جلد 12، شماره 11 - ( 11-1392 )                   جلد 12 شماره 11 صفحات 881-894 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dadashpoor A, Shojaeddin S, Alizadeh M. The Effect of Strength Exercise Program on the Hip Abductor and Lateral Rotator Muscles in Correcting Pronated Foot. JRUMS. 2014; 12 (11) :881-894
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-1499-fa.html
داداش پور امیر، شجاع الدین سید صدرالدین، علیزاده محمد حسین. بررسی تأثیر یک برنامه تمرینی قدرتی بر عضلات دور‌کننده و چرخش‌دهنده خارجی ران در اصلاح پای چرخیده به داخل. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1392; 12 (11) :881-894

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-1499-fa.html


کارشناس ارشد تربيت‌بدنی، گروه حرکات‌ اصلاحی و آسيب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربيت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ايران
چکیده:   (5051 مشاهده)

  چکیده

  زمینه و هدف: پای چرخیده به داخل از جمله ناهنجاری‌های رایج اندام تحتانی می‌باشد که با افتادگی استخوان ناوی همراه بوده و ممکن است متأثر از عضلات ران باشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تأثیر یک برنامه تمرین قدرتی بر عضلات دور‌کننده و چرخش‌دهنده خارجی ران در پای چرخیده به داخل بود.

  مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده بود. سی آزمودنی مرد 25-18 ساله به صورت هدفمند که پای چرخیده به داخل داشته انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه 15 نفری کنترل و تجربی قرار گرفتند. قبل از آغاز برنامه تمرینی، پای چرخیده به داخل آزمودنی‌ها با آزمون افتادگی استخوان ناوی و قدرت عضلات دورکننده و چرخش‌دهنده خارجی ران با دیناموتر دستی اندازه‌گیری شد. گروه تجربی، به مدت شش هفته، و با تواتر سه جلسه در هفته برنامه تمرین قدرتی بر عضلات ناحیه پراگزیمال اندام تحتانی را اجرا نمودند و گروه کنترل فعالیت معمول خود را سپری نمود. پس از شش هفته تمرین قدرتی، قدرت عضلات و پای چرخیده به داخل مجدداً اندازه‌گیری شد. تحلیل اطلاعات با آزمون t زوجی و مستقل برای اختلافات درون گروهی و بین گروهی استفاده گردید.

  یافته‌ها: نتایج نشان داد که افزایش معنی‌داری در قدرت عضلات دورکننده (00 1 /0 p< ) و چرخاننده خارجی (00 1 /0 p< ) و همچنین، پای چرخیده به داخل (001/0= p ) بین پیش و پس‌آزمون گروه تجربی وجود دارد. لیکن در گروه کنترل تغییر معنی‌داری مشاهده نگردید (05/0< p ). در مقایسه دو گروه، نتایج نشان داد که بین دو گروه تجربی و کنترل در پیش‌آزمون پای چرخیده به داخل تفاوت معنی‌داری وجود ندارد (781/0= p ) اما در پس‌آزمون تفاوت معنی‌داری (043/0= p ) دیده شد.

  نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق مشخص ساخت که با تقویت عضلات دورکننده و چرخاننده خارجی ران می‌توان میزان افتادگی استخوان ناوی را کاهش داده و ناهنجاری پای چرخیده به داخل را اصلاح نمود.

  واژه‌های کلیدی: پای چرخیده به داخل، برنامه تمرین قدرتی، عضلات دورکننده ران، عضلات چرخش‌دهنده خارجی ران

 

متن کامل [PDF 283 kb]   (1141 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (100 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تربيت بدني
دریافت: ۱۳۹۱/۷/۹ | پذیرش: ۱۳۹۲/۷/۸ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۲/۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb