جلد 3، شماره 3 - ( 3-1383 )                   جلد 3 شماره 3 صفحات 156-164 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bakhtiari A, Safavi Farrokhi Z, Ashtari Z. The Effects of Stabilizing Exercises in the Patients with Lumbar Disc Hernia. JRUMS. 2004; 3 (3) :156-164
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-40-fa.html
بختیاری امیرهوشنگ، صفوی‌فرخی ضیاءالدین، اشتری ذبیح‌ا.... تأثیر ورزش‌های ثبات دهنده در بیماران مبتلا به فتق دیسک کمری. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1383; 3 (3) :156-164

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-40-fa.html


چکیده:   (15075 مشاهده)

 

خلاصه

سابقه و هدف: یکی از وظایف مهم دیسک بین مهره‌ای ایجاد ثبات بین مهره‌های مجاور است که در هنگام وجود ضایعات دیسک کمری این ثبات دچار اختلال می‌شود. امروزه نشان داده شده است که کاربرد ورزشهای ثبات‌دهنده در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن موجب بهبود فعالیتهای روزمره ایشان می‌گردد. اما تاکنون اثر کاربرد چنین ورزش‌هایی در بیماران مبتلا به فتق دیسک کمری بررسی نشده است. بنابراین با توجه به بی‌ثباتی مهره‌های کمری در بیماران مبتلا به فتق دیسک کمری، این مطالعه برای تعیین اثرات این نوع ورزش در این بیماران طراحی شد.

مواد و روشها: 60 بیمار (22-55 ساله) مبتلا به فتق دیسک L4-L5 یا L5-S1 (بدون اختلال حسی یا حرکتی)، به طور تصادفی در دو گروه 30 نفره تجربی و کنترل قرار گرفتند. در ابتدا، درد توسط مقیاس اندازه‌گیری دیداری (VAS) میزان خم شدن تنه در وضعیت نشسته (پاهای کشیده) و رساندن انگشتان دست به انگشتان پا، زاویه صاف بالا آوردن ساق (SLR) و زمان انجام برخی فعالیتهای روزمره شامل بالا رفتن از 5 پله، 10 متر راهپیمایی سریع بدون درد، به شکم خوابیدن از وضعیت ایستاده و ایستادن از وضعیت به شکم خوابیده اندازه‌گیری شد. پروتکل ورزشی شامل 4 مرحله ساده به پیشرفته بود که هر هفته به گروه ورزشی آموزش داده میشد. هر حرکت باید دو بار در روز و هر دفعه 10 بار تکرار می‌شد. مقادیر هر هفته و بعد از 4 هفته از اتمام پروتکل اندازه‌گیری شد.

یافته‌ها: نتایج نشانگر کاهش معنی‌دار درد (0001/0p<)، افزایش دامنه خم شدن تنه (0001/0p<)، افزایش زاویه SLR (005/0p<) و انجام سریعتر فعالیتهای روزمره (05/0p<) در گروه آزمایش بود، در حالی که مقایسه میانگین تغییرات در گروه کنترل تفاوت معنی‌داری نشان نداد. این نتایج بعد از دوره پی‌گیری نیز پایدار بودند.

نتیجه‌گیری: انجام پروتکل ورزشهای ثبات‌دهنده موجب بهبود عملکرد فعالیتهای روزمره بیماران فتق دیسک کمری گردید. نتایج مطالعه بیانگر تأثیر این نوع ورزش در افزایش ثبات ستون فقرات کمری در بیماران فتق دیسک است.

واژه‌های کلیدی: فتق دیسک کمری، ورزشهای ثباتدهنده، فعالیتهای روزمره زندگی


متن کامل [PDF 273 kb]   (1224 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فيزيولوژي
دریافت: ۱۳۸۴/۹/۱۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb