, McIntyre Rodgers M, Anthony Romani W. Muscles Testing and Function with Posture and Pain. Vol. 103. Lippincott Williams & Wilkins; 2005. 465 p.
[26]   Slater L V., Hart JM. Muscle Activation Patterns during Different Squat Techniques. J Strength Cond Res 2017; 31(3): 667–76.
[27]   Daniilidis K, Jakubowitz E, Thomann A, Ettinger S, Stukenborg-Colsman C, Yao D. Does a foot-drop implant improve kinetic and kinematic parameters in the foot and ankle? Arch Orthop Trauma Surg 2017; 137(4): 499–506.
[28]   French HP, Dunleavy M, Cusack T. Activation levels of gluteus medius during therapeutic exercise as measured with electromyography: a structured review. Phys Ther Rev 2010; 15(2): 92–105.
[29]   Distefano LJ, Blackburn JT, Marshall SW, Padua DA. Gluteal muscle activation during common therapeutic exercises.  J Orthop Sports Phys Ther 2009; 39(7): 532–40.
[30]   Lewis CL, Foley HD, Lee TS, Berry JW. Hip-muscle activity in men and women during resisted side stepping with different band positions. J Athl Train 2018; 53(11): 1071–81.
[31]   Youdas JW, Adams KE, Bertucci JE, Brooks KJ, Nelson MM, Hollman JH. Muscle activation levels of the gluteus maximus and medius during standing hip-joint-strengthening exercises using elastic-tubing resistance. J Sport Rehabil 2014; 23(1): 1–11.
[32]   Maffetone P. The assessment and treatment of muscular imbalance – The Janda Approach.  J Bodyw Mov Ther 2010; 14(3): 287–8.
[33]   Chance-Larsen K, Littlewood C, Garth A. Prone hip extension with lower abdominal hollowing improves the relative timing of gluteus maximus activation in relation to biceps femoris. Man Ther 2010; 15(1): 61–5.
[34]   Fredericson M, Cookingham CL, Chaudhari AM, Dowdell BC, Oestreicher N, Sahrmann SA. Hip abductor weakness in distance runners with iliotibial band syndrome. Clin J Sport Med 2000; 10(3): 169–75.
[35]   Khayambashi K, Mohammadkhani Z, Ghaznavi K, Lyle MA, Powers CM. The effects of isolated hip abductor and external rotator muscle strengthening on pain, health status, and hip strength in females with patellofemoral pain: A randomized controlled trial.  J Orthop Sports Phys Ther 2012; 42(1): 22–9.


The Effect of Band Loop on Kinematic and Electromyography of Lower Extremities during Pedaling with Ergometer in Male Students with Genuvarum: A Descriptive Study
 
M. Heydarian[5], F. Babakhani[6], M. Hatefi[7], R. Balochi[8]
 
 
Received: 07/03/2020  Sent for Revision: 19/04/2020 Received Revised Manuscript: 16/06/2020 Accepted:  20/06/2020
 
Background and Objectives: Change in the lower extremity alignments in the frontal plane and muscle activation patterns during pedaling is associated with patellofemoral pain (PFP) and iliotibial band (ITB) syndrome. Therefore, the aim of the present study was to determine the effect of band loop on kinematic and electromyography of lower extremities during pedaling.
Materials and Methods: In this descriptive study, Kinematic information of the lower extremity and the electromyographic activity of muscles of 30 male students (normal=15, Genuvarum (GV)=15) in the Movafaghian Clinic in Tehran were recorded during pedaling with and without band loop in 10 pedaling cycles of last 30 seconds. Independent t-test and paired t-test were used to analyze the data.
Results: The results showed a significant difference in the gluteus medius (Gmed) muscle activation (p=0.001) and Gmed/tensor fasciae latae (TFL) activity ratio in both groups (normal p= 0.042, GV p= 0.045), onset of TFL (p=0.007) and offset of Gmed activity (p=0.018) in the normal group, and the onset of Gmed muscle (p=0.048), offset of Gmed (p=0.047) and mean knee abduction angle (p=0.047) in the GV group. Also, the results showed a significant difference in TFL activation with and without the loop across the two groups (with loop p= 0.001, without loop p= 0.003) and the mean (p=0.021) and maximum knee abduction angle (p=0.027) without loop between the two groups.
Conclusion: Pedaling with loop band can be an effective method to increase the function and activation of Gmed muscle while decreasing TFL, improving knee kinematics in the frontal plane and knee stability to prevent injury in the normal and GV groups.
Key words: Surface electromyography, Band loop, Kinematic, Ergometer
Funding: This study did not have any funds.
Conflict of interest: None declared.
Ethical approval: The Ethics Committee of Allameh Tabataba’i University approved the study (IR.ATU.REC.1398.017).
How to cite this article: Heydarian M, Babakhani F, Hatefi M, Balochi R. The Effect of Band Loop on Kinematic and Electromyography of Lower Extremities During Pedaling with Ergometer in Male Students with Genuvarum: A Descriptive Study. J Rafsanjan Univ Med Sci 2020; 19 (5): 447-62. [Farsi]


 
[1]- کارشناسی ارشد، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
[2]- استادیار، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
تلفن: 48394121-021، دورنگار: 48394121-021، پست الکترونیکی: farideh_babakhani@yahoo.com
[3]- دانشجوی دکتری، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
[4]- دانشیار، گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
 
[5]- MSc, Dept. of Sport Injury and Corrective Exercise, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran, ORCID: 0000-0002-5637-5739
[6]- Assistant Prof., Dept. of Sport Injury and Corrective Exercise, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran, ORCID: 0000-0002-1035-5011
(Corresponding Author) Tel: (021) 48394121, Fax: (021) 48394121, E-mail: farideh_babakhani@yahoo.com
[7]- PhD Candidate, Dept. of Sport Injury and Corrective Exercise, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran, ORCID: 0000-0002-0308-4452
[8]- Associate Prof., Dept of Sport Injury and Corrective Exercise, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran, ORCID: 0000-0001-6833-8524
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تربيت بدني
دریافت: 1398/11/25 | پذیرش: 1399/3/31 | انتشار: 1399/6/9

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb