جلد 4، شماره 3 - ( 3-1384 )                   جلد 4 شماره 3 صفحات 158-165 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shariati M, Jafarinaveh H, Pourshanazari A, Bahadoran M, Moosavi M. Effects of Progesterone on the Number of CA3 Hippocampus pyramidal Neurons in Chemical Kindling in Male Rats . JRUMS. 2005; 4 (3) :158-165
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-25-fa.html
شریعتی مهدی، جعفری‌نوه حمیدرضا، پورشانظری علی‌اصغر، بهادران مهران، موسوی سید مهدی. اثر پروژسترون بر تعداد نورون‌های هرمی ناحیه CA3 هیپوکمپ در صرع مدل کیندلینگ شیمیایی در موش صحرایی نر. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1384; 4 (3) :158-165

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-25-fa.html


چکیده:   (10672 مشاهده)

چکیده

زمینه و هدف: هورمون‌های استرو ی یدی و تخمدانی اثرات کوتاه مدت و یا طولانی مدت بر روی مغز دارند. پروژسترون می‌تواند تغییرات ساختمانی و عملی بر روی نورون‌های هیپوکمپ داشته باشد و چون در صرع حدس زده می‌شود میزان نورون‌ها بعلت مرگ سلولی کم می‌شود لذا در این مطالعه اثر پروژسترون بر روی تعداد نورون‌های هرمی ناحیه CA3 هیپوکمپ بررسی شد.

مواد و روش‌‌ها : در این مطالعه تجربی 45 سر موش صحرایی نر به 5 گروه تقسیم شدند یک گروه به عنوان گروه سالم و بقیه به طور تصادفی به چهار گروه زیر تقسیم شدند : در گروه اول ، گروه شاهد که با 50 َ میلی‌گرم بر کیلوگرم پنتیلن تترازول ( PTZ ) به صورت داخل صفاقی صرع مدل کیندلینگ در آن‌ها ایجاد گردید. گروه دوم گروه حلال که نیم ساعت قبل از تزریق PTZ ، 50 میلی‌گرم برکیلوگرم حلال پروژسترون (روغن کنجد) به صورت ip دریافت کرد. گروه سوم و چهارم گروه پروژسترون که به ترتیب 25 و 50 میلی‌گرم بر کیلوگرم پروژسترون به صورت داخ ل صفاقی نیم ساعت قبل از تزریق PTZ دریافت نمودند. تزریق PTZ هر 48 ساعت یک بار تکرار و بعد از هر بار تزریق حیوان‌ها به مدت 20 دقیقه و طی دوازده جلسه، میزان مرگ و میر، مراحل پیشرفت صرع و مدت زمان ماندن در فاز 5 مورد بررسی قرار گرفت . هر زمان حیوان سه بار متوالی در فاز 5 قرار می‌گرفت حیوان صرعی تلقی شده و جهت مطالعه بافت شناسی حیوان با اتر بی ‌ هوش و سپس مغز حیوان با روش پرفیوژن و با فرمالین 10% ثابت و پس از پاساژ و بلوک ‌ گیری، برش‌های سریال 10 میکرونی تهیه و با روش‌های H&E و کریزال و ی ولت رنگ ‌ آمیزی و سپس با لنز‌های م و رفومتریک نورون‌های ‌ هرمی سالم ناحیه CA3 هیپوکمپ در واحد میلی ‌ مترمربع شمارش ‌ گردید.

یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد که تزریق پروژسترون با دوزهای 25 و 50 میلی ‌ گرم برکیلوگرم میانگین مدت زمان فاز 5 را از 2/175 ثانیه در گروه شاهد به ترتیب به 1/123 و 1/113 ثانیه در گروه ‌های پروژسترون کاهش داد که بین گروه ‌هایی پروژسترون و شاهد اختلاف معنی‌داری به ترتیب با 05/0 p < و 01/0 p < مشاهده شد. علاوه بر این کابرد PTZ جهت ایجاد صرع مدل کیندلینگ موجب کاهش نورون‌ها از 8 ± 3/178 در گروه سالم به 2/14 ± 2/123 در گروه شاهد شد (05/0 p < ) . میانگین تعداد نورون‌ها در گروه پروژسترون با دوز 25 و 50 میلی ‌ گرم به ترتیب 5/10 ± 3/137 و 5/8 ± 145 بود که در مقایسه با گروه شاهد گروه پروژسترون با دوز 50 میلی ‌ گرم اختلاف معنی ‌ داری را نشان داد (05/0 p < ) .

نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان ‌د ا د که در گروه‌‌هایی که پروژسترون دریافت کرده ‌ اند مرگ نورونی ناشی از PTZ به طور معنی‌داری نسبت به گروه شاهد کاهش می‌یابد و به نظر می ‌ رسد که بین مرگ و میر نورونی و طول مدت فاز 5 در گروه دریافت کننده پروژسترون ارتباط وجود دارد .

واژه‌های کلیدی: پروژسترون ، نورون‌های CA3 هیپوکمپ ، کیندلینگ شیمیایی ، مورفومتری

متن کامل [PDF 328 kb]   (1478 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فيزيولوژي
دریافت: ۱۳۸۴/۹/۱۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb