Ethics code: IR.IAU.CTB.REC.1404.229
Ghorbani S, Poursalehi Navideh M. The Mediating Role of Experiential Avoidance in the Relationship between Psychological Distress and Game Addiction Disorder in Adolescents:
A Descriptive Study. JRUMS 2026; 25 (3) :239-252
URL:
http://journal.rums.ac.ir/article-1-7955-fa.html
قربانی شیدا، پورصالحی نویده مرضیه. بررسی نقش واسطهای اجتناب تجربی در رابطه بین پریشانی روانشناختی با اختلال اعتیاد به بازی در نوجوانان: یک مطالعه توصیفی. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1405; 25 (3) :239-252
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-7955-fa.html
دکتری، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شرق، تهران، ایران.
متن کامل [PDF 412 kb]
(10 دریافت)
|
چکیده (HTML) (9 مشاهده)
متن کامل: (6 مشاهده)
مقاله پژوهشی
مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
دوره 25، خرداد 1405، 252-239
بررسی نقش واسطهای اجتناب تجربی در رابطه بین پریشانی روانشناختی با اختلال اعتیاد به بازی در نوجوانان: یک مطالعه توصیفی
شیدا قربانی[1]، مرضیه پورصالحی نویده[2]
دریافت مقاله: 15/01/1405 ارسال مقاله به نویسنده جهت اصلاح: 13/02/1405 دریافت اصلاحیه از نویسنده: 23/03/1405 پذیرش مقاله: 24/03/1405
چکیده
زمینه و هدف: اعتیاد به بازیهای دیجیتال یکی از چالشهای سلامت روان در نوجوانان است و پریشانی روانشناختی بهعنوان عامل زمینهساز آن شناسایی شده است. هدف پژوهش تعیین نقش میانجی اجتناب تجربی در رابطه پریشانی روانشناختی با اختلال اعتیاد به بازی در نوجوانان بود.
مواد و روشها: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را دانشآموزان دوره دوم متوسطه مدارس دولتی شهر تهران در سال تحصیلی 1405-1404 تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 314 نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل مقیاس پریشانی روانشناختی Lovibond و Lovibond (1995)، پرسشنامه اجتناب تجربی Bond و همکاران (2011) و مقیاس اعتیاد به بازی دیجیتالی Matinfar و همکاران (1396) بود. دادهها با استفاده از همبستگی Pearson و مدلیابی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که پریشانی روانشناختی تأثیر مثبت و معناداری بر اختلال اعتیاد به بازی دارا بود (41/0=β، 01/0>P). همچنین، اجتناب تجربی پیشبینیکننده معنادار اختلال اعتیاد به بازی بود (45/0=β، 01/0>P). افزون بر این، بین پریشانی روانشناختی و اجتناب تجربی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (28/0=β، 01/0>P). نتایج حاکی از اثر غیرمستقیم پریشانی روانشناختی بر اختلال اعتیاد به بازی از طریق اجتناب تجربی در نوجوانان (13/0=β، 01/0>P) و اثر کل پریشانی روانشناختی بر این اختلال (54/0=β، 01/0>P) بود.
نتیجهگیری: یافتهها حاکی از نقش میانجی اجتناب تجربی در رابطه پریشانی روانشناختی و اعتیاد به بازی بود. لذا، برنامههای غربالگری و مداخلات مبتنی بر انعطافپذیری روانشناختی در مدارس پیشنهاد میشود.
واژههای کلیدی: اختلال اعتیاد به بازی، اجتناب تجربی، پریشانی روانشناختی، نوجوانان
ارجاع: قربانی ش، پورصالحی نویده م. بررسی نقش واسطهای خیالپردازی ناسازگارانه در رابطه بین آسیبهای دوران کودکی با احتمال خودکشی در بیماران مبتلا به اختلال وسواسی جبری: یک مطالعه توصیفی . سال 1405، دوره 25، شماره 3، صفحات: 252-239.
مقدمه
در عصر حاضر، گسترش فناوریهای دیجیتال و دسترسی آسان به بازیهای رایانهای، الگوهای جدیدی از رفتارهای اعتیادی را در میان نوجوانان رقم زده است (1). اعتیاد به بازی بهعنوان یک اختلال رفتاری نوظهور، توجه پژوهشگران حوزه علوم پزشکی و روانشناسی را به خود جلب کرده است (2). بر اساس طبقهبندی بیماریها (International classification of diseases, 11th revision; ICD-11)، اختلال بازی (Gaming disorder) بهعنوان یک وضعیت بالینی شناسایی شده و شامل الگوی رفتاری مداوم یا عودکننده در بازیهای دیجیتال است که منجر به اختلال قابلتوجه در عملکرد فردی، خانوادگی و تحصیلی میشود (3).
مطالعات اپیدمیولوژیک نشان میدهند که شیوع اعتیاد به بازی در میان نوجوانان در حال افزایش است (4). بر اساس مطالعات اپیدمیولوژیک، شیوع اختلال بازی در میان نوجوانان و جوانان بین یک تا ده درصد گزارش شده است (7-5). در ایران نیز پژوهشهای متعددی حاکی از شیوع بالای اعتیاد به بازیهای رایانهای در میان دانشآموزان و دانشجویان است (9، 8). این آمارها حاکی از اهمیت توجه جدی به این پدیده در حوزه سلامت عمومی است (7). با توجه به اهمیت این معضل، شناسایی عوامل روانشناختی زیربنایی که در ایجاد یا تداوم این رفتار نقش دارند، ضرورتی انکارناپذیر است (6).
پریشانی روانشناختی (Psychological distress) از جمله عوامل خطرساز مهم در بروز رفتارهای اعتیادی به شمار میرود (10). مطالعات نشان دادهاند که نوجوانان با سطوح بالای پریشانی روانشناختی، بیشتر در معرض ابتلاء به اختلالات اعتیادی قرار دارند (11). این سازه شامل علائمی مانند اضطراب، افسردگی، تحریکپذیری، بیخوابی و علائم جسمی مرتبط با استرس است (12). مطالعات متعددی رابطه بین پریشانی روانشناختی و اعتیاد به بازی را تأیید کردهاند (14-10). این رابطه میتواند از مسیرهای مختلفی مانند استفاده از بازی بهعنوان یک مکانیسم مقابلهای ناسازگار برای فرار از افکار و احساسات ناخوشایند، یا تأثیرات نوروبیولوژیک پریشانی بر سیستم پاداش مغزی، تحقق یابد (11). Deng و همکاران نیز گزارش کردند افراد با سطح پریشانی روانشناختی (افسردگی، استرس و اضطراب) بالا به احتمال بیشتری اعتیاد به بازیهای آنلاین را تجربه میکنند (10). اما طبق مطالعات، در طولانی مدت این روند ناسازگار بوده و بهطور کلی با کیفیت پایین زندگی و سلامت روانی کمتر همراه است (5).
در این میان، اجتناب تجربی (Experiential avoidance) بهعنوان یک سازه روانشناختی مطرح میشود که به تمایل فرد برای فرار یا اجتناب از افکار، احساسات و تجارب ناخوشایند اشاره دارد (15). طبق نظریه پذیرش و تعهد (Acceptance and commitment therapy; ACT)، اجتناب تجربی میتواند بهعنوان یک مکانیسم ناسازگار در برخورد با پریشانی عمل کرده و زمینهساز بروز رفتارهای جایگزین مانند اعتیاد به بازی شود (16). پژوهشها نیز حاکی از اهمیت اجتناب تجربی در بروز اختلال بازی اینترنتی در نمونههای غیربالینی است و شرایط خاصی مانند پریشانی روانشناختی، با افزایش اجتناب تجربی در ارتباط هستند (19-17). پژوهش Yi و همکاران نشان داد که علائم اختلال بازی اینترنتی منجر به کاهش انعطافپذیری شناختی در فرد و به دنبال آن کاهش سلامت روانشناختی در وی میگردد (18).
با وجود مطالعات متعدد در زمینه اعتیاد به اینترنت و بازیهای رایانهای (14-10)، پژوهشهای اندکی به بررسی نقش میانجی اجتناب تجربی در رابطه بین پریشانی روانشناختی و اعتیاد به بازی پرداختهاند. بیشتر مطالعات قبلی بر روابط مستقیم بین متغیرها متمرکز بوده و کمتر به بررسی مسیرهای غیرمستقیم و مکانیسمهای زیربنایی این رابطه پرداختهاند که شکاف تحقیقاتی در این زمینه وجود دارد (10). همچنین، با توجه به اهمیت دوره نوجوانی و شیوع بالای اعتیاد به بازی در این گروه سنی در ایران، ضرورت انجام پژوهش حاضر بیش از پیش احساس میشود. نتایج این پژوهش میتواند در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای کاهش اعتیاد به بازی در نوجوانان مؤثر باشد و به درک بهتر مکانیسمهای روانشناختی این اختلال کمک کند. بنابراین، هدف پژوهش حاضر تعیین نقش واسطهای اجتناب تجربی در رابطه بین پریشانی روانشناختی با اختلال اعتیاد به بازی در نوجوانان است. در شکل 1 مدل پیشنهادی پژوهش ارائه شده است.
