جلد 18، شماره 8 - ( 8-1398 )                   جلد 18 شماره 8 صفحات 753-768 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Karimi M, Maghsoodi E, Zayer B, Rashkeie S, Zareie F. The Frequency of Self-medication and Its Effective Factors in Students and Their Peer Group in the City of Boukan in 2016: A Descriptive Study. JRUMS. 2019; 18 (8) :753-768
URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-4450-fa.html
کریمی محمد، مقصودی اسماعیل، زایر باقر، رشکه ای شیرین، زارعی فرزاد. بررسی فراوانی خود درمانی و عوامل مؤثر بر آن در دانش‌جویان و جوانان هم‌سال شهر بوکان در سال 1395: یک مطالعه توصیفی . مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. 1398; 18 (8) :753-768

URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-4450-fa.html


دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی مراغه
چکیده:   (80 مشاهده)
زمینه و هدف: خود درمانی به عنوان معمول­ترین شکل خود مراقبتی تلقی می­شود که می­تواند سلامتی افراد مختلف جامعه مخصوصاً دانش­جویان که در محیطی مستعدتر جهت مصرف داروها هستند را به خطر بیاندازد. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی خود درمانی و عوامل مؤثر بر آن در دانش­جویان و جوانان هم­سال شهر بوکان  در سال 1395 انجام شده است.
مواد و روش­ها: در این پژوهش توصیفی، 600  نفر از دانش­جویان و افراد هم­سال غیر دانشجو شهر بوکان در سال 1395 به صورت مساوی به روش نمونهگیری خوشهای و تصادفی ساده انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه پژوهش گر ساخته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری t مستقل و مجذور کای استفاده شد.
یافته­ها: میانگین و انحراف معیار سنی دانش­جویان و افراد هم­سال به ترتیب 10/3 ± 40/21 و 39/3 ± 44/23 سال بود (122/0 P=). نتایج نشان داد که بین دو گروه از نظر میزان مصرف خود سرانه دارو تفاوت معنی­دار آماری وجود ندارد (448/0 P=). هم­چنین بیش­ترین داروهای مصرفی در کل افراد شرکت کننده در مطالعه، استامینوفن، قرص سرماخوردگی و آنتیبیوتیک­ها بودند. عدم لزوم مراجعه به پزشک، نداشتن وقت جهت مراجعه به مراکز درمانی و مهم تلقی نکردن بیماری از شایع‌ترین علل خود درمانی گزارش شده بود.
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مصرف خودسرانه انواع داروها بالاست، لذا تدوین برنامه­های آموزشی و پیش­گیری جهت کاهش این رفتار نامناسب و گنجاندن آن در برنامه­های آتی سازمان­های مربوطه می‌تواند کارآمد باشد.
واژه­های کلیدی: خود درمانی، دانش­جویان، افراد هم­سال، بوکان 
متن کامل [PDF 390 kb]   (55 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (20 مشاهده)  
نوع مطالعه: توصيفي | موضوع مقاله: آمار و اپيدميولوژي
دریافت: ۱۳۹۷/۷/۶ | پذیرش: ۱۳۹۸/۲/۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb