جلد 17، شماره 9 - ( 9-1397 )                   جلد 17 شماره 9 صفحات 801-814 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hedayati S, Riyahi Malayeri S, Hoseini M. The Effect of Eight Weeks of High and Moderate Intensity Interval Training Along with Aloe Vera Consumption on Serum Levels of Chemerin, Glucose and Insulin in Streptozotocin-induced Diabetic Rats: An Experimental Study. JRUMS. 2018; 17 (9) :801-814
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-4209-fa.html
هدایتی ثمینه، ریاحی ملایری شاهین، حسینی معصومه. اثر هشت هفته تمرین تناوبی شدید و متوسط همراه با مصرف آلوئه‌ورا بر سطوح سرمی کمرین، گلوکز و انسولین در موش‌های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین: یک مطالعه تجربی . مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1397; 17 (9) :801-814

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-4209-fa.html


دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق
چکیده:   (317 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: امروزه اثر ضددیابتی تمرینات ورزشی و مکمل آلوئه­ورا مشخص شده است، اما تأثیر ترکیبی آنها بر دیابت مشخص نیست. لذا هدف از مطالعه حاضر تعیین تأثیر ترکیبی تمرین تناوبی شدید (High intensity interval training; HIT) و متوسط (Moderate intensity interval training; MIT) با مصرف آلوئه­ورا بر سطوح کمرین، گلوکز و انسولین در موش­های صحرایی دیابتی بود.
مواد و روش­ها: در این پژوهش تجربی، 32 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار دیابتی شده با استرپتوزوتوسین به­صورت تصادفی در چهار گروه دیابتی، آلوئه­ورا (300 میلی­گرم بر کیلوگرم)، HIT+مکمل آلوئه­ورا و MIT+مکمل آلوئه­ورا تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت هشت هفته انجام شد. هر جلسه تمرینی شامل ۱۲-6 مرحله دو دقیقه­ای (40 متر بر دقیقه در گروه HIT و 25 متر بر دقیقه در گروه MIT) بود که هر مرحله با یک دقیقه استراحت فعال ادامه می­یافت. سطوح کمرین و انسولین به روش الایزا اندازه­گیری و داده­ها با آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی Tukey تجزیه و تحلیل شدند.
یافته­ها: سطوح کمرین در گروه MIT در مقایسه با گروه دیابتی و HIT کاهش معنی­داری داشت (001/0>p). افزایش معنی­داری در سطوح انسولین گروه HIT در مقایسه با سایر گروه­ها مشاهده شد (001/0>p). هم­چنین افزایش انسولین در گروه آلوئه­ورا نیز در مقایسه با گروه دیابتی و MIT معنی­دار بود (001/0>p)، اما تغییرات گلوکز از نظر آماری معنی­دار نبود (05/0<p).
نتیجه­گیری: به نظر می­رسد، اثر ترکیبی تمرینات ورزشی و مکمل آلوئه­ورا بر بهبود دیابت مؤثر باشد و احتمالاً این تأثیر به­واسطه کاهش سطوح کمرین یا افزایش انسولین اعمال می­شود.
واژه­های کلیدی: تمرین تناوبی شدید، تمرین تناوبی با شدت متوسط، کمرین، موش صحرایی، آلوئه­ورا، دیابت
متن کامل [PDF 220 kb]   (152 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (44 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تربيت بدني
دریافت: ۱۳۹۶/۱۲/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۷/۸/۱۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb